Έβρος Power

www,evrospower.gr

2010-11-21T23:12:00.001+02:00

ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΣΕ ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ

www.evrospower.gr

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΑΣ & ΓΙΑ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΑΣ.

ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ email:

info@evrospower.gr

ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΑΝΑΔΕΣ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ

2010-10-16T18:02:00.003+03:00

TOYTH NYXTA - ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

2010-10-16T18:02:00.000+03:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ

2010-10-16T17:54:00.000+03:00

ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΦΕΤΟΣ...
ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΝΕΟ ΕΡΓΟ ΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΧΩΡΙΑ ΕΒΡΟΥ ΚΑΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Β.ΘΡΑΚΗ
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ ΣΥΓΓΡΟΥ 137 5ος ΟΡΟΦΟΣ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ 8.00 ΠΕΜΠΤΗ 8.00 ΚΑΙ ΣΑΒΒΑΤΟ 1.00

ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΕΤ1.

2010-10-16T17:53:00.000+03:00

17 Οκτωβρίου 2010 ημέρα Κυριάκη όλοι βλέπουμε
την εκπομπή ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ του Παναγιώτη
Μυλωνά στην ΕΤ1. Ελληνική ώρα στις 11.30 το πρωί. Καλεσμένη το
Χορευτικο Συγκρότημα και η Χορωδία των Μεταξάδων, με την Ορχήστρα του
Αρχείου Μουσικολαογραφικής Παράδοσης "ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ".

ΕΤΗΣΙΑ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΝΗΣ

2010-10-16T17:51:00.000+03:00

Σάββατο, 23 Οκτωβρίου στις 8:30 μ.μ

Ετήσια χοροεσπερίδα Εθνικού Μάνης

Αίθουσα εκδηλώσεων ξενοδοχείου ΠΛΩΤΙΝΙ

Αγίας Παρασκευής

Didymóteicho, Greec

* Τιμή πρόσκλησης:15€ (περιλαμβάνει φαγητό & απεριόριστο ποτό)
* Ζωντανή μουσική από την ορχήστρα των Μποζατζίδη-Λιγούδη
* Τηλ. κρατήσεων: 6944202510, 6944989953

ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΨΩΜΙ-ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

2010-10-05T17:26:00.000+03:00

ΚΕΙΜΕΝΟ: «Το πιο γλυκό ψωμί» – Λαϊκό παραμύθι

Κάποτε ήταν ένας πλούσιος βασιλιάς, πολύ πλούσιος, που ό,τι επιθυμούσε η

καρδιά του το ’χε. Όλα τα είχε, και τον έλεγαν ευτυχισμένο, ώσπου έπαθε μια

παράξενη ανορεξία και δεν είχε όρεξη να βάλει τίποτα στο στόμα του. Σιγά σιγά

αδυνάτιζε, κι άρχισε να γίνεται γκρινιάρης και παράξενος. Πολλοί γιατροί επήγαιναν

και τον έβλεπαν, μα τα γιατρικά τους τίποτα δεν μπορούσαν να του κάμουν. Η

ανορεξία του βασιλιά όλο και κρατούσε, κι εκείνος έρεβε μέρα με την ημέρα. Τίποτα

δε λιμπιζόταν να φάει

ούτε «του πουλιού το γάλα», που λέει ο λόγος.

Οπού κάποια μέρα, έτυχε να περνάει από το παλάτι του ένας ασπρομάλλης

γέροντας φτωχός, που ήτανε όμως σοφός κι ήξερε από γιατρικά. Του είπανε λοιπόν

για το βασιλιά, κι ανέβηκε να τον δει. «Μήπως κουράζεσαι, βασιλιά μου;», τον

ρώτησε. «Τι λες, γιατρέ μου», του λέει ο βασιλιάς. «Όλη μέρα ξαπλωμένος απάνου

στο θρόνο μου, ούτε το μικρό μου δαχτυλάκι δεν κουνώ». «Μήπως έχεις έγνοιες και

σκοτούρες για το λαό σου;» «Όχι, κάθε άλλο. Εγώ ζω ξέγνοιαστος, και καρφάκι δε

μου καίεται για κανέναν!» «Μήπως επιθύμησες ποτέ σου κάτι και δεν μπόρεσες να το

’χεις;» «Ούτε κι αυτό! Βασιλιάς είμαι, κι ό,τι γυρέψω, το βλέπω μπροστά μου!…».

Σκέφτηκε, σκέφτηκε λίγο ο γέροντας, υστέρα γυρίζει και λέει του βασιλιά:

«Άκουσε, βασιλιά μου: Καθώς βλέπω, δεν έχεις τίποτα σοβαρό. Εκείνο που φταίει

και δεν έχεις όρεξη να τρως, είναι το ψωμί που σου δίνουν στο παλάτι! Να διατάξεις

να σου φέρουν να φας το πιο γλυκό ψωμί του κόσμου. Αν μπορέσεις να το ’χεις

αυτό, τότε θα γιατρευτείς!».

Από την ίδια μέρα ο βασιλιάς έδωσε διαταγή στους φουρναραίους του

παλατιού να ζυμώσουν και να του ψήσουν «το πιο γλυκό ψωμί του κόσμου!».

Έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά οι ψωμάδες σ’ όλο το βασίλειο, ποιος θα κάμει στο

βασιλιά το πιο γλυκό ψωμί! Ζύμωσαν με ζάχαρη κι ανθόγαλα κάθε λογής ψωμιά και

του τα ’φεραν στο παλάτι να τα δοκιμάσει. Μα κανένα απ’ όλα εκείνα τα ψωμιά δεν

άνοιγε την όρεξη στο βασιλιά. Ούτε κι ήθελε να τα φάει. Το να του μύριζε, τ’ άλλο

του βρομούσε. Ώσπου μια μέρα, έξω φρενών ο βασιλιάς, έστειλε ανθρώπους του να

πάνε να βρούνε το γέροντα και να τον ξαναφέρουνε μπροστά του. Έτσι λοιπόν κι

έγινε.

Θα σε κρεμάσω, που με ξεγέλασες!», του φώναξε ο βασιλιάς μόλις τον είδε.

«Γιατί, βασιλιά μου;», τον ρώτησε ο γέροντας. «Γιατί το γλυκό ψωμί, που είπες να

μου φτιάξουνε να φάω, δε μου έκαμε τίποτα!» «Μπα;», έκαμε ο γέροντας. «Φαίνεται

πως το ψωμί που σου ζύμωσαν, δεν ήταν τόσο γλυκό όσο έπρεπε!» Ο βασιλιάς ήταν

πάλι έτοιμος ν αγριέψει, μα είδε το γέρο που κάτι συλλογιζότανε, και περίμενε.

«Άκουσε, βασιλιά μου», του λέει ο γέροντας ύστερ’ από λίγο. «Αν θέλεις να

δοκιμάσεις στ’ αληθινά το ψωμί που θα σε γιατρέψει, πρέπει να ’ρθεις μαζί μου για

τρεις μέρες μονάχα και να κάνεις ό,τι σου λέω. Αν δε γίνεις καλά, είσαι ελεύτερος να

μου πάρεις το κεφάλι!»

Κι ο βασιλιάς, παιδί μου, θέλοντας και μη, δέχτηκε να πάει μαζί με τον παρά-

ξενο γέροντα, εκεί που του ’λέγε. Φόρεσε κι αυτός φτωχικά ρούχα, ποδέθηκε

παλιοπάπουτσα, πήρε κι ένα μπαστούνι στα χέρια του κι έφυγε κρυφά από το

παλάτι, μακριά, κι επήγανε στον κάμπο, εκεί που καθόταν ο γέροντας, σε μια

καλύβα, μέσα σ’ ένα χωράφι σπαρμένο.

Ξημερώνοντας, έδωκε ο γέροντας στο βασιλιά ένα δρεπάνι και του λέει: «Έλα

να θερίσουμε!». Έπιασε ο βασιλιάς και θέριζε μες στο λιοπύρι ολάκερη μέρα. Έκαμε

καμιά σαρανταριά δεμάτια στάχυα. Ήρθε το βράδυ, πέσανε ξεροί να κοιμηθούνε.

Ούτε φαΐ όλη μέρα, ούτε τίποτα. Έμενε, βλέπεις, κι ο γέροντας νηστικός.

Page 2

Την άλλη μέρα, πρωί πρωί, ξύπνησε ο γέροντας το βασιλιά και του λέει:

«Σήκω τώρα, να πάρουμε όλ’ αυτά τα δεμάτια, να τα πάμε στ’ αλώνι να τ’

αλωνίσουμε!». Κουβάλησε στην πλάτη του ο βασιλιάς περσότερ’ από τα μισά, κι

ύστερα όλη μέρα, γκαπ γκουπ, τα κοπάνιζε με το δάρτη, ώσπου κάμανε το στάρι

σωρό, τ’ ανεμίσανε και το βάλανε στο σακί. Κι όλη μέρα την περάσανε πάλε έτσι,

νηστικοί κι οι δυο τους, μόνο λίγο νερό ήπιανε από τη στέρνα, που ήτανε κοντά

στην καλύβα. Πέσανε πάλι κουρασμένοι το βράδυ και κοιμηθήκανε.

Την τρίτη μέρα, το χάραμα, ο γέροντας σήκωσε το βασιλιά: «Ξύπνα», του λέει,

«τώρα να πάμε το στάρι μας στο μύλο να τ’ αλέσουμε! Πάρ’ το εσύ στην πλάτη σου,

γιατί εγώ δεν μπορώ, και πάμε εκεί στην κορφή του βουνού, που ’ναι ο μύλος».

Τι να κάμει ο βασιλιάς, αφού έτσι ήτανε η συφωνία, φορτώνεται το σακί στην

πλάτη, και κουρασμένος κι ελεεινός το κουβάλησε στην κορφή. Τώρα αρχίνησε και

να πεινάει, μα δεν έλεγε ακόμα τίποτα.

Αλέσανε το στάρι τους, και για να μην τα πολυλογούμε, γυρίσανε κατά το

μεσημέρι στην καλύβα, πάλι ο βασιλιάς φορτωμένος τ’ αλεύρι. «Έλα τώρα να

ζυμώσουμε», του λέει ο γέρος. Ξεχώρισε ως δέκα λίτρες αλεύρι, το ’ρίξε στη σκάφη

κι έβαλε το βασιλιά να ζυμώνει. Ύστερα τον έστειλε στο λόγγο να κόψει ξύλα, κι

αργά κατά το βράδυ βάλανε κι εκάψανε το φούρνο, για να ψήσουνε 3-4 καρβέλια. Ο

βασιλιάς τώρα πεινούσε κι επερίμενε πότε να ψηθούν τα ψωμιά, για να φάει! Μα πιο

πολύ τα λιμπιζόταν, όταν άρχισε να βγαίνει από το φούρνο η μυρωδιά τους. «Πεινάω

πολύ», λέει του γέρου. «Περίμενε και θα φας!», του απάντησε κείνος.

Σε λίγο βγήκανε τα καρβέλια, αχνιστά και ροδοψημένα. Σαν πεινασμένος

λύκος τότε ο βασιλιάς άρπαξε το καρβέλι, το έκοψε με τα χέρια του κι άρχισε να

τρώει. Μα με την πρώτη μπουκιά που κατάπιε, το πρόσωπό του έγινε κόκκινο από

χαρά και φώναξε: «Μάλιστα! Αυτό είναι το πιο γλυκό ψωμί του κόσμου! Κι όμως

ούτε μια κουταλιά ζάχαρη δεν έριξα στο ζυμάρι του!». Τότε ο γέροντας χαμογέλασε

και του είπε: «Βασιλιά μου, πρέπει να ξέρεις πως η ζάχαρη του ψωμιού σου ήταν ο

ιδρώτας που έχυσες για να το φτιάξεις. Τώρα είσ’ ελεύτερος να ξαναπάς στο παλάτι

σου. Κοίτα μονάχα να δουλεύεις αποδώ κι εμπρός, και θα δεις πως η όρεξη δε θα

σου λείψει».

Ο βασιλιάς ακολούθησε την ορμήνεια του γέροντα, κι όταν γύρισε στο παλάτι

του, δούλευε κάθε μέρα για το λαό του, εκατέβαινε και στον κήπο του γι’ άλλες

δουλειές, κι από τότε γιατρεύτηκε από την ανορεξία κι έτρωε καλά, που μακάρι να

τρώαμε κι εμείς έτσι!

ΚΑΝΑΔΑΣ ΕΒΡΟΥ

2010-10-05T17:24:00.000+03:00

Το χωριό Καναδάς βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Νομού Έβρου.Συνορεύει με τον ποταμό Έβρο και τον ποταμό Άρδα, έχει διακόσιους πενήντα (250) κατοίκους και ανήκει στο Δήμο Τριγώνου. Είναι συνώνυμος με το κράτος του Καναδά.

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ

2010-10-05T17:21:00.002+03:00

ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΙΣΥΜΗΣ
Ο Αγροτικός Τουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Αισύμης παράγει, συσκευάζει και διαθέτει στην αγορά διάφορα μυρωδικά όπως ρίγανη, φλαμούρι, χαμομήλι, σπιτικά ποτά καθώς και πίτες (τυρόπιτες, χορτόπιτες, σπανακόπιτες κ.λ.π.). Στην παραδοσιακή της ταβέρνα, που λειτουργεί στην Αισύμη με ιδιαίτερη φροντίδα και μεράκι των γυναικών του Συλλόγου, προσφέρονται παραδοσιακά φαγητά όπως: κιλιντίρια, κατσικάκι φούρνου, ζυμωτό ψωμί, όσπρια, λαδερά, γλυκά ταψιού & κουταλιού καθώς και μαρμελάδες. Τα ζυμαρικά, όπως γιουφκάδες και τραχανάδες αποτελούν τη σπεσιαλιτέ του Αγροτικού Συνεταιρισμού Γυναικών της Αισύμης.

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΔΑΔΙΑΣ "Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ"
Ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Δαδιάς "Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ" ιδρύθηκε το 1994 και αριθμεί 30 μέλη. Διαθέτει ιδιόκτητο εργαστήριο παρασκευής ζυμαρικών στο χωριό της Δαδιάς. Επίσης διαχειρίζεται το Χώρο αναψυχής Κατραντζήδων που βρίσκεται 9 χλμ. από το χωριό, σε μια δασοσκέπαστη έκταση 740 στρεμμάτων στην καρδιά του δάσους. Τα προϊόντα που παράγει ο συνεταιρισμός είναι: χυλοπίτες, κους-κους, τραχανάς γλυκός και ξηρός και γλυκά του κουταλιού (κυδώνι, σταφύλι, σύκο, κολοκύθι, καρπούζι). Όλα τα προϊόντα είναι φτιαγμένα με αγνά προσεκτικά διαλεγμένα υλικά, σύμφωνα με τις παραδοσιακές συνταγές των γιαγιάδων.

ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΦΕΡΩΝ "Η ΕΚΑΒΗ"
Ο Γυναικείος Συνεταιρισμός Γυναικών Φερών "Η ΕΚΑΒΗ" ιδρύθηκε το 1996 με πρωτοβουλία μιας μικρής ομάδας γυναικών που θέλησαν να αξιοποιήσουν τις γνώσεις και την αγάπη τους για τις παραδοσιακές γεύσεις και να προσφέρουν υπηρεσίες όχι στεγνά τουριστικές, αλλά δουλειά με κέφι, μεράκι και ποιότητα. Στο εργαστήριό του, στις Φέρες, ο επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει μεγάλη ποικιλία από γλυκά κουταλιού και Θρακιώτικα ζυμαρικά (χυλοπίτες, κους-κους, τραχανά κόκκινο (λαχανικών), τραχανά άσπρο, φιδέ κ.τ.λ.) που είναι φτιαγμένα με μεράκι και φροντίδα από τις γυναίκες με συνταγές παραδοσιακές που έμαθαν από τις γιαγιάδες τους, με προϊόντα αγνά, ποιοτικά και βέβαια νόστιμα. Στον ίδιο χώρο λειτουργεί και εκθετήριο με όλα τα παραγόμενα προϊόντα. Για τους απαιτητικούς πελάτες ο Γυναικείος Συνεταιρισμός Φερών αναλαμβάνει την προετοιμασία γευμάτων, δεξιώσεων κ.τ.λ. Τα προϊόντα του συλλόγου διατίθενται στο Νομό μας, στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα.

ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΛΕΥΚΙΜΗΣ
Ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Λευκίμης, παράγει, συσκευάζει και διαθέτει στην αγορά παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού (ριτσέλι, κολοκύθι, ντοματάκι κ.α.), και λουκούμια από παραδοσιακές τοπικές συνταγές, που αναδεικνύουν την ιστορία και την παράδοση του τόπου.

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ "ΑΞΙΟΚΕΡΑΣΑ"
Ο Γυναικείος Συνεταιρισμός Γυναικών Σαμοθράκης "ΑΞΙΟΚΕΡΑΣΑ" ιδρύθηκε το 2002 με σκοπό να βγάλει τη γυναίκα από το σπίτι, να συμπληρωθεί το εισόδημά της και να προωθήσει τα τοπικά προϊόντα. Στο εργαστήριο του συλλόγου παράγονται: γλυκά του κουταλιού (πράουστο, βύσσινο, σύκο, καρύδι κ.λ.π.), ζυμαρικά, μαρμελάδες, λικέρ και όλα τα τοπικά φρούτα του νησιού.
ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΛΟΥΤΡΟΥ "ΧΑΝΑ"
Ο Παραγωγικός Συνεταιρισμός Γυναικών Λουτρού "ΧΑΝΑ", λειτουργεί σαν εστιατόριο-αναψυκτήριο, στο οποίο μπορείτε να απολαύσετε παραδοσιακά φαγητά, με προϊόντα αγνά, ποιοτικά και βέβαια νόστιμα. Αναλαμβάνει εκδηλώσεις τροφοδοσίας-catering για τους πιο απαιτητικούς πελάτες της.

ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΡΙΓΩΝΟΥ "ΓΑΙΑ"
Ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Τριγώνου "Η ΓΑΙΑ" ιδρύθηκε το 1998. Αριθμεί 35 μέλη με πρώτη επιχειρηματική δραστηριότητα την ίδρυση και λειτουργία εργαστηρίου παραδοσιακών εδεσμάτων στο χωριό Καναδάς Ν. Έβρου. Τα προϊόντα που παράγει είναι από συνταγές που φυλάσσονται ως προίκα από τις γιαγιάδες και φέρνουν σήμερα στο τραπέζι μυρωδιές και γεύσεις από το παρελθόν. Είναι όλα χειροποίητα και παρασκευάζονται από πρώτες ύλες βιολογικής καλλιέργειας που παράγονται στα αγροκτήματα του συνεταιρισμού. Τυπικός Θρακιώτικος κόκκινος τραχανάς από λαχανικά (ξινός και καυτερός), ουμάτς (άσπρος τραχανάς), ιφκάδια, κους-κους, μπιμπιρίτσα (είδος καρυκεύματος), καθώς και γλυκά του κουταλιού (ριτσέλι και γλυκό σύκο), μαρμελάδες με φρούτα του δάσους, λικέρ (τσάπουρνο, δυόσμο, βασιλικό, κράνο, σπαθόχορτο) και παραδοσιακές πίτες (κατεψυγμένες ή με χειροποίητο φύλλο). Όλα τα παραπάνω παρασκευάζονται σ' ένα σύγχρονο εργαστήριο με εγγύηση νοστιμιάς, σταθερής ποιότητας και αξιοπιστίας.

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΠΕΠΛΟΥ "ΑΚΡΙΤΙΣΕΣ"
Ο Γυναικείος Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Πέπλου "ΑΚΡΙΤΙΣΕΣ" ιδρύθηκε το 1996 και αποτελείται από 24 μέλη. Σκοπός του είναι η απασχόληση των μελών του στο αναψυκτήριο του Τελωνείου Κήπων και σε ένα δεύτερο στην περιφέρεια της κοινότητας του Πέπλου. Στόχος του είναι η προώθηση των χειροποίητων-κονσερβοποιημένων προϊόντων του όπως: γλυκά, τραχανάς, κους-κους, μαρμελάδες & κομπόστες. Κύριος όμως στόχος του συνεταιρισμού είναι η οικονομική-κοινωνική & πολιτιστική ανάπτυξη του γυναικείου αγροτικού πληθυσμού καθώς και η ανάπτυξη του τόπου.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ

2010-10-05T17:19:00.000+03:00

Γεώργιος Βιζυηνός (1849 - 1896) ήταν Έλληνας πεζογράφος, ποιητής και λόγιος. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής λογοτεχνίας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Βιζύη (ή Βιζώ) της Ανατολικής Θράκης το 1849, γιος πολύ φτωχικής οικογένειας. Σε ηλικία δέκα ετών, οι γονείς του τον στέλνουν στην Κωνσταντινούπολη κοντά σε ένα θείο του, για να μάθει ραπτική. Παραμένει εκεί μέχρι την ηλικία των 18 προστατευόμενος από τον Κύπριο έμπορο Γιάγκο Γεωργιάδη και αργότερα προστατευόμενος του αρχιεπισκόπου Κύπρου Σωφρονίου ζεί για ένα διάστημα στην Κύπρο, όπου μάλιστα τον προόριζαν για τον ιερατικό κλάδο. Το 1872 γίνεται ιεροσπουδαστής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου το 1873 δημοσιεύει και την πρώτη του ποιητική συλλογή (Ποιητικά Πρωτόλεια). Μεταξύ των καθηγητών του αναφέρεται και ο ποιητής Ηλίας Τανταλίδης, ο οποίος διέκρινε στον Βιζυηνό στοιχεία ιδιαίτερου ταλέντου και ευφυΐας ώστε τον σύστησε στον Γεώργιο Ζαρίφη. Το 1874, το επικό ποίημά του Κόδρος βραβεύεται στον Βουτσιναίο Ποιητικό Διαγωνισμό. Την ίδια χρονιά γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, αλλά με δαπάνες του Ζαρίφη μεταβαίνει στη Γερμανία , στη Γοτίγγη, όπου σπουδάζει φιλολογία και φιλοσοφία στο διάστημα 1875-1878. Το 1876, η επόμενη ποιητική συλλογή του Άραις μάραις κουκουνάραις (μετονομάστηκε σε Βοσπορίδες αύραι) βραβεύεται στον Βουτσιναίο Διαγωνισμό, στον οποίο το 1877 η συλλογή του Εσπερίδες επαινείται. Το 1881 τυπωνεται στη Λειψία η διδακτορική του διατριβή Das Kinderspiel in Bezug auf Psychologie und Paedagogik. ("Το παιδικό παιχνίδι από ψυχολογικής και παιδαγωγικής απόψεως".) Μέχρι το 1884, ο Βιζυηνός επισκέπτεται το Παρίσι (1882) όπου γνωρίζει τον Δημήτριο Βικέλα, τον Marquis Queux de Saint-Hilaire και την Juliette Lamber-Adam και το Λονδίνο, 1883, όπου σχετίζεται με τον πρεσβευτή Πέτρο Βράιλα Αρμένη. Παράλληλα, δημοσιεύει την ποιητική συλλογή Ατθίδες Αύραι.Την ίδια χρονιά (1883), δημοσιεύεται στην Εστία το πρώτο μεγάλο διήγημά του Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως και το Ποίος ήτο ο φονεύς του αδερφού μου. Το 1884, λόγω του θανάτου του προστάτη του Ζαρίφη, υποχρεώνεται να επιστρέψει στην Αθήνα και διορίζεται καθηγητής σε γυμνάσιο.
Ένα χρόνο αργότερα, εκλέγεται υφηγητής φιλοσοφίας με την διατριβή του Η φιλοσοφία του καλού παρά Πλωτίνω. Παράλληλα δημοσιεύονται τα διηγήματά του Αι συνέπεια της παλαιάς ιστορίας και Το μόνον της ζωής του ταξείδιον. Εκείνη την εποχή αρχίζει να ασχολείται με ένα μεταλλείο στο Σαμάκοβο. Το 1886 γράφει το Μοσκώβ Σελήμ. Το 1892 προσβάλλεται από φρενική νόσο και καταλήγει έγκλειστος στο Δρομοκαΐτειο. Ύστερα από τέσσερα χρόνια εγκλεισμού, πεθαίνει τον Απρίλιο του 1896.

Έργο

Ποιητικές συλλογές

Ποιητικά πρωτόλεια (1873)
Ο Κόδρος (1874)
Βοσπορίδες αύραι(1876)
Ατθίδες αύραι (1883)
Εσπερίδες (1887)
Λυρικά
Παιδικαί ποιήσεις

Διηγήματα

Το αμάρτημα της μητρός μου (1883)
Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως (1883)
Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου (1883)
Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας (1884)
Το μόνο της ζωής του ταξίδιον (1884)
Πρωτομαγιά (1884)
Διατί η μηλιά δεν έγινε μηλέα (1885)
Ο τρομάρας
Μοσκώβ-Σελήμ (1895)

Μελέτες

Η φιλοσοφία του καλού παρά Πλωτίνω'

Ταινίες

Το Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον (2001) – Ταινία του Λάκη Παπαστάθη που πραγματεύεται την περίοδο εγκλεισμού του Βιζυηνού.

Βιβλιογραφία

Χρυσανθόπουλος Μ., Γεώργιος Βιζυηνός: μεταξύ φαντασίας και μνήμης (1994)
Αθανασόπουλος, Β., Οι μύθοι της ζωής και του έργου του Γ. Βιζυηνού (1992)
Γ.Μ Βιζυηνός, Νεοελληνικά Διηγήματα, επιμέλεια Π. Μουλλάς, Εστία, Αθήνα
Μισέλ Φάις, Ελληνική Αυπνία, Εκδόσεις Πατάκης, (2004) - μυθιστορηματική βιογραφία
Κωστής Τζερμιάς,Ποίος ήτον ο Φονεύς του Βιζυηνού,Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα(2001)-μυθιστόρημα

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΝΑ ΧΟΡΕΨΟΥΜΕ-ΧΟΡΟΣ ΘΡΑΚΗΣ

2010-10-05T17:16:00.002+03:00

ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΔΗΜΟΤΗΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ VON ROSEN

2010-10-05T17:14:00.003+03:00

Σε επίτιμο δημότη Διδυμοτείχου, πρόκειται να ανακηρύξει ο Δήμαρχος κ. Χρήστος Τοκαμάνης, τον προϊστάμενο του Χρηματιστηριακού Ινστιτούτου της Γερμανίας, Prof. Dr. Ruediger von Rosen.
Η τελετή αναγόρευσης πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Διδυμοτείχου την Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010 στη 13:00 το μεσημέρι.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ 15ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΣΤΟΝ ΑΠΑΛΟ

2010-10-05T17:14:00.000+03:00

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΑΟ ΜΑΙΣΤΡΟΥ

2010-10-05T17:02:00.002+03:00

ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ Α.Ο.ΜΑΪΣΤΡΟΥ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

2010-10-05T17:01:00.002+03:00

http://www.silogosmaistrou.gr http://www.helmsic.gr

Σκοπός των εκδηλώσεων αυτών είναι να αναδείξουμε έμπρακτα την ευαισθησία της τοπικής κοινωνίας στα άτομα αυτά, να αναδείξουμε το σημαντικό κοινωνικό και ανθρωπιστικό έργο που παράγουν οι τομείς ψυχικής υγείας αλλά και να ευαισθητοποιήσουμε την τοπική κοινωνία για την εξάλειψη των φαινομένων ρατσισμού και κοινωνικού αποκλεισμού μέσα από σχέσεις και δράσεις της καθημερινότητας.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ 2/10

2010-10-05T17:00:00.000+03:00

ΤΟ Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010 η Εκκλησία μας πανηγυρίζει την μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Κυπριανού. Στην Μητρόπολή μας πανηγύρισε το ομώνυμο παρεκκλήσιο του Αγίου στο Σταυρίδειο Ίδρυμα Χρονίως Πασχόντων στο 9ο χλμ. της Εθνικής Οδού Αλεξανδρουπόλεως-Μάκρης.

Την Παρασκευή 1 Οκτωβρίου το απόγευμα τελέσθηκε ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός με Αρτοκλασία χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Ανθίμου. Πολύς κόσμος και περιπατητικοί ασθενείς του Ιδρύματος κατέκλυσαν τον μικρό Ναό και το προαύλιό του βοηθούμενοι και από την καλοκαιρία της ημέρας. Αμέσως μετά το πέρας του Εσπερινού ακολούθησε μουσικοχορευτική εκδήλωση προς τιμήν των ασθενών και του προσωπικού στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιδρύματος.

Την κυριώνυμο ημέρα, Σάββατο 2 Οκτωβρίου, τελέσθηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τον Πρωτοσύγκελλο και ιερείς της Μητροπόλεώς μας.

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

2010-10-05T16:59:00.002+03:00

3/10/2010. Αγιασμός και έναρξη Ομιλιών.

Την Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010 το απόγευμα στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου της Μητροπόλεως τελέσθηκε από τον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Άνθιμο ο Αγιασμός για την έναρξη της νέας Κατηχητικής περιόδου στην Μητρόπολή μας και των εσπερινών ομιλιών στο Πνευματικό Κέντρο και στις αίθουσες του Αποστόλου Παύλου και της ΓΕΧΑ.

Την εναρκτήρια ομιλία για την νέα Κατηχητική χρονιά 2010-11 πραγματοποίησε ο Μητροπολίτης μας ο οποίος ανέπτυξε τον Κανόνα των 27 Βιβλίων της Καινής Διαθήκης. Η φετινή θεματολογία των ομιλιών περιλαμβάνει την ανάλυση των Επιστολών του Αποστόλου Παύλου και των Καθολικών Επιστολών. Πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου και παρακολούθησε την ενδιαφέρουσα θεολογική ομιλία του Μητροπολίτου μας

Ένα μικρό αφιέρωμα στο Σιτοχώρι!!!!

2010-09-30T13:05:00.001+03:00

Το χωριό όπως και τα υπόλοιπα 12 χωριά που είναι „ντόπια“ όπως λέγονται στην καθομιλουμένη, θεωρείται από τα πιο παλιά της περιοχής μας. Σύμφωνα με διάφορες πηγές ιστορικές που διασώθηκαν, κυρίως προφορικές, αλλά και στοιχεία που παίρνουμε από πλάκες νεκροταφείων, υπολογίζεται ότι το χωριό είναι πεντακοσίων και πλέον ετών. Συγκεκριμένα τυχαία βρέθηκε πλάκα στα νεκροταφεία του χωριού που αναγράφει χρονολογία του 1800.
Παράδοση που επικρατεί στους κατοίκους του χωριού αναφέρει ότι οι κάτοικοι του χωριού, όπως και των άλλων δώδεκα χωριών των Γαλαζοβράκηδων προέρχονται από τη Νότια Ελλάδα, ίσως την Πελοπόννησο. Αποίκησαν την περιοχή στην εποχή της Τουρκοκρατίας.

Συγκρίνοντας όμως κανείς τη φορεσιά των Γαλαζοβράκηδων, την ομιλία και τα γλωσσικά ιδιώματα, τους χορούς των και τις γιορτές δεν βλέπουμε ομοιότητες σε όλα αυτά με τους κατοίκους της Νότιας Ελλάδας. Δεν μπορούμε λοιπόν να λάβουμε σοβαρά υπόψη την παράδοση αυτή.
Το πιο πιθανό είναι ότι εξ αρχής κατοικούνταν αυτή η περιοχή από „ντόπιους“. Να ξεχωρίζουν ώμος από τους Τούρκους, λένε οι παλιοί κάτοικοι του χωριού, έπρεπε να φοράνε της γαλάζιες βράκες. Οι Τούρκοι φορούσανε μαύρες. Αξιοσημείωτο είναι ότι και τα 13 χωριά δεν έχουν παρά μόνο λίγες οικογένειες ξένων και προσφύγων να κατοικούν σ’ αυτά. Για παράδειγμα στο Σιτοχώρι σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιοτέρων, μόνο δυο οικογένειες προσφύγων κατοίκησαν στο χωριό στις αρχές του αιώνα που πέρασε, μετά το 1922.
Ένα κοινό σημείο των 13 χωριών άξιο παρατήρησης είναι ότι και τα 13 χωριά βρίσκονται κτισμένα κοντά σε ρεματιές, σε βαθουλώματα, γεγονός που δείχνει ότι δεν ήθελαν να δίνουν στόχο, να φαίνονται και να ξεχωρίζουν από μακριά. Παρατηρώντας λοιπόν και το Σιτοχώρι, το ξεκίνημά του είναι κοντά σ’ ένα ρέμα και σιγά – σιγά απλώνεται προς το ύψωμα. Μαρτυρίες και πάλι γερόντων λένε ότι τα σπίτια πριν 80 με 100 χρόνια ήταν μέχρι τη σημερινή πλατεία του χωριού. Ένα επίσης αξιοπρόσεκτο στοιχείο, μια ιδιομορφία του χωριού είναι ότι όλοι σχεδόν οι δρόμοι του ξεκινούν από την πλατεία του χωριού ή αλλιώς καταλήγουν στην πλατεία του χωριού κάτι που δεν παρατηρείτε αλλού.

Ιστορία του ονόματος.....

Είκοσι χιλιόμετρα βόρεια του Διδυμοτείχου και άλλα τόσα περίπου Νοτιοδυτικά της Ορεστιάδας βρίσκεται το χωριό μας. Όπως όλα σχεδόν τα χωριά, έτσι κι αυτό έχει το δικό του όνομα στα Τουρκικά. Για πολλούς τουλάχιστον, άγνωστο σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παλαιοτέρων, τι σημαίνει η ονομασία αυτή.

Κ-ζουλτζίκιο – Παρθενοχώρι – Σκουρτοχώρι – Σιτοχώρι.

Τέσσερις ονομασίες που προέρχονται από την παράδοση, το μύθο, την τουρκική ονομασία αλλά και τη νεότερη ιστορική πραγματικότητα.
Τέσσερις ονομασίες που σηματοδοτούν όμως το ίδιο χωριό.

Κ-ζουλτζίκιο,

η παλιά τούρκικη ονομασία του.

Κρύφτηκε κάποια κοπέλα σ΄ αυτό το μέρος, για να αποφύγει τους τούρκος που θέλανε να την βιάσουν. Κι όταν η κατάσταση είχε ηρεμήσει την έψαχνε ο σύζυγό της μέχρι που την βρήκε. Αποφασίσανε να μείνουν σε αυτό το μέρος ελπίζοντας πως δεν θα τους βρούνε οι Τούρκοι. Κι έτσι ονομάστηκε το μέρος αυτό Κ-ζουλτζίκιο. Το „μέρος“ χωριό το ονομάσανε οι Έλληνες Παρθενοχώρι, για τον λόγο που ακούσαμε παρά πάνω. Στο ξεκίνημα του χωριού κατοικούσε σ’ αυτό το μέρος λοιπόν μια κοπέλα, μια κόρη.

Σκουρτοχώρι,

η μετέπειτα ονομασία του χωριού. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους (1922) ονομάζεται Σκουρτοχώρι βρίσκονται παλαιότερα έγγραφα στο αρχείο της κοινότητας με το όνομα αυτό. Το όνομα παραμένει για αρκετά χρόνια κι έτσι είναι ακόμα και σήμερα γνωστό στους μεγαλύτερους κατοίκους των γύρο χωριών. Σχετικά και μ’ αυτό το όνομα υπάρχει κάποιος μύθος, ο οποίος θέλει να εξηγήσει με το δικό του τρόπο την προέλευση του ονόματος αυτού. Τον διηγούνται οι γεροντότεροι του χωριού που χωρίς να ξέρουν από ποιον προήλθε τον έμαθαν από τους παππούδες τους. Σύμφωνα λοιπόν μ’ αυτό το μύθο, η ονομασία Σκουρτοχώρι προέρχεται από σύντμηση της φράσης.

„της κόρης το χωριό“ „τσ’ κόρ(ς) το χωρι(ό) “ „Σκουρτοχώρι“

Θέλοντας λοιπόν να αναφερθεί κάποιος – όταν μιλούσε – στο μέρος αυτό, στο χωριό αυτό πολύ απλά – κι εδώ είναι η πειστικότητα του μύθου – αποκαλούσε το χωριό: „της κόρης το χωριό“ όπως μιλήσαμε παραπάνω. Έτσι με δεδομένη τη συνήθεια των κατοίκων των χωριών μας να κόβουν τις λέξεις, να χρησιμοποιούν πολύ το „τσ“ όπως κάνουν με πάρα πολλές λέξεις της γλώσσας μας, φτάσαμε σ’ αυτή την ονομασία που δε θεωρείται καθόλου απίθανη και απίστευτη, Σκουρτοχώρι.
Συνδυάζοντας αυτή την ονομασία με τη σημερινή, Σιτοχώρι, δεν μπορούμε εύκολα να βρούμε ομοιότητες στην ετυμολογία των δυο λέξεων. Θα λέγαμε μάλιστα ότι δεν έχουν καμιά σχέση οι δυο λέξεις για να μπορούμε να πούμε ότι η νεότερη ονομασία προέρχεται από την παλαιότερη.

Σιτοχώρι, η νεότερη ονομασία, η σημερινή του χωριού μας. Ετυμολογικά η λέξη αποτελείτε από δυο λέξεις: σίτος και χωριό. Αν πάρουμε σα δεδομένο ότι πράγματι η κύρια καλλιέργεια και παραγωγή των κατοίκων του χωριού είναι το σιτάρι ανέκαθεν, δεχόμαστε την ονομασία αυτή ευχάριστα ως αντιπροσωπευτική της γεωργικής παραγωγής των κατοίκων του χωριού μας.

Τοπικός Οίνος Έβρου

2010-09-30T12:58:00.000+03:00

ΠΓΕ Έβρος
Στα όρια του νομού Έβρου και σε υψόμετρα άνω των 20μ.

Ποικιλίες: αθήρι, ασύρτικο, ζουμιάτικο (δαμιάτης), μαλαγουζιά, σαρντονέ, σοβινιόν μπλαν, τρεμπιάνο, καρλαχανάδες, κερατσούδα, λημνιό, μαυρούδι, μοσχόμαυρο, μπογιαλαμάδες, παμίδι, σέφκα, γκρενάς ρουζ, καμπερνέ σοβινιόν, καρινιάν, μερλό, σενσό, σιρά.

Τύποι: λευκός, ροζέ, ερυθρός - ξηρός, ημίξηρος, ημίγλυκος, γλυκύς.

Θεσμοθετήθηκε τον Ιούλιο 2010 και από τον τρύγο αυτής της χρονιάς αναμένονται οι πρώτοι οίνοι.

Μητρόπολη παραδίδει μαθήματα… γάμου! Ελλάδα

2010-09-30T02:07:00.001+03:00

Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης, Άνθιμος αποφάσισε να δημιουργήσει μια...σχολή γάμου, στην οποία θα μπορούν να καταφεύγουν άνθρωποι ηλικίας 18-50 ετών προκειμένου να λάβουν συμβουλές και βοήθεια σε ζητήματα που αφορούν τη συμβίωση και τη συνύπαρξη στο πλαίσιο του γάμου.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η μείωση της διάλυσης των γάμων, γεγονός πολύ συχνό στις μέρες μας και κυρίως η παροχή συμβουλών σε ευαίσθητα ζητήματα όπως η ανατροφή των παιδιών.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που μια Μητρόπολη συστηματοποιεί την ποιμαντική της για τον γάμο και όσα σχετίζονται με αυτόν στο πλαίσιο συγκεκριμένων κύκλων ενημέρωσης.

Ακολουθεί η ανακοίνωση της Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως:
"Αγαπητοί μας Αδελφοί,
Παρατηρούμε όλοι μας πόσο κλονίζεται ο θεσμός του Γάμου σήμερα, στην ελληνική κοινωνία.

Βλέπουμε και κατανοούμε με πόση προχειρότητα οι νέοι άνθρωποι αποφασίζουν να προχωρήσουν στο Γάμο. Ενώ ενωρίτερα ζουν έγγαμη ζωή, φοβούνται να αναλάβουν την ευθύνη της δημιουργίας οικογένειας.
Βλέπουμε ακόμη να εκδίδονται διαζύγια ακόμα και σε χρονικό διάστημα 6 μηνών μετά την τέλεση του Γάμου.

Και τότε όλοι απορούμε βλέποντας τα συντρίμμια των οικογενειακών ελπίδων που μαζί με τα όνειρα των νεονύμφων τσακίζονται στις δικαστικές αίθουσες, και, πολλές φορές, αφήνοντας πίσω παιδιά να βιώνουν την διαλυμένη οικογένεια και να λαμβάνουν πληγωμένα πρότυπα που θα τα διαιωνίσουν στις δικές τους οικογένειες.

Όμως η Αγία Γραφή, λέει: «Δεν είναι καλό να ‘ναι ο άνθρωπος μόνος του». Έτσι ακούστηκε στον Παράδεισο κι έτσι πλάστηκε η γυναίκα και θεμελιώθηκε η συντροφικότητα, κι έγινε ο άνθρωπος κοινωνική ύπαρξη? από τότε μέχρι σήμερα και για πάντα.

«Ο άνθρωπος μόνος του είναι η θεός η θηρίο», θα πει κι ο Αριστοτέλης. Αλλά για μας ούτε ο Θεός μόνος δεν είναι, αλλά Τριάδα αγία, αδιαίρετη και ασύγχητη, και επομένως ΑΓΑΠΗ.

Και έβαλε ο Θεός την βαθιά αγάπη, την ασταμάτητη και έντονη αναζήτηση του άλλου ανθρώπου, που οι Πατέρες το λένε έρωτα, ως συστατικό στοιχείο του ανθρώπου.
Θέλησε ο διάβολος να αφανίσει τον άνθρωπο βάζοντας έχθρητα ανάμεσά τους. Αλλά ο Θεός, όταν έβγαιναν από τον Παράδεισο και ανοίγονταν στην περιπέτειά τους, τους ευεργέτησε διατηρώντας στην ψυχή και στην σάρκα του το αρχικό Του δώρο, τον έρωτά τους.

Με τον ευλογημένο έρωτά τους οι άνθρωποι ενώνονται, αποκτούν παιδιά, δημιουργούν κοινωνίες.
Ο διάβολος, όμως, δεν το βάζει κάτω, παραμονεύει και επειδή δεν μπορεί να αφαιρέσει τον εκ Θεού έρωτα από τον άνθρωπο, τον διαστρέφει, τον σκοτίζει και σπρώχνει τον άνθρωπο στην ατομική του αρρωστημένη ικανοποίηση και διάλυση της ένωσης και κοινωνίας. Γι’ αυτό ο Χριστός ξεκινάει το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου με την επιστροφή Του στην κοινωνία δια του Γάμου.

Όπως στον Παράδεισο, έτσι και στην Εκκλησία ο έρωτας αγιάζεται, η ενότητα επιστρέφει, η λαχτάρα του συντρόφου αυξάνει.

Αλλά δεν είμαστε στον Παράδεισο και όλα αυτά απαιτούν προσπάθειες. Ο Γάμος γίνεται χαρά και πανηγύρι, αλλά και αγώνας ισόβιος. Ο Γάμος χτυπιέται από παντού, και από τους εμπόρους της ηδονής και τους δυτικότροπους αρνητές του έρωτα.

Με ερωτευμένο το ζευγάρι στον Γάμο μέχρι θανάτου και πέρα απ’ αυτόν, τα παιδιά μεγαλώνουν γαλήνια, γίνονται ωραίοι άνθρωποι, κοινωνικοποιούνται ώριμα, ερωτεύονται γλυκά, δημιουργούν τις δικές τους ζεστές φωλιές του γάμου. Ο Γάμος είναι χαρά και ολοκλήρωση του ανθρώπου.

Αυτός είναι ο πρώτος και κύριος σκοπός του. Η ιδιότητα και το γεγονός του γονιού θα ‘ρθει, αν θα ‘ρθει, στην συνέχεια ως πλάτυνση του έρωτά τους. Αυτό οι παντρεμένοι δεν πρέπει να το ξεχνούν ποτέ και να μην βάζουν πρώτη τους μέριμνα τα παιδιά τους, αλλά το πως θα κρατούν και θα αυξάνουν τον πρώτο τους έρωτα που δεν έχει ημερομηνία λήξης.

Αλλά αυτά είναι αγώνας. Γλυκός και υπέροχος. Αλλά αγώνας. Και χωρίς Χριστό ούτε αντέχεται, ούτε κρατιέται, ούτε φέρνει καρπούς.

Αυτόν τον αγαπημένο Χριστό η Εκκλησία, η νύφη Του, θέλει να κάνει μόνιμα και αισθητά φανερό στην ζωή και πορεία των ζευγαριών του γάμου. Και όσα ζευγάρια ζουν τον Χριστό στον γάμο τους, αυτός ο Χριστός αυξάνει τον έρωτά τους και τους χαρίζει βαθιά χαρά. Αλλά για να ‘ναι και τα παιδιά τους χαρούμενα και διασφαλισμένα και προκομμένη η κοινωνία μας.

Γι’ αυτό και η τοπική μας Εκκλησία θα ξεκινήσει από εφέτος μια προσπάθεια ενημέρωσης, συζήτησης, διαφωτισμού σε θέματα Γάμου και διακονίας παιδιών με συνάξεις που ξεκινούν την ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010 και ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ στις 7.00’ το απόγευμα και θα γίνονται στο ΑΝΘΙΜΕΙΟ ΚΕΝΤΡΟ, δίπλα στην Αγία Κυριακή.

Η όλη μορφή, το περιεχόμενο και το θεματολόγιο αυτών των συναντήσεων θα έχουν πρόγραμμα, αλλά και προσαρμοστικότητα κατά το πως θα τα ζουν οι συμπορευόμενοι.
Αυτή η ΣΧΟΛΗ ΓΑΜΟΥ της Μητροπόλεως μας θα είναι για όσους και όσες έχουν ηλικία από 18 έως 50 ετών και δεν θέλουν να ακούσουν από τον Χριστό και τον/την σύντροφό τους την φράση της Αποκάλυψης του Ιωάννου: «την αγάπην σου την πρώτην αφήκας».

Το εγχείρημά μας είναι δύσκολο. Αλλά επειδή είμαστε βέβαιοι ότι ο Χριστός θα ευλογήσει και τούτη την προσπάθειά μας και θα διασφαλίζει την μεταξύ μας αγάπη και ειλικρίνεια, «θα βγούμε στον πηγαιμό για την Ιθάκη» με βάσιμες ελπίδες ουσιαστικής ωφέλειας.

Υπεύθυνος της Σχολής Γάμου θα είναι ο π. Γεώργιος Βασιλειάδης, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Αικατερίνης του παλαιού Νοσοκομείου."

Αρχαίο πατητήρι λαξευμένο στα βράχια στη περιοχή της Μαρώνειας

2010-09-27T15:36:00.002+03:00

. . . άτάρ αίγεον άσκόν έχον μέλανος οίνοιο,
ήδέος, όν μοι δώκε Μάρων, Εύάνθεος υιός,
ιερεύς Απόλλωνος, ός Ίσμαρον αμφιβεβήκει,
ούνεκά μιν σύν παιδί περισχόμεβ' ήδέ γυναικί,
άζόμενοι' ώκει γάρ έν άλσεϊ δενδρήεντι
Φοίβου ‘Απόλλωνος· ό δέ μοι πόρεν άγλαά δώρα·
χρυσού μέν μοι δώκ' εύεργέος επτά τάλαντα,
δώκε μοι κρατήρα πανάργυρον, αυτάρ έπειτα
οίνον εν αμφιφορεύσι δυώδεκα πάσιν άφύσας
ήδύν άκηράσιον, θείον ποτόν . . .

'Οδύσσεια Ι, 196-205

Μετάφραση

. . . Πήραμε μαζί και σ' ένα ασκί γιδίσιο
μαύρο γλυκόπιοτο κρασί, πού μου 'χε δώσει, δώρο
ο Μάρωνας του Εύάνθη ο γιός, ο λειτουργός του Φοίβου,
πού 'χε προστάτη η ‘Ισμαρος, γιατί από σεβασμό μας
σώσαμε αυτόν και το πιστό ταίρι του και το γιο του,
που κατοικούσαν σε πυκνό δάσος του Φοίβου Απόλλου.
Αξίας δώρα μου 'δώσε για τούτο, εφτά κομμάτια
καλοφτιασμένο μάλαμα, κι ένα άργυρο κροντήρι,
και στάμνες δώδεκα κρασί μου γέμισε ας τα χείλια,
γλυκό κι ανέρωτο, πιοτό θεϊκό . . .

Η ΜΑΡΩΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΑΣΙΑ ΤΗΣ

2010-09-27T15:34:00.000+03:00

“Γλυκό άδολο θείο πιοτό” έτσι το περιγράφει ο ¨'Όμηρος στην Οδύσσεια (Ραψωδία Ι) το κρασί της Μαρώνειας, που για να το πιούν το αραίωναν σε είκοσι μέρη νερού και που η γλυκιά μυρωδιά του στον κρατήρα, ευωδίαζε θαυμαστή.

Αυτό το κρασί ήταν που δόξασε την Μαρώνεια από τα Ομηρικά μέχρι τα Βυζαντινά χρόνια.

Είναι επίσης αυτό που μπορεί να την δοξάσει πάλι, με τη νέα προσπάθεια αναβίωσης του ιστορικού αμπελώνα της Μαρώνειας, που ξεκίνησε το 1993 ο Ευάγγελος Τσάνταλης, όταν δημιούργησε την εταιρία «Μαρώνεια Α.Ε.» Αμπελουργική-Οινοποιητική.

Ήδη 500 περίπου στρέμματα ιδιόκτητων αμπελώνων που καλλιεργούνται με τη φιλική προς το περιβάλλον μέθοδο της ολοκληρωμένης καλλιέργειας δίδουν ετησίως περί τους 500 τόνους σταφύλια.

Η ενθουσιώδης υποδοχή των δύο πρώτων κρασιών Ισμαρικός τοπικός οίνος Chardonnay και Syrah που κυκλοφόρησαν εδώ και 2 χρόνια στην Ελλάδα και σε αγορές του εξωτερικού, δίνει τη δύναμη, αλλά και τα απαραίτητα χρηματικά μέσα ώστε να προχωρήσουν τα επενδυτικά σχέδια κυρίως προς την κατεύθυνση ίδρυσης οινοποιείου και εμφιαλωτηρίου στην Μαρώνεια.

Κατασκευάσθηκε ήδη ένα κτίριο υποδοχής των επισκεπτών του αμπελώνα της Μαρώνειας, όπου θα υπάρχει μεταξύ άλλων χώρος γευστικών δοκιμών καθώς και σημείο λιανικής πώλησης των κρασιών. Είναι ένα κτίριο με στοιχεία της αρχιτεκτονικής των αρχοντικών της Μαρώνειας που συμβαδίζει όσο είναι δυνατόν με τη φυσιογνωμία της. Για το οινοποιείο και εμφιαλωτήριο έχει ήδη αρχίσει η υλοποίησή τους.

Ο Μαρωνείτης οίνος στην Ιστορία

Η Μαρώνεια είναι κτισμένη στους πρόποδες του όρους Ίσμαρος στα Θρακικά παράλια βόρεια της Σαμοθράκης.

Η ιστορία της Μαρώνειας είναι πολύ παλιά. Αρχίζει εδώ και 26 αιώνες. Ας την δούμε επί τροχάδην μέσα στο χρόνο, όπως έτρεχαν οι αλογάρηδες Κίκονες, θρακική φυλή, που ζούσε γύρω από τον Ίσμαρο από τα ομηρικά και παλαιότερα ακόμη χρόνια. Ντόπια φυλή. Την πόλη τους Ισμαρία κυρίεψε και λαφηραγώγησε ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του, στο γεμάτο περιπέτειες ταξίδι του επιστροφής στην Ιθάκη. Ο Μάρων, ιερέας του Απόλλωνα στην κυριευθείσα πόλη για να εξευμενίσει τον Οδυσσέα και να σώσει έτσι τη ζωή του και της οικογένειας του, του πρόσφερε εκτός από καθαρό χρυσό επτά ταλάντων, βαρύν ασημένιο κρατήρα και δώδεκα μεγάλους αμφορείς (λαγήνια) κόκκινο παλιό κρασί. Ο Μάρων αναφέρεται στην Οδύσσεια σαν γιος κάποιου Ευάνθη. Αλλού σαν εγγονός του Βάκχου. Αλλού πάλι, σαν γιος κάποιου Οινοπίωνος γιού του Διονύσου ή ακόμη σαν γιος του Σειληνού. Απ’ αυτόν πήρε το όνομά της η Μαρώνεια. Ο ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης μάλιστα, έγραψε πως ο Μάρων είναι ο ιδρυτής της Μαρώνειας και πως ο ίδιος της έδωσε το όνομά της. Λεγόταν ακόμη πως η Μαρώνεια ήταν η άλλοτε Ισμαρία που κατέκτησε και κατέστρεψε ο Οδυσσέας. Όμως ο Στράβων, ο αναγνωρισμένος σαν ο μεγαλύτερος γεωγράφος του αρχαίου κόσμου, ξεχωρίζει την Μαρώνεια από την Ισμαρία γιατί τις αναφέρει μαζί με την Ξάνθεια, σαν τρεις διαφορετικές πόλεις.

Σήμερα όλοι δέχονται ότι η Μαρώνεια είναι αποικία που ίδρυσαν Χιώτες στα τέλη του 7ου π.Χ. αιώνα δηλαδή γύρω στο 600 π.Χ. κοντά στην παλαιότερη πόλη Ισμαρία Γι αυτό το λόγο και αναφέρεται σαν «πόλις Ελληνίς»

«Την δ’επ’ Άβδηρα και Μαρωνείαν, πόλεις ελληνίδας επί θαλάσση ωκισμένας» λέει ο Αρριανός, περιγράφοντας την πορεία του Μ.Αλεξάνδρου προς την Ασία και προς την δόξα.

Ας ξαναγυρίσουμε για λίγο στον Μάρωνα και τον Οδυσσέα και ας θυμηθούμε πως του έδωσε το κρασί και με αυτό το κρασί μέθυσε ο Κύκλωπας Πολύφημος.

Θα πρέπει να πούμε ότι εδώ στα πόδια του Ισμάρου, που τα δροσίζει το θρακικό πέλαγος, όπου η αμυγδαλιά και η ελιά ακόμη και η κάπαρη ευδοκιμούν, σε κλίμα σχεδόν νησιώτικο, ευδοκιμούσε πάντοτε και το ευλογημένο αμπέλι σε ένα τόσο αρμονικό συνδυασμό εδάφους και κλίματος ώστε η γύρω από τον Ίσμαρο περιοχή από τα πανάρχαια χρόνια να φημίζεται για τα κρασιά της.

Ο Ισμάριος και Μαρώνειος, αργότερα οίνος, ήταν γνωστός και περιζήτητος καθώς φανερώνεται και από αρχαία κείμενα, όπως στους «Δειπνοσοφιστές» του Αθήναιου και σε στίχους του Αρχίλοχου (725-650π.Χ.), του πατέρα της ιαμβικής και σκωπτικής ποίησης. Ας το ακούσουμε σε μετάφραση:

«Στην άκρη του κονταριού μου το ψωμί μου.

Στην άκρη του κονταριού μου το ισμαριώτικο κρασί.

Πίνω στηριζόμενος στο κοντάρι μου.»

Κι αργότερα όμως, κατά τα Βυζαντινά χρόνια, συνεχίζει να είναι γνωστό και να τραγουδιέται το Μαρωνίτικο κρασί : «Μαρωνίδος οίνου οπώρης και Μαρωνίδος οδμής νεκταρίης» όπως αναφέρει στα «Διονυσιακά» ο συγγραφέας Νόννος που έζησε το 5^ο μ.Χ. αιώνα.

Αρχαίοι πέτρινοι ληνοί (πατητήρια) σώζονται και σήμερα λαξευμένοι σε μονόλιθους του Ισμάρου. Στις εξωτερικές γωνίες του πύργου του βυζαντινού τείχους σώζονται κτιστοί ληνοί για κοινή χρήση.

Μαρτυρίες ότι εδώ καλλιεργούνταν σε μεγάλη έκταση αμπέλια.

Η αρχαία Μαρώνεια το 492 π.Χ. υποτάχθηκε στους Πέρσες. Ύστερα από τους Περσικούς πολέμους γίνεται μέλος της πρώτης Αθηναϊκής συμμαχίας. Μετά την ήττα των Αθηναίων στους Αιγός ποταμούς το 405 π.Χ., πέρασε στην επιρροή των Λακεδαιμονίων, ενώ στα 377 π.Χ. γίνεται μέλος της δεύτερης τώρα Αθηναϊκής συμμαχίας.

Η Μαρώνεια, κατά τον 5^ο π.Χ. αιώνα ήταν μια πολύ καλά οργανωμένη και αυτοδιοικούμενη πόλη-κράτος. Ήταν εμποροναυτικό και πολιτιστικό κέντρο της κλασσικής εποχής. Από εκείνη την εποχή σώζεται πάνω στον Ίσμαρο το τείχος που όριζε τα όρια της πόλης. Τότε στη Μαρώνεια κόπηκαν νομίσματα που κυκλοφορούσαν σ΄ολόκληρη την Βαλκανική αλλά και την Μ.Ασία. Η διακόσμηση των νομισμάτων αυτών φανερώνει ότι ως προστάτες θεούς οι αρχαίοι κάτοικοι της Μαρώνειας είχαν τον Απόλλωνα και τον Διόνυσο, αλλά και ότι η άμπελος και κατά συνέπεια το κρασί είχαν γι αυτούς μεγάλη σημασία. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τα περισσότερα από τα νομίσματα αυτά είναι διακοσμημένα με την άμπελο.

Στην αρχαία Μαρώνεια πρέπει να αναπτύχθηκε κάποια αξιόλογη πνευματική και πολιτιστική κίνηση, αναγκαίο και λογικό, τότε, συνακόλουθο της οικονομικής ανάπτυξης των Ελληνίδων πόλεων, χωρίς όμως να έχουμε σημαντικές πληροφορίες πάνω στο θέμα.

Ασφαλώς η Μαρώνεια δεν γέννησε έναν Δημόκριτο ούτε έναν Αριστοτέλη όπως τα Άβδηρα και τα Στάγειρα. Ωστόσο ξέρουμε πως ήταν η πατρίδα μιας γυναίκας φιλόσοφου της Ιππαρχίας, (σπάνιο φαινόμενο για την εποχή) που γεννήθηκε στο δεύτερο μισό του 4^ου π.Χ. αιώνα.

Ο αδελφός της Ιππαρχίας, ο Μητροκλής, κυνικός φιλόσοφος και αυτός είναι ο δημιουργός του αστείου ανεκδότου. Της «Χρείας» όπως την ονόμασε. Ανάγκης δηλαδή. Κι ίσως ανάγκης ψυχικής για γέλιο. Την ειδοποιό διαφορά κατά μια άποψη, μεταξύ ανθρώπου και ζώου.

Αυτός ο Μητροκλής ήταν δάσκαλος άλλου κυνικού φιλοσόφου του Μενίππου, γνωστού από τους νεκρικούς διαλόγους του Λουκιανού και από μια φράση που μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμε : “Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος”.

Το 350 π.Χ. υποτάχτηκε στον Φίλιππο τον Β΄ τον πατέρα του Μεγ. Αλεξάνδρου.

Στην Ελληνιστική περίοδο βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία των Πτολεμαίων. Έχουμε μάλιστα μια πληροφορία ότι κατά την περίοδο αυτή, κλήματα από τα αμπέλια της Μαρώνειας μεταφέρονται να φυτευθούν στην Αίγυπτο. Το 200 π.Χ. λεηλατήθηκε από τον Φίλιππο τον Πέμπτο, στη συνέχεια το 194 π.Χ. κατακτήθηκε από τον Αντίοχο της Συρίας και τέλος από τους Ρωμαίους. Στην Ρωμαϊκή εποχή θεωρείται ότι ανήκουν οι ληνοί, δηλαδή τα πατητήρια που βρέθηκαν λαξευμένοι σε μονόλιθους του τείχους.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν αρκετά ιστορικά στοιχεία που θα μας επιτρέψουν να παρακολουθήσουμε την πορεία της Μαρώνειας στους αιώνες που ακολούθησαν και κυρίως κατά την περίοδο ακμής και πτώσης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μόνον τα ερείπια πρωτοχριστιανικών ναών, τα τμήματα του Βυζαντινού τείχους, η εκλογή της σαν έδρα Μητρόπολης, η αναφορά της από βυζαντινούς συγγραφείς σαν μια από τις σπουδαιότερες πόλεις της περιοχής μας επιτρέπουν να υποθέσουμε πως ήταν μια αξιόλογη πόλη.

Και τώρα για την νέα Μαρώνεια.

Για την Νέα Μαρώνεια δεν είναι βεβαιωμένο το πότε κτίστηκε. Έχουμε μόνον την γνώμη του γιατρού-ιστορικού Μελίρρυτου ο οποίος έγραψε ένα βιβλίο και το τύπωσε το 1871 στην Κωνσταντινούπολη όπου αναφέρει ότι η νέα Μαρώνεια άρχισε να κτίζεται στις αρχές του 16^ου αιώνα δηλαδή πριν 500 χρόνια. Πράγμα που αμφισβητείται. Μας λέει δε εκτός των άλλων πως η Μαρώνεια είναι μικρά κώμη αλλά κομψή κατά τας οικοδομάς «εσχάτως ανανεωθείσας και ολονέν κομψευομένας» και πως έχει 2000 περίπου κατοίκους καταγινομένους εις την γεωργίαν, δενδροφυτείαν, αμπελουργίαν, κτηνοτροφίαν και μεταξουργίαν.

Η Μαρώνεια στις αρχές του αιώνα μας είχε την εμφάνιση μιας πλούσιας και κομψής κωμοπόλεως. Στήθηκαν βρύσες, καμπαναριό ανάμεσα στις δυο εκκλησιές, το σχολείο δωρεά των αδελφών Χατζέα, και τα εμβάσματα από τους ξενιτεμένους Μαρωνίτες από χρόνο σε χρόνο περίσσευαν.

Και ήρθαν οι βαλκανικοί πόλεμοι.

Οκτώβρης του 1912. Η Μαρώνεια και ολόκληρη η Δυτική Θράκη καταλαμβάνεται από τους Βούλγαρους. Τον Ιούλιο του 1913 απελευθερώνεται από τον Ελληνικό Στρατό και αγήματα του Ελληνικού στόλου αποβιβάζονται στην Παλαιοχώρα στο λιμάνι της αρχαίας Μαρώνειας. Η χαρά και τα πανηγύρια κράτησαν λίγες μέρες γιατί με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου η Δυτική Θράκη επιδικάστηκε στην Βουλγαρία και οι ελληνικές δυνάμεις αποχώρησαν. Τότε ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων της Θράκης, έχοντας ακόμη πικρή την γεύση της Βουλγαρικής κατοχής που προηγήθηκε, πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Η Μαρώνεια (όπως και η Κύρκη) ερημώθηκε τελείως. Οι περισσότεροι κατέφυγαν στη Σαμοθράκη, τη Θάσο και την Καβάλα ακόμη και τον Βόλο ή σε χώρες του εξωτερικού.

Άρχισαν να επιστρέφουν λίγοι-λίγοι από το 1919 για να ολοκληρωθεί η παλιννόστηση με την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών, με την οποία η Δυτική Θράκη έγινε οριστικά μέλος της Ελληνικής Επικράτειας.

Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, νέα βουλγαρική κατοχή και νέα ερήμωση της Μαρώνειας που αρχίζει να ξαναζεί από το 1950 και δώθε.

Ο δικηγόρος Νίκος Νικολαϊδης που πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Μαρώνεια μαζί με τους γονείς του και τον αδελφό του Γιώργο Νικολαϊδη γνωστό γλύπτη καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών γράφει μεταξύ άλλων: Την Μαρώνεια την χαρακτηρίζει μια μοναδικότητα, όχι μόνο μέσα στον θρακικό αλλά και στον Πανελλήνιο χώρο.

Πέρσες, Μακεδόνες, Ρωμαίοι, Τούρκοι και Βούλγαροι δεν κατόρθωσαν να απορροφήσουν τους κατοίκους της. Δεν κατόρθωσαν να την σβήσουν.

Και στάθηκε όρθια μέσα στους αιώνες.

Όμως μετά τις αλλεπάλληλες ερημώσεις και λόγω και της επέλασης της φυλλοξήρας, τα αμπέλια της καταστράφηκαν.

Μόνον κάποια αγρίμια κρυμμένα στις ρεματιές εδώ κι εκεί σώθηκαν, όπου τα ανακαλύψαμε και τα αναπτύσσουμε με την νέα προσπάθεια αναβίωσης του ιστορικού αμπελώνα της Μαρώνειας.

Με τις γνώσεις και το υψηλό αισθητήριο του Κ. Παύλου Αργυρόπουλου, τον επικεφαλή του οινολογικού τμήματος της “Ευαγγ. Τσάνταλης” αλλά και ψυχής της οινολογικής αξιολόγησης και προσαρμογής τόσο των αγριμιών αυτών όσο και των κοσμοπολίτικων ποικιλιών Chardonnay, Syrah αλλά και άλλων που ακολουθούν, ελπίζεται ότι το γλυκό άδολο θείο πιοτό που τραγούδησε ο Όμηρος, και που η γλυκιά μυρωδιά του στον κρατήρα ευωδίαζε θαυμαστή, να συνεχίσει να πλημμυρίζει πάλι τους σύγχρονους κρατήρες.

ΠΡΑΣΟΤΣΟΥΡΒΑΣ... ΑΠΟ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΟΡΜΕΝΙΟ...

2010-09-27T15:24:00.002+03:00

2 πράσα (τα ψιλοκόβουμε)
1 φλιτζανάκι λάδι
1 φλιτζανάκι ρύζι
2 τσαμπούνες από κρεμμύδια
1/2κιλό νερό λίγο δυόσμο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Ψιλοκόβουμε τα πράσα και τις κορυφές των κρεμμυδιών. Τα σωτάρουμε στο λάδι και ρίχνουμε το νερό, Μόλις βράσουν ρίχνουμε
το ρύζι. Προς το τέλος ρίχνουμε το δυόσμο.
Λιώνουμε αλεύρι με νερό, το ρίχνουμε στην κατσαρόλα, ανακατεύουμε με την κουτάλα για να χυλώσει η σούπα και προσθέτουμε λίγο ξίδι.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΚΥΡΑ ΜΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ..

Τα αρπακτικά πουλιά και τα αιολικά πάρκα στη Θράκη

2010-09-27T15:11:00.000+03:00

Όποια στιγμή κι αν στρέψεις το βλέμμα σου προς τον ουρανό της Θράκης, είναι σίγουρο ότι θα αντικρίσεις κάποιον φτερωτό ταξιδιώτη. Δεν είναι μυστικό άλλωστε ότι πολλά είδη αρπακτικών πουλιών επιλέγουν αυτό το μέρος για τις «βόλτες» τους. Πλούσια σε τροφή αλλά και σε σημεία για φώλιασμα, με κατάλληλο ανάγλυφο και ιδανικές ανεμολογικές συνθήκες, η Θράκη αποτελεί ίσως τον παράδεισό τους. Ο άνεμος της Θράκης είναι δώρο εξ’ ουρανού, τόσο για τα πουλιά που τα βοηθά να διανύουν μεγάλες αποστάσεις χωρίς σπατάλη ενέργειας, αλλά και για τον άνθρωπο που παράγει ηλεκτρική ενέργεια με ανεμογεννήτριες.

Για αυτόν τον λόγο, μεγάλο τμήμα της Θράκης έχει επιλεχθεί ως Περιοχή Αιολικής Προτεραιότητας (ΠΑΠ 1), στο πλαίσιο του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Δεδομένης αυτής της εξέλιξης και του αυξημένου επενδυτικού ενδιαφέροντος, αναμένεται μία αύξηση των αιολικών πάρκων στην περιοχή. Το ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει λοιπόν είναι το εξής: μπορούν να συνυπάρξουν τα αιολικά πάρκα με τα αρπακτικά πουλιά;

Προκειμένου να δοθούν ασφαλείς απαντήσεις σε αυτό το πολύπλοκο ερώτημα, το WWF παρακολουθεί και καταγράφει τις κινήσεις των αρπακτικών πουλιών στα αιολικά πάρκα και αξιολογεί τις πιθανές επιπτώσεις των υφιστάμενων ανεμογεννητριών. Επίσης σαρώνει τις ανεμογεννήτριες σε ακτίνα 50 μέτρων για να καταγράψει τη θνησιμότητα των αρπακτικών πουλιών.

Η καθημερινή μας διαδρομή έχει ως προορισμό της τα πανέμορφα Πομακοχώρια. Χωρισμένοι σε 2 ομάδες διασχίζουμε υπέροχες τοποθεσίες, αρπάζοντας την ευκαιρία να θαυμάσουμε τη φύση που οργιάζει γύρω μας. Φτάνοντας στα αιολικά πάρκα, αντικρίζουμε – σχεδόν πάντα – τους γύπες να αναζητούν τροφή, ενώ εμείς ξεκινάμε την αναζήτηση σε κάθε μία από τις ανεμογεννήτριες ξεχωριστά.

Περπατώντας, σαρώνουμε όλη την επιφάνεια στην πλατφόρμα κάθε ανεμογεννήτριας αλλά και στα πρανή όσο απότομα και δασωμένα κι αν είναι αυτά. Κάποιες στιγμές, το έργο μας «διακόπτεται» από την σκιά ενός γύπα ή κάποιου αετού που πετούν χαμηλά πάνω από τα κεφάλια μας ή από την καλημέρα ενός κτηνοτρόφου.

Μια από τις κυριότερες αρνητικές επιπτώσεις των αιολικών πάρκων στα πουλιά είναι η θνησιμότητα, λόγω πρόσκρουσης στα κινούμενα πτερύγια, στους πύργους ή στις σύνοδες εγκαταστάσεις, όπως τα αιωρούμενα καλώδια μεταφοράς ρεύματος.

Η πρόβλεψη τέτοιων κινδύνων και η προληπτική αντιμετώπισή τους, στη βάση της αρχής της προφύλαξης, είναι απαραίτητη προϋπόθεση, ώστε οι περιβαλλοντικές ωφέλειες από τα αιολικά πάρκα να είναι ξεκάθαρες και να μην αμαυρώνονται από περιστατικά υποβάθμισης της πολύτιμης ορνιθοπανίδας. Με βάση αυτόν τον γνώμονα κινούμαστε και εμείς, αξιολογώντας τις επιπτώσεις των αιολικών πάρκων σε τοπικό επίπεδο.

WWF

ΜΑΝΤΙ... ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΟ ΦΑΓΗΤΟ

2010-09-27T15:05:00.000+03:00

Το μαντί είναι παραδοσιακό θρακιώτικο φαγητό, που έρχεται από τα βυζαντινά χρόνια και την περιοχή της Καπαδοκίας. Υπάρχουν πολλές εκδοχές της συνταγής του. Αν έχετε χρόνο, προτιμότερο είναι να ανοίξετε το δικό σας φύλλο και να φτιάξετε αυθεντικό ζωμό κρέατος με γίδα ή κατσίκι. Σύνηθες συνοδευτικό του πιάτου, που του ταιριάζει πολύ, είναι το σκορδάτο γιαούρτι. Του ταιριάζει, επίσης, και η σάλτσα ντομάτας με μυρωδικά.

Μαντί

Υλικά (για 40 με 45 κομμάτια)
1 κιλό κιμά (κατά προτίμηση μισό – μισό αρνίσιο και χοιρινό)
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
αλάτι & πιπέρι (προαιρετικά και κύμινο, ρίγανη, φύλλα μαϊντανού ψιλοκομμένα)
λίγο ελαιόλαδο
ζωμό κρέατος
φύλλο για πίτα

Εκτέλεση
Τσιγαρίζουμε στο ελαιόλαδο τα κρεμμύδια και όταν ροδίσουν προσθέτουμε τον κιμά και τα μυρωδικά και τα αφήνουμε για λίγο στη φωτιά.
Βάζουμε το μίγμα σε ένα λεκανάκι, προσθέτουμε το ρύζι και λίγο νερό, ανακατεύουμε καλά και το αφήνουμε να κρυώσει αλλά και να μαλακώσει το ρύζι.
Κόβουμε το φύλλο σε τετράγωνα 7εκ Χ 7εκ και γεμίζουμε το καθένα με μια κουταλιά από το μίγμα του κιμά. Πιάνουμε τις 4 άκρες του φύλλου και τις ενώνουμε κλείνοντάς το σαν πουγκί.
Αλείφουμε ένα ταψί με λάδι, τοποθετούμε τα πουγκιά και τα ψήνουμε στο φούρνο στους 180οCεπί 15 με 20 λεπτά ώστε να ροδίσουν.
Με την τρυπητή κουτάλα βαφτίζουμε τα πουγκιά στο ζωμό του κρέατος, που πρέπει να είναι καυτός. Τα σερβίρουμε σε πιατέλα με λίγο ζωμό και με το συνοδευτικό της αρεσκείας μας (και αν έχουμε, με το βρασμένο κρέας στο πλάι).

ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΘΕΩΝ

2010-09-27T15:03:00.000+03:00

Το κρασί είναι συνδεδεμένο με την ιστορία της Σαμοθράκης και είναι βεβαιωμένη η έως μέθης κατανάλωσή του κατά τα «Μυστήρια και τις τελετές των Μεγάλων Θεών».

Τη δεκαετία του ’60 η φυλλοξήρα και η εγκατάλειψη λόγω μετανάστευσης κατέστρεψαν τα αμπέλια και στην απογραφή του ’80 η Σαμοθράκη εμφανίζεται με μηδέν.

Σήμερα, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον και συνεχώς φυτεύονται νέα αμπέλια, που έχουν πλέον φτάσει τα 120 περίπου στρέμματα.

Ο Αμπελουργικός Συνεταιρισμός Σαμοθράκης δημιουργήθηκε πριν 6 χρόνια και αριθμεί περί τα 65 μέλη.

Ο πρόεδρός του κος Παντελής Ξύκης μας λέει ότι το παλιό πέτρινο σχολείο στους Κάτω Καρυώτες (στο μέσο της βόρειας ακτής του νησιού) έχει ανακαινιστεί και έχει εγκατασταθεί άμβυκας που παράγει 3 με 3.5 τόνους τσίπουρο ετησίως, με αυξητικές τάσεις.

Στις προθέσεις του συνεταιρισμού είναι η προσθήκη μικρής οινοποιητικής μονάδας και η τυποποίηση του προϊόντος, το οποίο δεν επαρκεί για τις ανάγκες των κατοίκων αλλά και των επισκεπτών του νησιού.

Εκ των παλαιοτέρων παραγωγών κρασιού είναι ο κος Χρήστος Ατζανός στην Καμαριώτισσα, που μετέδωσε το μεράκι του και σε πολλούς άλλους.

Μεταξύ αυτών και ο γιος του Παναγιώτης ο οποίος στα 4 στρέμματα του πατέρα του προσέθεσε το 2008 άλλα 10. Το κρασί που παράγει (λευκό από μοσχάτο Αλεξανδρείας και ερυθρό από μοσχάτο Αμβούργου, καμπερνέ σοβινιόν και σιρά) το διαθέτει κυρίως σε ασκό.

Από μεράκι, όμως, εμφιαλώνει πειραματικά περί τις 250 φιάλες από τον κάθε τύπο.

«Ο Ορφέας στην Θράκη, μια δική μας υπόθεση»

2010-09-27T14:55:00.000+03:00

«Ο Ορφέας στη Θράκη μια δική μας υπόθεση» τιτλοφορείται το 3ο πανελλήνιο συνέδριο για τον Ορφέα που διοργανώνει η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ροδόπης – Έβρου την Παρασκεύη 1 και το Σάββατο 2 Οκτωβρίου στην Αλεξανδρούπολη. Στην εναρκτήρια τελετή του θα παρουσιαστεί σε πρώτη εκτέλεση το έργο «Ορφικόν Ι» του Θανάση Τρικούπη για οργανικό και φωνητικό σύνολο, εφηβικό χορό και ηλεκτρονικά. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Πρόγραμμα
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010
Τελετή έναρξης: 20.00 Εισαγωγική ενημέρωση Γεώργιος Ι. Μηνόπουλος πρόεδρος νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Ροδόπης – Έβρου προσφωνήσεις, εναρκτήρια ομιλία «Μύηση, μύστης, μυστήρια» ομιλήτρια: Μάρω Παπαθανασίου. Μουσική εκδήλωση: Θανάσης Τρικούπης: ΟΡΦΙΚΟΝ Ι - Για φωνητικό και οργανικό σύνολο, εφηβικό χορό και ηλεκτρονικά (κείμενο: Ορφικός Ύμνος: αρ.38 «Κουρήτων θυμίαμα λίβανον» Ορφικός Ύμνος: αρ.31 «Ύμνος Κουρήτων»). 21.30 Δεξίωση, 22.00 Τηλεσκοπική παρατήρηση του έναστρου ουρανού με τη συμμετοχή του συλλόγου Ερασιτεχνικής Αστρονομίας Θράκης
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010
Ομιλίες - συζητήσεις: 9.00 Συντονιστές: Γιώτα Πρέκα, Παναγιώτης Παπαδήμα Αντωνίου - «Από τον Ορφέα στην αστροφυσική των προσωκρατικών» Ομιλητής: Ξενοφών Μουσάς. 10.00 Συντονιστές: Δημήτρης Μάτσας, Αλεξάνδρα Μποτονάκη «Ο Ορφέας και η ιερά νήσος Σαμοθράκη» Ομιλητής: Πασχάλης Χριστοδούλου. 11.00 Διάλειμμα. 11.30 Συντονιστές: Γεώργιος Τσουμής Σταύρος Παπαθανάκης «Η συμβολή του ορφικού «Πνεύματος» στη συγκρότηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού». Ομιλητής: Παναγιώτης Καρακατσάνης. 12.30 Ανοιχτή συζήτηση Συντονιστής: Γεώργιος Ι. Μηνόπουλος «Ο Ορφέας στη Θράκη – Μια δική μας υπόθεση;».

Όταν η Θράκη γέννησε τη μουσική
Στ' αρχαία χρόνια, όταν η μουσική ήταν συνώνυμη με την ιερότητα και το μυστήριο, η Θράκη έμελε να φιλοξενήσει, στους όμορφους τόπους της, τους πρώτους και σημαντικότερους έλληνες μουσικούς και υμνωδούς.
Η Δήλος μπορεί να έδωσε καταφύγιο στη γέννηση του θεού της μουσικής και να έγινε το αγαπημένο νησί του Απόλλωνα, την τέχνη του όμως αυτός θέλησε να την παραδώσει σε ένα παιδί της Θράκης, τον ΟΡΦΕΑ...
Ο μύθος λέει πως ο Απόλλωνας στον Ορφέα χάρισε τόσο την απαράμιλλη τέχνη του στο παίξιμο της λύρας όσο και μαντικές δυνάμεις. Του έδωσε ακόμα και την πεντάχορδη λύρα του (το όργανο που εφηύρε ο Ερμής, απ' τον οποίο και το πήρε ως δώρο ο Απόλλωνας), στην οποία αργότερα ο Ορφέας πρόσθεσε δύο ακόμα χορδές.
Γιος του πρίγκιπα της Θράκης Οίαγρου και της Μούσας Καλλιόπης, προστάτιδας της Επικής Ποίησης, ο Ορφέας υπήρξε ο πρώτος και ο μεγαλύτερος σε ικανότητα και τέχνη μουσικός. Με δασκάλες τις Mούσες, το παίξιμο και η φωνή του μάγευε ανθρώπους και ζώα, ημέρευε ακόμα και τους «θυμούς» της φύσης και μετακινούσε μέχρι και τα βουνά και τα δέντρα.
Με τη σαγίνη της μουσικής του μάγεψε και την Ευρυδίκη κι αυτός μαγεμένος απ' τη δική της ομορφιά αποφάσισε σύντομα να την κάνει γυναίκα του. Οι μοίρες όμως άλλα είχαν ορίσει για τη ζωή τους. Λίγες μέρες μόλις μετά το γάμο τους, μια οχιά δάγκωσε την όμοφη κοπέλα και την έστειλε στον κρύο κόσμο του Πλούτωνα. Ο Ορφέας, μη μπορώντας να αντέξει το χαμό της αγαπημένης του, αποφασίζει να κατέβει στον Αδη, για να την πάρει.
Στο παίξιμο της λύρας του, που κάποτε ακινητοποίησε τις συμπληγάδες πέτρες, δίνοντας την ευκαιρία να περάσουν ανάμεσά τους τα πλοία των αργοναυτών και νάρκωσε τον δράκοντα της Κολχίδας, που φυλούσε το «χρυσόμαλλο δέρας», ούτε ο Άδης μπορούσε να αντισταθεί. Ο φύλακας Κέρβερος χαλάρωσε στους θελκτικούς ήχους των χορδών και της φωνής του Ορφέα, ο Τάνταλος ξέχασε τη δίψα του, οι Ερινύες δάκρυσαν κι ο Πλούτωνας με την Περσεφόνη τόσο που συγκινήθηκαν ώστε του έδωσαν την άδειά τους να πάρει μαζί του την Ευρυδίκη και να γυρίσουν οι δυο τους στον πάνω κόσμο, στη ζωή. Υπό έναν όμως όρο.... Μέχρι να φτάσουν στον πάνω κόσμο, ο Ορφέας δεν έπρεπε να γυρίσει να αντικρίσει την Ευρυδίκη. Οι πύλες του Άδη άνοιξαν, μα πριν ακόμα προλάβουν να τις διαβούν, ο Ορφέας, απ' τη μεγάλη του επιθυμία να αντικρίσει την αγαπημένη του, παραβίασε τον όρο, με αποτέλεσμα η Ευρυδίκη να μείνει για πάντα πλέον στον κόσμο των νεκρών.

Συντονιστές – ομιλητές του συνεδρίου
Παναγιώτης Αντωνίου, διδάκτωρ Ακτινοφυσικής, Παναγιώτης Καρακατσάνης, καθηγητής Παιδαγωγικού Τμήματος Δ.Π.Θ., Δημήτριος Μάτσας, αρχαιολόγος, προϊστάμενος ΙΘ’ Εφορείας Προιστορικών και κλασικών αρχαιοτήτων, Γεώργιος Μηνόπουλος, ομ. καθηγητής Χειρουργικής, Ξενοφών Μουσάς, αν. καθηγητής Φυσικού Τμήματος Πανεπιστημίου Αθηνών, Αλεξάνδρα Μποτονάκη, φιλόλογος, Σταύρος Παπαθανάκης, δημοσιογράφος-εκδότης περιοδικού «Βορρέας», Μάρω Παπαθανασίου, αν. καθηγήτρια Ιστορίας Φυσικών Επιστημών, τμήμα Μαθηματικών Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώτα Πρέκα, επ. καθηγήτρια Αστροφυσικής, Φυσικού Τμήματος Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθανάσιος Τρικούπης, συνθέτης – διευθυντής ορχήστρας, διδάκτωρ Μουσικολογίας, Γεώργιος Τσουμής, επ. καθηγητής, τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας Δ.Π.Θ. και Πασχάλης Χριστοδούλου, δρ. χημικός-μηχανικός.

ΠΗΓΗ: ΓΝΩΜΗ ΕΒΡΟΥ

Επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης... ελπίζουμε σύντομα!!!

2010-09-24T23:14:00.000+03:00

Ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς: ὅραμα ζωῆς τῆς ΑΘΠ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Ἡ Ἑστία ἐνεργὸς συμπαραστάτις τοῦ Πατριάρχου.

"Ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκείας καί τῆς ἐκφράσεως ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα μία δυνατή καί σφριγηλή πολιτισμένη κοινωνία ἡ ὁποία δυναμώνει τό θεσμό τοῦ κράτους. Γι’ αὐτό τόν λόγο, ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης θά στείλει ἠχηρό μήνυμα ἐντός καί ἐκτός Τουρκίας. Ἡ ἀκλόνητη δέσμευση στό γράμμα του νόμου ἀποτελεῖ τήν μόνη ὁδό διά τῆς ὁποίας ἐπιτυγχάνεται ἡ ἀσφάλεια ἡ ὁποία προέρχεται ἀπό τήν δίκαιη μεταχείριση ὅλων τῶν ἀνθρώπων "

Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο μετά τήν ἀναστολή τῆς λετουργίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης τό 1971, τοῦ πνευματικοῦ ἐπιτελικοῦ κέντρου αὐτοῦ, χάρη στίς ἀκατάβλητες προσπάθειες καί τούς σθεναρούς ἀγῶνες τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς, διατηρεῖ τό θέμα στό πλαίσιο τῶν ἐξελίξεων τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς σκηνῆς τῆς προστασίας τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων καί τῶν πολιτικῶν καί θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν αὐτοῦ.

Ἡ ἀνάδειξη τοῦ θέματος τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Σχολῆς ὡς κριτηρίου ἒνταξης τῆς Τουρκίας στήν Ε.Ε. ἐπιβεβαιώνει ὂχι μόνον τήν ἀναγνώριση ἑνός παναθρώπινου δικαιώματος, ἢτοι τῆς ἐλευθερίας πρόσβασης στά μορφωτικά ἀγαθά γιά τήν καλλιέργεια καί ἀνάπτυξη τῆς ἰδιοπροσωπίας τοῦ ἀτόμου, ἀλλά καί τή σημασία αὐτῆς γιά τήν ἂσκηση τοῦ οἰκουμενικοῦ ρόλου τοῦ σεπτοῦ Κέντρου τῆς Ὀρθοδοξίας.Ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς τροφοῦ Σχολῆς εἶναι τό κοινό ὃραμα τῶν πνευματικῶν της τέκνων καί, ἰδιαίτερα, στόχος ζωῆς τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Ἡ παρατεινόμενη ἂρνηση τῶν τουρκικῶν Ἀρχῶν δέν ἲσχυσε ν’ἀποδυναμώσει τήν προσδοκία τῆς δικαίωσης τοῦ αἰτήματος μέ τή χάρη τοῦ παντοδύναμου Θεοῦ.

Η βιβλιοθηκη της Σχολής της Χάλκης

2010-09-24T23:10:00.000+03:00

Ἡ Βιβλιοθήκη τῆς Σχολῆς Θεολογική Σχολή ΧάλκηςἩ Βιβλιοθήκη τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος Χάλκης ἢ Βιβλιοθήκη τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης συνδέεται μέ τήν ἱστορία τῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος καί φθάνει στούς βυζαντινούς χρόνους, μέχρι τό Θεόδωρο τόν Στουδίτη. Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μητροφάνης Γ’ (1565 μ.Χ.) ὑπῆρξε ὁ σημαντικότερος ὀργανωτής αὐτῆς καί δώρησε σ’αὐτή τριακόσια χειρόγραφα. Ἀπό αὐτά πολλά σώζονται, σήμερα, στήν Πατριαρχική Βιβλιοθήκη. Ἡ Βιβλιοθήκη, ἰδιαίτερα ἀπό τό 1951 καί ἑξῆς, στό πλαίσιο τῆς ἀναδιοργάνωσης τῆς Σχολῆς ἐντάσσεται σ’ ἓνα πρόγραμμα ἐκσυγχρονισμοῦ, μέ τή σύσταση τριμελοῦς εἰδικῆς ἐκ Καθηγητῶν τῆς Σχολῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Βιβλιοθήκη ἑνός ἱδρύματος ἐπιστημονικῆς ἒρευνας συνιστᾶ αὐτονόητη ὑποδομή γιά τήν ἀποτελεσματική λειτουργία του. Ἡ προσπάθεια γιά τήν ἀνανέωση καί τόν ἐμπλουτισμό τῆς Βιβλιοθήκης ἒτυχε τῆς πρόθυμης ἀνταπόκρισης ἀπό μέρους ἀνωτέρων ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἐκδοτικῶν ὀργανισμῶν Ἐκκλησιῶν, συγγραφέων καί ἀποφοίτων τῆς Σχολῆς μέ δωρεές τῶν προσωπικῶν τους βιβλιοθηκῶν. Ἡ προσπάθεια τῆς Ἐπιτροπῆς ἦταν ἐξαιρετικά ἀποδοτική καί συνέπεσε μέ τήν ἐμφάνιση μιᾶς ἐντυπωσιακῆς θεολογικῆς ἐργογραφίας ἀνά τόν κόσμο, λόγῳ σημαντικῶν πρωτοβουλιῶν πού ἀναλαμβάνονται ἀπό μέρους τῆς Ἀνατολικῆς καί Δυτικῆς Ἐκκλησίας ἐπί ζωτικῶν θεολογικῶν θεμάτων καί διεκκλησιαστικῶν πρωτοβουλιῶν. Ἒτσι, πέραν τῶν πολύτιμων σειρῶν κριτικῶν ἐκδόσεων τῆς πατερικῆς Γραμματείας, τῶν πρακτικῶν τῶν ἱερῶν Συνόδων κ. ἂ. βασικῶν κειμένων γιά τή θεολογική ἒρευνα, ἡ Βιβλιοθήκη ἀπέκτησε πλῆθος συγγραμμάτων, πού καλύπτουν ὃλο τό φᾶσμα τῶν γνωστικῶν ἀντικειμένων τῆς ἱερῆς ἐπιστήμης καί εἶναι προϊόν τῆς σύγχρονης θεολογικῆς ἒρευνας. Ἐπίσης, διαθέτει τμῆμα περιοδικῶν ἐκδόσεων κειμένων θεολογικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἑλληνικῶν καί ξενόγλωσσων ἐπιστημονικῶν περιοδικῶν, πού καλύπτουν τό σύγχρονο διαχριστιανικό θεολογικό προβληματισμό. Σήμερα, ἡ Βιβλιοθήκη τῆς Σχολῆς, ἀνακαινισμένη καί ὀργανωμένη σύμφωνα μέ τίς ἀπαιτήσεις τῆς σύγχρονης βιβλιοθηκονομίας, διαθέτει ἂνετα ἀναγνωστήρια, μέ τόν ἀπαραίτητο σύγχρονο ἐξοπλισμό γιά τόν ἐπισκέπτη ἐρευνητή.

Να ιδρυθεί Μουσείο ή Πολιτιστικό Κέντρο του Ελληνισμού της Πόλης στην Κωνσταντινούπολη

2010-09-24T23:01:00.000+03:00

Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών προτείνει και ζητά από την Τουρκική Κυβέρνηση να μεριμνήσει και συνάμα να χρηματοδοτήσει, την ίδρυση ενός Μουσείου η Πολιτιστικού Κέντρου του Ελληνισμού της Πόλης το οποίο μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει:
• Αρχειακό υλικό και φωτογραφίες από την επιστράτευση των ομογενών ηλικίας 20-45 ετών στα βάθη της Ανατολής, σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης καταναγκαστικής εργασίας το 1941 (στα πρότυπα της Χιτλερικής Γερμανίας).
• Βιβλία και αρχειακό υλικό από το δυσβάστακτο «Φόρο Περιουσίας» ( Varlik Vergisi) που επεβλήθη στους μη μουσουλμάνους το 1943.
• Αρχειακό υλικό, φωτογραφίες και οπτικοακουστικό υλικό από τους βανδαλισμούς, δολοφονίες και βιασμούς από τα γεγονότα της 6/7 Σεπτεμβρίου 1955.
• Φωτογραφίες και μαρτυρίες από τις ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ των ελλήνων υπηκόων ομογενών το 1964 και τέλος
• Να επιστραφεί στο παραπάνω Μουσείο ή Πολιτιστικό Κέντρο η παρανόμως κατασχεθείσα βιβλιοθήκη και το αρχειακό υλικό του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ το οποίο αποτελεί πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά του απανταχού της γης ελληνισμού.

Διεθνές φεστιβάλ ψηφιακών τεχνών και νέων μέσων στην Ορεστιάδα

2010-09-24T22:55:00.002+03:00

Η 6η διοργάνωση του διεθνούς φεστιβάλ ψηφιακών τεχνών και νέων μέσων “Athens Video Art Festival 2010”, περιοδεύοντας στην ελληνική περιφέρεια με την συνδιοργάνωση της γενικής γραμματείας Νέας Γενιάς παρουσιάζεται για πρώτη φορά 25 – 26 Σεπτεμβρίου στην Ορεστιάδα.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο φεστιβάλ ψηφιακών τεχνών και νέων μέσων της Ελλάδας, που εκπροσωπεί την χώρα μας διεθνώς κερδίζοντας φορείς, κοινό, και την υποστήριξη περισσότερων από 7.200 καλλιτεχνών από 50 χώρες από όλο τον κόσμο. Η παρουσίαση του γεγονότος στοχεύει στην ανάδειξη, εξέλιξη και εξάπλωση του σύγχρονου πολιτισμού και την επικοινωνία των ψηφιακών τεχνών μακριά από τα αστικά κέντρα.

Το κοινό της Ορεστιάδας, θα έχει την δυνατότητα να παρακολουθήσει εντυπωσιακές προβολές video art, animation καθώς και εκθέσεις βίντεο – εγκαταστάσεων και ψηφιακής εικόνας (digital image), δίνοντας ενεργά το παρόν στην μεγάλη αυτή γιορτή του σύγχρονου πολιτισμού. Θέλοντας να δώσουμε μια επιπλέον έμφαση σε θέματα οικολογίας και κοινωνικής ευαισθητοποίησης θα παρουσιαστεί η φετινή θεματική ενότητα «Feel Free To Feel Green», με «περιβαλλοντικά - ευαίσθητα» έργα όλων των κατηγοριών, που αφορούν την ευρύτερη σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με τη φύση.

Παρουσίαση του βιβλίου "Η Θράκη μέσα από τα μάτια δύο γάλλων περιηγητών" στην Αλεξανδρούπολη

2010-09-24T22:53:00.000+03:00

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ροδόπης - Έβρου, ο Σύλλογος Ελληνογαλλικής Φιλίας "Το Σπίτι της Αντουανέττας" και το βιβλιοπωλείο "Παπασωτηρίου" πραγματοποίησαν την εκδήλωση με θέμα: "Η Θράκη μέσα από τα μάτια δύο γάλλων περιηγητών: εντυπώσεις και συναισθήματα που κατέγραψαν σε έναν ταξιδιωτικό οδηγό".

Αξιοσημείωτο γεγονός αποτελεσε ότι για πρώτη φορά εκδίδεται ταξιδιωτικός οδηγός για τη Θράκη στη γαλλική γλώσσα και μάλιστα από γάλλους συγγραφείς.

Η εκδήλωση συνοδεύτηκε από την προβολή φωτογραφιών και τη ζωντανή εμπειρία των γάλλων συγγραφέων και πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Ιστορικού Μουσείου Αλεξανδρούπολης την Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου

Χορηγός κρασιών: Γαλλικό Προξενείο Θεσσαλονίκης

ΜΟΥΣΤΟΚΟΥΛΟΥΡΑ

2010-09-24T19:46:00.002+03:00

Υλικά:	1 κιλό αλεύρι
	½ του νεροπότηρου λάδι
	250 γραμμάρια ζάχαρη
	1 νεροπότηρο μούστο
	1 κοφτή κουταλιά αμμωνία
	½ νεροπότηρο νερό
	Σουσάμι

Εκτέλεση: Ανακατεύουμε τα υλικά μέχρι να δέσει η ζύμη. Πλάθουμε τα κουλούρια δίνοντας διάφορα σχήματα και τα τοποθετούμε στο ταψί ή σε λαμαρίνα. Τα αλείφουμε με νερό και τα πασπαλίζουμε με το σουσάμι. Τα σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και τα ψήνουμε σε δυνατό φούρνο.

Ένα μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο ραψωδό της αισιοδοξίας, Κώστα Βάρναλη

2010-09-24T19:43:00.000+03:00

Γεννήθηκε το 1883 στον Πύργο της Βόρειας Θράκης (Ανατολική Ρωμυλία). Αφού αρίστευσε στην Αστική Σχολή Πύργου, φοιτά στα Ζαρίφεια Διδασκαλεία Φιλιππούπολης και από κει με υποτροφία σπουδάζει στη Φιλοσοφική σχολή Αθηνών και στο Παρίσι. Όταν επιστρέφει, εργάζεται ως καθηγητής και αρχίζει να δημοσιεύει τα πρώτα του ποιήματα. Το όνειρο της Μεγάλης Ιδέας του θερμαίνει την καρδιά και γράφει συνεχώς στίχους παρακινώντας όλους προς τη μεγάλη Ελλάδα, που θα σήμανε την ένωση και της δικής του πατρίδας. Το 1924 διορίζεται καθηγητής Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο διδασκαλείο Μέσης εκπαίδευσης και ταυτόχρονα καθηγητής στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Τα έργα του εντάσσονται σε τρεις κατηγορίες: ποιητικά, πεζογραφικά, κριτικά. Είναι μεγάλος λυρικός και σατιρικός ποιητής, δυνατός και εύστοχος πεζογράφος, διεισδυτικός κριτικός. Μέσα από αυτά οριοθετείται ένας νέος κόσμος, ο κόσμος της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας. Σημαντικότερά του έργα: "Το φως που καίει", "Σκλάβοι πολιορκημένοι", Ή αληθινή απολογία του Σωκράτη", Ή μάνα του Χριστού". Ο Κώστας Βάρναλης κατέχει σημαντική θέση ανάμεσα στους κλασσικούς του νεοελληνικού λόγου και πολύ εύστοχα ο Γ. Βαλέτας χαρακτηρίζει το Βάρναλη «ραψωδό της αισιοδοξίας, της πίστης στον άνθρωπο και στις Λαογέννητες δυνάμεις σε πανανθρώπινη κλίμακα».

Παιδικά παιχνίδια στη Μικρασία

2010-09-23T21:26:00.001+03:00

Από το Ημερολόγιο 2010 της Ενωσης Μικρασιατών Θήβας με τίτλο ‘»τα παιδικά
παιχνίδια στη Μικρασία» θα πραγματοποιηθεί επίδειξη των παιχνιδιών
από τους μαθητές του 3ου Δημοτικού Σχολείου Συνοικισμού Θήβας την
Παρασκευή 1 Οκτώβρη 2010 στις 11:00 το πρωί, ανοίγοντας έτσι τις εκδηλώσεις μνήμης ΙΩΝΙΚΕΣ ΜΕΡΕΣ (ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ 2010). Στο ημερολόγιο της Ενωσης Μικρασιατών
Θήβας, παρουσιάζονται παιχνίδια της Μικράς Ασίας με ρίζες στην Αρχαία
Ελλάδα, οι Βόλοι-Βόλια-Μπίλιες, τα τσερκένια (αετοί), δεν περνάς κυρά Μαρία, οι κούνιες, η λαμπρίτσα (παπαδιά),περνά περνά η μέλισσα, το δαχτυλίδι, σαλίγκαρος, κουτσό-κουσατέ, Τυφλόμυγα, στραβομούτζουρε kob-ebe (τυφλή γιαγιά), πινακωτή, πινακουτά, στεφάνι-ρόδα ή τροχός- η αρχαία κρικηλασία, αμπάριζα ή σκλαβάκια, το λιθάρι-κουβέτασι, μπιζ, σφεντόνα, τραμπάλα, αιώρα ή βραχιόνιος, το γιάντες, ξυλίκι-βέργα-τζομέτ, κρυφτό- καμμιστό,τα κότσα, τα τσόνια, η μακριά γαϊδούρα, τα παλούτσα, καικάτσα, σβούρα κα

Evrospower.gr H δύναμη του Έβρου

Μάγεψε τη σχολή της Χαλκης η Ευανθία Ρεμπουτσικα

2010-09-23T21:20:00.001+03:00

Με τους ανατολίτικους ήχους της συμφιλίωσης που αποπνέει η μουσική της Ευανθίας Ρεμπουτσικα άνοιξε τις πύλες της για πολιτιστικούς λόγους η θεολογική σχολή της Χάλκης, παρουσία του οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου. Την ιστορική αυτή στιγμή, η Ελληνίδα συνθέτρια, Ευανθία Ρεμπούτσικα, και δύο Τούρκοι ερμηνευτές βρέθηκαν μαζί στη σκηνή, αποδεικνύοντας ότι η Τέχνη ενώνει τους λαούς και ανυψώνει το πνεύμα, ενώ το κοινό που βρέθηκε εκεί, από διάφορα σημεία της Ελλάδος (την εκδήλωση παρακολούθησαν και Εβρίτες) έζησε μοναδικές στιγμές. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος στον χαιρετισμό του μεταξύ άλλων είπε «Έστω η συναυλία να καταστεί προανάκρουσμα επαναλειτουργίας της Σχολής και έμμεσος κρούσις κώδωνος ενάρξεως των μαθημάτων. Η συνθέτης Ευανθία Ρεμπούτσικα νάναι το φωτεινό το αστέρι στην ευχή που κάνουμε όλοι». Από τις 18:30 το απόγευμα πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στον προαύλιο χώρο της σχολής για να απολαύσει τη μουσική πανδαισία της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και των Τούρκων συναδέλφων της Σιχάν Οκάν και Ντιλέκ Κοτς. Περισσότεροι από 1000 έλληνες αλλά και τούρκοι επισκέπτες παρακολούθησαν την συναυλία. Στον προαύλιο χώρο, στους Κήπους της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ξεδιπλωθήκαν οι ονειρικές μελωδίες της Ευανθίας Ρεμπούτσικα σε ένα κατάλληλα διαμορφωμένο πρόγραμμα με τη συμμετοχή δύο σπουδαίων Τούρκων ερμηνευτών: του Cihan Okan, συνεργάτη της δημιουργού από το soundtrack της ταινίας «Babam ve Oglum» και της Dilek Koc με την οποία η Ευανθία έχει συνεργαστεί στο soundtrack της «Πολίτικης Κουζίνας». Η πρόσβαση στο νησί της Χάλκης έγινε με τα γνωστά καραβάκια από την Κωνσταντινούπολη και η μετακίνηση στην Σχολή πραγματοποιήθηκε με τις κλασικές άμαξες που βρίσκονται στο Πριγκηπονήσι. Aξίζει να σημειωθεί, πως παράλληλα, στο χώρο της θεολογικής σχολής φιλοξενείται η έκθεση με τίτλο «Ιχνηλατώντας την Πόλη». Πρόκειται για έκθεση μιας ομάδας εικαστικών από την Ελλάδα μεταξύ των οποίων ο Αλέκος Φασιανός η Νατάσσα Πουλαντζά, η Ελιάννα Προκοπίου, Παύλος Σάμιος, ημήτρης Σαρασίτης, Χρίστος Σιμάτος, Δημήτρης Σκουρογιάννης, Ευγένιος Σπαθάρης, Μάριος Σπηλιόπουλος, Αντώνης Στάβερης, Μαρίνα Στελλάτου. Τα έργα, που δημιουργήθηκαν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους για τις ανάγκες της έκθεσης, «ιχνηλατούν», και αναγιγνώσκουν στιγμιότυπα μυθολογικά, ιστορικά και καθημερινά, ενθυμήσεις από την αρχαιότητα, βυζαντινές μνήμες, βίους αυτοκρατόρων και αγίων, χορούς δερβίσηδων, ρομαντικές περιπλανήσεις περιηγητών, χειρόγραφα σημειωματάρια και χάρτες, νεότερα ενθυμήματα και ιστορικές φωτογραφίες και κειμήλια, παράδοξα οικείες ζωγραφιές του Μελίν, παράδοξα οικείες φωτογραφίες του Αρά Γκιουλέρ, καθημερινές εικόνες από την Πόλη, τα σπίτια, τις εκκλησίες, τους δρόμους, τα καφενεία, τις αγορές και τα παράλια αλλά και έργα περισσότερο νοηματικά και αφαιρετικά, που ως αφετηρία έμπνευσής τους έχουν τα αρχετυπικά ψήγματα του πολιτισμού της Πόλης Να σημειωθεί πως από τον Έβρο τη μοναδική αυτή βραδιά παρακολούθησαν πενήντα περίπου μέλη του Συλλόγου Αρχαιοφίλων. Οι φίλοι του πολιτισμού. επισκέφθηκαν επίσης το Πατριαρχείο, τη Μεγάλη του Γένους Σχολή, και σημαντικά μνημεία και εκκλησίες της Πόλης.

Evrospower.gr H δύναμη του Έβρου

Location:Κωνσταντινούπολη

5 χρόνια περιοδικό "ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ"

2010-09-18T14:34:00.000+03:00

Στις 25 Σεπτεμβρίου ημέρα Σάββατο θα μας τιμήσει η παρουσία σας στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό Αγίας Ευφροσύνης Καλλιθέας Τριχωνίδας χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. ΚΟΣΜΑ.
Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα ακολουθήσει εκδήλωση με μια αναδρομή στην πορεία του περιοδικού "ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ" και απονομή τιμητικών διακρίσεων σε προσωπικότητες που με την θεσμική του...ς ιδιότητα και δράση προσέφεραν στην Ορθόδοξη Βυζαντινή παράδοση, την θεολογία και την Ορθόδοξη Εκκλησία, από την Ελληνική Μουσικολογική Εταιρία και το περιοδικό "ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ" ευκαιρία συμπληρώσεως πέντε ετών από την έναρξη λειτουργίας τους.

Για τον Ιερό Ναό Κωνσταντίνος Παπαγαλάνης και οικογένεια Θεοδώρου & Παρασκευής Καραπάνου
Για το "ΨΑΛΤΗΡΙ" και την Ελληνική Μουσικολογική Εταιρία, Ο Πρόεδρος π. Βασίλειος Δημόπουλος - Ο Γραμματέας Θεοδόσιος Κόκκιος

Πρόγραμμα εκδήλωσης :
Με το πέρας της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας θα ανοίξει την εκδήλωση ο Αντιπρόεδρος της ΕΛ.Μ.Ε κ. Θ. Καραπάνος πτυχ. ιεροψάλτης, ακολουθεί ομιλία από τον Μουσικολογιώτατο πρωτοψάλτη & πρώην πρόεδρο του Συλ. Ιεροψαλτών Αιτ/νιας κ. Θ. Μωραΐτη με θέμα "μια αναδρομή στα 5 χρόνια εκδόσεως του περιοδικού "ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ" και απονομή τιμητικών διακρίσεων για την προσφορά στην βυζαντινή μουσική παράδοση και την ορθόδοξη εκκλησία στους :
1) Μουσικολογιώτατο κ.Απόστολο Παπαχρήστο, Θεολόγο - Πρωτοψάλτη - καθ. βυζ. μουσικής,
2)Μουσικολογιώτατο κ.Λουκά Σκιαδά Συνταξιούχο, πρωτοψάλτη - πρ. πρόεδρο του Συλ. Ιεροψαλτών Αιτ/νιας,
3)Μουσικολογιοτάτη κ.Νεκταρία Καραντζή, Ερμηνέυτρια παραδοσ. τραγουδιού - Καθηγ. βυζ. μουσικής- Δικηγόρο,
4)Εξοχότατο κ.Αθανάσιο Μωραΐτη Υφυπουργό Περιβάλλοντος,
5)Ελλογιμότατο κ.Σπυρίδωνα Φλογαΐτη Καθηγ. Νομικής Σχολής- Πρώην Πρόεδρος Δικαστηρίου ΟΗΕ- Πρώην Υπουργος Εσωτερικών

ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

2010-09-18T14:24:00.000+03:00

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
INTERNATIONAL CONFERENCE

Τρεις Γενοκτονίες, μια Στρατηγική
Three Genocides, One Strategy

Αθήνα, 17,18,19 Σεπτεμβρίου 2010
Αίθουσα Παλαιάς Βουλής

Athens, Old Parliament building,
September 17, 18, 19, 2010

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
INVITATION

O Nομάρχης Αθηνών κ. Ιωάννης Σγουρός και ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου «Τρεις Γενοκτονίες, μια Στρατηγική» κ. Παυλίδης Αντώνιος, σας προσκαλούν στην πανηγυρική συνεδρίαση, την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010 και ώρα 19.45 στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής.

Αλεξανδρούπολη: 1η Πανέβρια μουσική συνάντηση «Ορφέως Συνεχισταί»

2010-09-09T15:53:00.002+03:00

Η Ένωση Πολιτιστικών Φορέων Έβρου σε συνεργασία με τον δήμο Αλεξανδρούπολης διοργανώνει υπό την αιγίδα της ΤΕΔΚ την 1η Πανέβρια μουσική συνάντηση «Ορφέως Συνεχισταί» στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου στην παραλία Απαλού Αλεξανδρούπολης. Σκοπός της εκδήλωσης είναι να γνωρίσουν οι Εβρίτες τους νέους μουσικούς, συμπατριώτες τους. Συμμετέχουν 15 μουσικά συγκροτήματα. Από το μεσημέρι του Σαββάτου μέχρι και το βράδυ της Κυριακής θα υπάρχουν εκτός από τα life και d.j. Στόχος να γίνει ετήσιος θεσμός κάθε τέλος καλοκαιριού. Η είσοδος είναι ελεύθερη. Την μουσική επιμέλεια έχει ο Σισκόπουλος Δούκας. Τηλ. Επικοινωνίας: 2551029136 / 6988055650.

gnomi-evros.gr

Απίθανη τρισδιάστατη αναπαράσταση της αρχαίας Σαμοθράκης

2010-09-09T03:39:00.001+03:00

Ένα πολύ όμορφο χαλαρωτικό video το οποίο θα σας κρατήσει για λίγο μακρυά από τις βαρετές ειδήσεις της καθημερινότητας. Για όσους λοιπόν θέλουν να επισκευθουν την (αρχαία) Σαμοθράκη το Emory πανεπιστήμιο (Ατλάντα) μας δίνει τώρα αυτήν την δυνατότητα!

Δείτε το video που ακολουθεί και απολαύστε τα υπέροχα γραφικά που έκανε η ομάδα του πανεπιστημίου της Ατλάντα (Emory)

Τέλος επισκεφτείτε την σελίδα του πανεπιστημίου και δείτε όλες τις λεπτομέρειες του πρωτοποριακού project
και θα μείνετε άναυδοι με την σχέση του ονόματος της εταιρίας Nike και της Ελληνικής λέξης Νίκη!

και για την σχέση της ΝΙΚΗΣ με την ΝΙΚΕ εδώhttp://en.wikipedia.org/wiki/Nike,_Inc.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ!!!

ΠΗΓΗ:taxalia.blogspot.com

ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΤΟΠΟΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

2010-09-09T03:26:00.002+03:00

Ναός Ηλιακής Θεότητος
Τα ελάχιστα ερείπιά του κείτονται κοντά στο χωριό Πρωτοκκλήσι, 10 χλμ. έξω από το Σουφλί προς το Διδυμότειχο. Ανήκε ίσως στον ηλιακό Θεό Θράκα Ιππέα, από τον οποίο οι χριστιανοί κατασκεύασαν τον «Άγιο Γεώργιο». Η ντόπια λαϊκή παράδοση πιστεύει ότι ήταν Ναός του Ορφέως.

Ιερό Θεάς Δήμητρος Ζώνης
Το Ιερό ήταν υπαίθριο με βωμούς, εσχάρες θυσιών και αποθέτη, και ανεγέρθη τον 6ο αιώνα. Στο εσωτερικό του βρέθηκε μεγάλος αριθμός επίχρυσων και ασημένιων αναθημάτων, πλάκες λατρευτικών παραστάσεων, αγγεία, γυναικεία ειδώλια, νομίσματα και πήλινες υδρίες.

Ναός Θεού Απόλλωνος Ζώνης
Σίγουρο είναι ότι ο Ναός του Θεού περιελάμβανε πρόναο και σηκό. Σώθηκε τριβαθμιδωτή κρηπίδα, περιεβάλλετο δε ο Ναός από αυλές, στοές και άλλα ιερά κτίσματα. Έχουν βρεθεί κεραμικά του 6ου και 5ου αιώνος, όστρακα και αττικά ερυθρόμορφα αγγεία που έχουν χαραγμένο το όνομα του Θεού, καθώς επίσης και τμήματα αρχαϊκού Κούρου.

Ιερό του Θεού Διονύσου
Το Ιερό αυτό του 4ου αιώνος, 5 χλμ. από τη σύγχρονη Μαρώνεια, περιελάμβανε Ναό με σηκό και φαρδύ πρόδομο, καθώς και διάφορα βοηθητικά οικήματα. Σε αυτόν το χώρο βρέθηκε το πήλινο προσωπείο του Θεού Διονύσου.

Ιερό Αγνώστου Θεότητος
Κάτω από μικρό βυζαντινό Μοναστήρι, στη θέση του ρέματος Σύναξης στη Νότιο πλευρά του όρους «Άγιος Γεώργιος», βρέθηκαν θεμέλια αρχαίου Ναού, αγνώστου όμως Θεότητος. Θεωρείται ότι από το σημείο αυτό επιβιβάζονταν σε πλοία οι προσκυνητές που είχαν προορισμό το Ιερό των Μεγάλων Θεών στη νήσο Σαμοθράκη.

Ιερό Αγνώστου Θεότητος (Άβδηρα)
Σε παλαιότερο κομμάτι του τείχους της πόλεως, ανακαλύφθηκε αρχαϊκό Ιερό που λειτουργούσε έως και τον 4ο αιώνα.

Μαρώνεια ή Μαρωνία
Στη θέση του σημερινού παραλιακού χωριού «Άγιος Χαράλαμπος» βρισκόταν η Ελληνική πόλη Μαρώνεια που ήταν η δεύτερη σε σπουδαιότητα (μετά τα Άβδηρα) πόλη της Θράκης. Περιστοιχιζόταν από τείχος με ορθογώνιους και ημικυκλικούς πύργους, το οποίο πιθανώς είχε κτισθεί τον 4ο αιώνα (το έτος 1880 αναφέρει ο Γάλλος αρχαιολόγος S. Reinach ότι ύψος του έφτανε σε μερικά σημεία μέχρι και τα 12 μέτρα, σήμερα όμως, δυστυχώς, φτάνει μόνο τα 2 μέτρα).
Κατά την Παράδοση, την πόλη ίδρυσε ο Μάρων, ιερεύς του Θεού Απόλλωνος από την γειτονική πόλη των Κικόνων Ίσμαρο.
Η πρώτη αποδεδειγμένη κατοίκηση της περιοχής έγινε την τέταρτη χιλιετία, στα δε μέσα της δεύτερης εγκαταστάθηκε εκεί ένα Θρακικό φύλο. Χίοι άποικοι έφτασαν στην περιοχή τον 7ο αιώνα και ίδρυσαν την κλασική Μαρώνεια, η οποία, παρά τις συγκρούσεις της με τους Θάσιους, έγινε μεγάλο ναυτικό και εμπορικό κέντρο και τον 5ο αιώνα έκοψε χρυσά, αργυρά και χάλκινα νομίσματα (με παραστάσεις κυρίως διονυσιακές, δηλ. κεφαλές του Θεού Διονύσου και αμπέλους).
Γνωστό ήταν το κρασί που παρήγαγε η πόλη κι η παράδοση αναφέρει ότι τέτοιο ήταν εκείνο με το οποίο ο Οδυσσεύς μέθυσε τον Πολύφημο. Γνωστές προσωπικότητες που γεννήθηκαν στη Μαρώνεια ήσαν ο ζωγράφος Αθηνίων, ο ποιητής Σωτάδης κι ο συγγραφεύς Ηγεσίας. Το 353 με τη βοήθεια του Θρακός βασιλέως Αμαδόκου, απέκρουσε αποτελεσματικά τον Μακεδόνα Φίλιππο, υπετάγη όμως αργότερα ( 350 ) στη Μακεδονική κυριαρχία. Στους Ελληνιστικούς χρόνους διεκδικείτο από την Πέργαμο, αργότερα δε απελευθερώθηκε από τους Ρωμαίους εξαιτίας της φιλικής προς αυτούς πολιτικής και έκοψε δικό της νόμισμα (ασημένιο τετράδραχμο).
Σημαντικές λατρείες της πόλεως ήσαν του Θεού Απόλλωνος, του Θεού Διός και του Θεού Διονύσου. Έχει διασωθεί μικρό μέρος του Θεάτρου και της ρωμαϊκής αγοράς, μέρη διαφόρων κτιρίων, ένα γωνιακό ακρωτήριο Βωμού, τμήμα Ιωνικής ζωοφόρου, τμήμα Ιερού, μέρη της οχυρώσεως και διάφορα επιτύμβια ανάγλυφα. Έχουν επίσης βρεθεί ένα πήλινο προσωπείο του Θεού Διονύσου (του 4ου αιώνος) καθώς και πήλινο αγαλματίδιο της Θεάς Αφροδίτης (επίσης του 4ου αιώνος).

Ξάνθεια
Αρχαία Θρακική πόλη, στη θέση της σημερινής Ξάνθης, στους πρόποδες της Ροδόπης, ίσως η πρωτεύουσα των Ξαθίων Θρακών.

Βεργέπολις
Ερείπια της πόλεως, η οποία ήταν δημιούργημα των Αβδηρητών, χρονολογούμενα στους Κλασικούς, Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους, βρίσκονται ανάμεσα στα χωριά Βαφαίικα και Κουτσό, 10 χλμ νοτίως της σημερινής Ξάνθης.

Τόπειρος
Ερείπια της Ελληνικής πόλεως βρίσκονται ανάμεσα στα σημερινά χωριά Τοξότες και Παράδεισος, 14 χλμ δυτικώς της Ξάνθης. Η Τόπειρος ιδρύθηκε την εποχή του Αυγούστου και διέθετε ισχυρό τείχος, ερημώθηκε όμως στο μεγαλύτερο τμήμα της στα πρώτα Βυζαντινά χρόνια, το δε υπόλοιπο μετετράπη από τον 6ο έως τον 8ο αιώνα σε έδρα Επισκόπου.

Σάλη
Η αρχαία πόλη Σάλη, ιδρυθείσα πιθανόν από τους Μαρωνείτες, μέλος της Αθηναίκής Συμμαχίας (μας είναι γνωστό ότι στα 425 - 421 κατέβαλε 3.000 δρχ. συνδρομή), έστεκε βεβαιωμένα (από τα ρωμαϊκά itineraria, «οδοιπορικά», του 4ου αιώνος μ.χ.χ. που την ορίζουν περίπου 11 χλμ. δυτικώς της Τραϊανουπόλεως) στο σημείο της σημερινής Αλεξανδρουπόλεως. Στην πόλη έχουν ήδη βρεθεί διάφορα τυχαία ευρήματα μελανοβαφούς κεραμικής, δύο κιβωτιόσχημοι Ελληνιστικοί τάφοι, οροθετική επιγραφή του 1ου μ.χ.χ. αιώνος, ακέφαλο μαρμάρινο άγαλμα εφήβου και τμήμα μαρμάρινου πεσσού με κυμάτιο και ανάγλυφη κεφαλή, καθώς και πλάκα με την επιγραφή «Όρος χώρας ιεράς Θεών των εν Σαμοθράκη» (όριο της ιερής χώρας των Θεών της Σαμοθράκης) που επιβεβαιώνουν την ταύτιση του χώρου.

Στρύμη
Αποικία της Θάσου που ιδρύθηκε στη χερσόνησο της Μολυβωτής (περί τα μέσα του 7ου αιώνος), κοντά στη χώρα των Μαρωνιτών, που είχε ως αποτέλεσμα τις συγκρούσεις Μαρώνειας και Θάσου. Στην περιοχή, έχουν ανακαλυφθεί θεμέλια κατοικιών, τμήματα δρόμων και υπόγειες σήραγγες υδραγωγείων καθώς και φρεάτια συλλογής και άντλησης νερού, που θεωρούνται σημαντικά τεχνικά έργα της αρχαίας υδραυλικής και μηχανικής. Άλλα αξιόλογα ευρήματα είναι η «Στήλη της Κόρης» του 6ου αιώνος, επιτύμβια στήλη του 5ου αιώνος, ερυθρόμορφη πελίκη με τις μορφές του Θεού Απόλλωνος, της Θεάς Αρτέμιδος και της Λητούς, μαρμάρινος Λέων, ασημένια τετράδραχμα του 4ου αιώνος, κάνθαροι και λευκές Λήκυθοι του 5ου αιώνος.

Άβδηρα
Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρυτής των Αβδήρων ήταν ο Ηρακλής, που ίδρυσε την πόλη προς τιμή του φίλου του Αβδήρου υιού του Θεού Ερμού, όταν αυτός βοηθώντας τον Ηρακλή στον όγδοο άθλο του κατασπαράχθηκε από τα άγρια άλογα του βασιλέως των Βιστώνων Θρακών, Διομήδους. Οι πρώτοι άποικοι ήσαν οι Κλαζομένιοι ( 655 ) με αρχηγό τον Τιμήσιο ή Τιμέσιο, και μετά την καταστροφή της πρώτης αποικίας γύρω στο 600 από τους Θράκες, το 545 ή 543, ακολούθησε η εγκατάσταση Τηίων αποίκων που είχαν εγκαταλείψει την Τέω για να αποφύγουν τον περσικό ζυγό. Οι Τήϊοι άποικοι αντιμετώπισαν επίσης τις επιθέσεις των Θρακών, πλην όμως επιτυχώς και επεξέτειναν τις κτήσεις τους προς το εσωτερικό, φτάνοντας ως τη Βιστωνίδα, τη σημερινή Ξάνθη, και το Νέστο. Τα Άβδηρα εγνώρισαν ιδιαίτερη ακμή τον 5ο αιώνα, τόσο εμπορική όσο και πολιτισμική (ασημένια τετράδραχμά τους βρέθηκαν μέχρι την Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία), είχε δε ως έμβλημα των νομισμάτων τους τον Γρύπα και τον πολιούχο τους Θεό Απόλλωνα (τα ασημένια νομίσματα κόβονταν δίχως διακοπή από το 540 έως το 345). Το πολίτευμά τους ήταν δημοκρατικό, με το Δήμο και τη Βουλή να έχουν την ανώτατη εξουσία.
Γνωστές προσωπικότητες της πολυάνθρωπης αυτής πόλεως ήσαν ο φιλόσοφος Δημόκριτος και ο μαθητής του Ανάξαρχος, ο σοφιστής Πρωταγόρας, ο μελικός ποιητής Ανακρέων, ο μαθηματικός Βίων, που ήταν ο πρώτος που διετύπωσε τη θεωρία ότι υπάρχουν μέρη της γης με έξι μήνες ημέρα και έξι μήνες νύχτα, ο ιστορικός Διοκλείδης, ο φιλόσοφος Λεύκιππος, ο φιλόσοφος Ασκάνιος, ο γραμματικός Εκαταίος και ο ποιητής Νικαίνετος. Τα Άβδηρα, για αγνώστους λόγους, ήσαν περιβόητα για την μωρία των κατοίκων τους (Αβδηριτισμός).
Η πόλη έπεσε στα χέρια των Περσών μετά τη Ναυμαχία της Λάδης ( 482 ), το δε έτος 480, είχε φιλοξενηθεί εκεί ο στρατός του Ξέρξου, το ίδιο και το έτος 479, όταν αποχωρούσε ο Ξέρξης μετά την ήττα του, χάρισε μάλιστα στην πόλη, σε αντάλλαγμα, μια χρυσοποίκιλτη τιάρα και ένα χρυσό σπαθί. Από το 454 έως το 405, τα Άβδηρα ήσαν μέλος της Α' Αθηναϊκής Συμμαχίας και πλήρωναν συμμαχική εισφορά 10 - 15 τάλαντα ανά έτος. Το 376, η πόλη λεηλατήθηκε για πρώτη φορά από τους Θράκες Τριβαλλούς, γεγονός που είχε δυσάρεστα αποτελέσματα για την οικονομική κατάσταση και το πολιτικό γόητρο της Πόλης. Το επόμενο έτος, από ευγνωμοσύνη για τη βοήθεια των Αθηναίων στον πόλεμο με τους Τριβαλλούς, οι Αβδηρίτες προσχώρησαν στη Β΄ Αθηναϊκή Συμμαχία, το έτος 350 όμως έχασαν την αυτονομία τους και το 343 προσαρτήθηκαν στο κράτος του Φιλίππου Β. Στα μέσα του 4ου αιώνος πάντως, τα Άβδηρα επεκτάθηκαν νοτίως με νέα κτίσματα και «ιπποδάμειο» πολεοδομία, ισχυρά τείχη, ακρόπολη, δύο λιμάνια και εργαστήρια.
Στους Ελληνιστικούς χρόνους άλλαξαν πολλές φορές κυρίαρχο (γνώρισαν σταδιακά τη δεσποτεία του Λυσίμαχου, των Σελευκιδών και των Πτολεμαίων), για να απελευθερωθούν, όπως και οι άλλες Θρακικές πόλεις, μετά τη μάχη στις Κυνός Κεφαλές ( 197 ) από τις λεγεώνες του Ρωμαίου στρατηγού Λούκιου Στερτινίου, το 170 όμως η πόλη καταστράφηκε για δεύτερη φορά εξαιτίας του υπερβολικού ζήλου ενός Ρωμαίου στρατηγού που μετέτρεψε επίσης σε δούλους τους κατοίκους της τους οποίους όμως απελευθέρωσε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος.
Τους επόμενους αιώνες, η πόλη διατήρησε ένα καθεστώς ανεξαρτησίας και έκοψε δικό της χάλκινο νόμισμα. Η ακμή της πόλεως είχε διάρκεια έως και τον 3ο αιώνα μ.χ.χ., τα τείχη της όμως σταδιακά έπεσαν, ενώ μετά την επικράτηση των χριστιανών και τις επιδρομές των βαρβάρων ερημώθηκε εντελώς, αφού προηγουμένως καταστράφηκαν όλα τα δημόσια οικοδομήματά της και πρωτίστως τα Ιερά της (στην πόλη υπήρχαν Ιερά του Θεού Απόλλωνος Δηρήνου, της Θεάς Δήμητρος, της Θεάς Αρτέμιδος, της Θεάς Αθηνάς Επιπυργίτιδος, της Θεάς Αφροδίτης και του Θεού Διονύσου και οι σημαντικότερες εορτές ήσαν αυτές των Διονυσίων και των Θεσμοφορίων, στον δε Τζέτζη μαρτυρείται η εκεί παρουσία σπουδαίου τοπικού Μαντείου). Κατά της διάρκεια της Βυζαντινής κατοχής, τα έρημα Άβδηρα λέγονταν από τους εντόπιους Πολύστυλον (προφανώς από τις άπειρες σπασμένες κολώνες των Ελληνικών Ναών).
Από το 1952 που άρχισαν να συστηματοποιούνται οι ανασκαφές στην ακρόπολη των Αβδήρων, ανακαλύφθηκαν πολλά τμήματα της αρχαίας πόλεως και σήμερα φαίνονται αρχαία τείχη από πωρόλιθο και η πύλη τους, αρχαία λουτρά στην Αγορά της πόλεως και το ευρισκόμενο βορείως, μέσα σε άλσος, Θέατρο. Μεταξύ των ευρημάτων του αρχαιολογικού χώρου είναι αναθήματα μικρών υδριών, ειδώλια της Θεάς Δήμητρος και Κόρης, επιγραφές με αναφορές στο Θεό Δία υπό τις επικλήσεις «Ύψιστος» και «Ελευθέριος», ειδώλια του Θεού Ερμού, του Θεού Διονύσου, της Θεάς Αφροδίτης, του Θεού Πανός, της Θεάς Νίκης, του Θεού Έρωτος και του Ηρακλέους, καθώς και ανάγλυφα της Θεάς Κυβέλης. Έχουν βρεθεί επίσης τον Δεκέμβριο του 2000 και τάφοι του 6ου αιώνος.

Μεσημβρία ή Ζώνη
Αποικία της Σαμοθράκης του 7ου αιώνος, η οποία απήλαυσε βίο 13 αιώνων (έως και τον 6ο αιώνα μ.χ.χ.). Αναφέρεται και από τον Ηρόδοτο ως ο δυτικότερος οικισμός της Σαμοθρακικής Περαίας. Όταν ανακαλύφθηκε, ταυτίστηκε αρχικά με την αρχαία πόλη της Μεσημβρίας αλλά με τις ανακαλύψεις των τελευταίων χρόνων (μεγάλος αριθμός χάλκινων νομισμάτων που φέρουν τον Θεό Απόλλωνα και διάφορα σύμβολά του, καθώς και η ανακάλυψη του Ναού του) εξακριβώθηκε πλήρως το ότι όντως πρόκειται για την αρχαία πόλη Ζώνη, της οποίας προστάτης ήταν ο Θεός Απόλλων.
Πιθανολογείται ότι η Μεσημβρία ήταν ο παλαιότερος θρακικός οικισμός της εποχής του σιδήρου, που έστεκε στην ίδια θέση. Η αρχαία πόλη της Ζώνης περιβαλλόταν από τείχος με αμυντικούς πύργους που ξεκινούσε από το ύψωμα της ακροπόλεως και έφτανε μέχρι την θάλασσα, στο δε εσωτερικό έχουν ανακαλυφθεί οικίες, εργαστήρια, καταστήματα, δρόμοι καθώς και δύο Ιερά (της Θεάς Δήμητρος και του Θεού Απόλλωνος). Έχουν βρεθεί και αξιόλογα κινητά ευρήματα, όπως λ.χ. ένα άγαλμα Κούρου του 6ου αιώνος, παναθηναϊκός αμφορεύς του 5ου αιώνος, μαρμάρινο άγαλμα εφήβου Ελληνιστικής εποχής, αττικά ερυθρόμορφα αγγεία, ειδώλια, κοσμήματα και επιτύμβιες στήλες του 4ου αιώνος. Εντυπωσιακή είναι η ανακάλυψη οξυπύθμενων αμφορέων, τοποθετημένων σε σειρά ανάποδα κάτω από δάπεδο ενός κτίσματος, προφανώς για ευφυή υγρομόνωση.

Δικαία ή Δικαιόπολις
Πόλη ιδρυθείσα από τους Αβδηρήτες, η οποία έστεκε 2 χλμ. πριν το σημερινό Φανάρι. Σήμερα σώζονται μόνον ελάχιστα θεμέλια οικιών, τα δε κινητά ευρήματα φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής.

Δύμη
Έστεκε στη συμβολή του ποταμού Έβρου με τον ποταμό της Κορνοφωλιάς, λίγα χιλιόμετρα πριν το Σουφλί. Εντοπίσθηκαν αρχαίος τάφος, θεμέλια οικιών και πλήθος οστράκων, καθώς και ένα σπασμένο άγαλμα και επιγραφές. Σε κοντινή απόσταση έστεκε Ναός της Μητρός των Θεών που κατέστρεψαν οι χριστιανοί για να κτίσουνε επάνω του τη Μονή της Θεοτόκου, μετόχι της αγιορείτικης Μονής Ιβήρων.

Πλωτινούπολις
Μεταφορά της αρχαίας Δύμης από τους Ρωμαίους, για λόγους ασφαλείας, επάνω σε οχυρό ύψωμα κοντά στο σημερινό Διδυμότειχο. Η μεταφορά έγινε επί Αντωνίνων (2ος αιών μ.χ.χ.) και η μετωνομασία προς τιμή της συζύγου του Τραϊανού, Πλωτίνης. Σώζονται λίγα ερείπια, έχουν δε βρεθεί αναθηματικές στήλες και άλλα μικρότερα κινητά ευρήματα, με πιο σημαντική την χρυσή σφυρήλατη προτομή του Μάρκου Αυρηλίου (βάρους 1 κιλού, χρυσού 24 καρατίων) που βρέθηκε το 1965 θαμμένη σε βάθος 1,6 μ. στην τοποθεσία «Αγία Πέτρα» (βλ. «Αρχαιολογικά Ανάλεκτα Εξ Αθηνών, έτος Α, τεύχος 2, 1968, σελ. 194 - 197).

Τρίλοφος, Ευμολπιάς, Φιλιππούπολις (σημερινό Plovdiv )
Αρχαιοτάτη πόλη της Θράκης, στη δεξιά όχθη του ποταμού Έβρου, επάνω σε τρεις λόφους, εξ ού και η αρχαία ονομασία της (Τρίλοφος). Μετονομάσθηκε σε Φιλιππούπολη από τους Μακεδόνες το έτος 341, μετά την κατάκτηση της Θράκης από τον βασιλιά Φίλιππο. Αργότερα, η πόλη πέρασε στην κυριαρχία των Θρακών Οδρυσσών (ως φόρου υποτελής) και την εποχή του Αυγούστου στην κυριαρχία των Ρωμαίων, κρατώντας όμως στην διάρκεια όλων αυτών των αιώνων την Ελληνική της πολιτική αυτοθέσμιση (με Βουλή και Δήμο). Η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή κατά την εποχή των Αντωνίνων (2ος αιώνας μ.χ.χ.), ο δε Αμμιανός Μαρκελλίνος διασώζει ότι κατά την εποχή του (4ος αιώνας μ.χ.χ) η πόλη λεγόταν Ευμολπιάς. Η πόλη γνώρισε μεγάλη καταστροφή το έτος 251 μ.χ.χ., όταν ενώ πολιορκείτο από τους Γότθους, ηττήθηκε και φονεύθηκε σε μάχη ο ελθών σε βοήθεια γενναίος και ευσεβής αυτοκράτορας Δέκιος και μετά από προδοσία εισήλθαν εντός των τειχών της οι εισβολείς, λεηλατήσαντες αυτή και κατασφάξαντες γύρω στους 100.000 κατοίκους της. Τριάντα περίπου έτη αργότερα πάντω, επί Διοκλητιανού (285 - 305), η Φιλιππούπολη ανέλαβε και περιγράφεται ως «μεγάλη και επίσημη πόλη» της περιοχής.

Στενίμαχος
Αρχαία πόλη της Ανατολικής Ρωμυλίας, 20 χλμ. ΝΑ της Φιλιππούπολης, στις βόρειες υπώρειες της Ροδόπης, νύν Ασένοβγκραντ,. Ιδρύθηκε στα μέσα του 6ου αιώνος (κατά τον Dumont) πιθανόν από Ισταιαίους Ευβοείς που νίκησαν τους Θράκες Βεσσούς και εγκαταστάθησαν, κατοικήθηκε δε συνεχώς έως και τον 20ο αιώνα από Ελληνικό πληθυσμό (έως το 1906 που εδιώχθη η Ελληνική κοινότητα από τους Βουλγάρους).

Χερρόνησος
Κυριότερες πόλεις της Χερρονήσου ήσαν οι Καρδία, Αγορά, Καλλίπολις, Σηστός, Ελαιούς και Μάδυτος.

Ποταμός Ρόμβος (Έβρος)
Η αρχική ονομασία του ποταμού ήταν Ρόμβος σύμφωνα με τον Πλούταρχο. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν συκοφαντήθηκε ο Έβρος, υιός του βασιλέως Κασσάνδρου, από την μητριά του Δαμασίππη επειδή δεν υπέκυψε στον έρωτά της και κυνηγήθηκε από τον πατέρα του, πνίγηκε στον ποταμό Ρόμβο.

Προϊστορικός οικισμός Διομήδειας
12 χλμ. από τη σύγχρονη Ξάνθη, υπάρχουν αφημένα στην τύχη υπολείμματα προϊστορικού οικισμού της Ύστερης Νεολιθικής εποχής, σε λόφο νοτίως του χωριού Διομήδεια.

Ακρόπολη «Κρεμαστού Βράχου»
Κατά την είσοδο του στην Ξυλαγανή, στα αριστερά, επάνω στο ύψωμα «Κρεμαστός Βράχος», υπάρχουν τα απροστάτευτα ερείπια μίας αρχαίας ακρόπολης, της οποίας η ζωή χρονολογείται ανάμεσα στο 1300 και το 900).

Αρχαίο Θέατρο Μαρώνειας
Βρίσκεται στη σύγχρονη τοποθεσία Καμπάνα, κοντά στο Ιερό του Θεού Διονύσου και ανήκει στην Ελληνιστική περίοδο. Το Θέατρο, με νοτιοδυτικό προσανατολισμό, είχε 9 κερκίδες που χωρίζονταν από 8 κλίμακες, και τουλάχιστον 10 σειρές καθισμάτων σε κάθε διάζωμα, η δε χωρητικότητά του υπολογίζεται σε περίπου 6.000 άτομα. Σε κάποια φάση, χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους και για θηριομαχίες. Η ορχήστρα του δεν ήταν στρωμένη με πλάκες, αλλά αποτελείτο καθ� όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του από πατημένη γη. Η σκηνή των ρωμαϊκών χρόνων διασώθηκε σε καλή κατάσταση και ύψος (έχει διαστάσεις 23,5 Χ 6,3 μ. και χωρίζεται σε τρεις χώρους). Δυστυχώς, το 1906 μ.χ.χ. μεγάλο τμήμα του Θεάτρου καταστράφηκε για να χρησιμοποιηθεί το υλικό του προς οικοδόμηση του� σχολείου της σύγχρονης Μαρώνειας. Επίσης αναφέρεται (Γ. Μπακαλάκης, «Προανασκαφικές έρευνες στη Θράκη», Θεσ/νίκη 1959, σ. 108) ότι ακόμη και η πρόσοψη και το πεζοδρόμιο ενός� καταστήματος είχαν κτισθεί με το υλικό του αρχαίου Θεάτρου.

«Σπηλιά του Κύκλωπα»
Κατά την τοπική λαϊκή παράδοση είναι η σπηλιά του Κύκλωπος Πολύφημου, αλλά αποτελεί στην πραγματικότητα λατρευτικό κέντρο θρακικών θεοτήτων. Το σπήλαιο βρίσκεται στην παραλία της Μάκρης, μέσα σε έναν βράχο όπου βρέθηκαν ίχνη χρήσης από τη Νεολιθική Περίοδο ( περ. 4.500 ). Ο χώρος του αποτελείται από δύο επίπεδα και τρείς θαλάμους, γύρω τους δε υπάρχουν λαξευμένες κόγχες και σκαλοπάτια. Στο εσωτερικό και την τούμπα, που βρίσκεται πάνω από το σπήλαιο, έχουν βρεθεί διάφορες πήλινες κατασκευές, αγαλματίδια και ειδώλια ζώων.

Σπήλαιο της Μαρώνειας
Σπήλαιο που βρίσκεται αριστερά του επαρχιακού δρόμου Προσκυνητών � Μαρώνειας, με πλούσιο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο, 2 χλμ. βορείως της «γέφυρας του Πλατανίτη». Το σπήλαιο ήταν γνωστό στους κατοίκους της περιοχής από πολύ παλαιά, πρώτος δε εξερευνητής του θεωρείται ο Κ. Αυδής (1896). Ο καθηγητής Γ. Μπακαλάκης επισκέφθηκε το σπήλαιο το 1938, εκφράσας την άποψη ότι ίσως πρόκειται για το σπήλαιο, που αναφέρει ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα «Αργοναυτικά» του, ως κατοικία του Ορφέως στη χώρα των Κικόνων. Μία παράδοση ταυτίζει και αυτό το σπήλαιο με το «Σπήλαιο του Κύκλωπα» Πολύφημου που τυφλώθηκε από τον Οδυσσέα αφού πρώτα ο τελευταίος τον μέθυσε με οίνο από τη Μαρώνεια. Το 1969, κλιμάκιο σπηλαιολόγων εξερεύνησε και χαρτογράφησε μέρος του σπηλαίου για την πιθανότητα τουριστικής αξιοποίησης του. Στο σπήλαιο που αποτελείται από κατακόρυφες και δυσκολοδιάβατες στοές, έχουν βρεθεί σαφή ίχνη κατοίκησης από την πέμπτη τουλάχιστον χιλιετία.

«Η Θράκη πατάει... Γκάζι»

2010-09-08T18:29:00.000+03:00

«Η Θράκη πατάει Γκάζι» στο τριήμερο πολιτιστικό φεστιβάλ

που διοργανώνει από τις 10 - 12 Σεπτεμβρίου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι,

ο Δήμος Αθηναίων σε συνεργασία με τις Νομαρχίες Έβρου και Ξάνθης.

Εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας

και αφιερώματα σε σημαντικές προσωπικότητες από την Θράκη,

έχουν την ευκαιρία να δουν

και να απολαύσουν από κοντά όσοι θα παρευρεθούν στις εκδηλώσεις.

Η έναρξη θα γίνει με την ακορντεονίστα και μουσικοσυνθέτη Ζωή Τηγανούρια η οποία επιστρέφει στους γνώριμους ήχους της πατρίδας της μέσω «Τεχνόπολις» το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου στις 9 μμ για μια μοναδική εμφάνιση στο πρώτο φεστιβάλ τεχνών αφιερωμένο στη Θράκη και τους καλλιτέχνες της. Μαζί της στο τραγούδι η Ειρήνη Χαρίδου και η παραδοσιακή χορωδία πολιτιστικού συλλόγου νέας Βύσσας «Στέφανος Καραθεοδωρής».

Από τις 10 έως τις 13 Σεπτεμβρίου 2010, το επίκεντρο της τοπικής αγροτικής ζωής θα βρίσκεται στην 15η Πανέβρια Αγροτική Έκθεση στις Φέρες.

2010-09-08T18:24:00.002+03:00

Η Πανέβρια Αγροτική Έκθεση Φερών του Νομού Έβρου διοργανώνεται με επιτυχία κάθε Σεπτέμβρη από το 1996. Αφορμή για το ξεκίνημά της στάθηκε η ανάγκη προώθησης των τοπικών προϊόντων, η προβολή των αγροτικών επιχειρήσεων της ευρύτερης περιοχής της Θράκης, η ανάδειξη των περιφερειακών αγροτικών και γυναικείων συνεταιρισμών, καθώς και η ανάπτυξη του αγροτουρισμού.

Η Πανέβρια Αγροτική Έκθεση Φερών είναι η κλαδική έκθεση που φιλοξενεί εκθέτες εκπροσώπους του πρωτογενούς και δευτερογενούς αγροτικού τομέα από την Ελλάδα, αλλά και τη Βουλγαρία. Σκοπός της είναι η τόνωση της επιχειρηματικότητας, η γνωριμία του αγροτικού πληθυσμού και του κοινού γενικά με τις νέες τεχνολογίες και τις ευρωπαϊκές προοπτικές του κλάδου...»

Οι ημερίδες της 15ης διοργάνωσης θα επικεντρώσουν το ενδιαφέρον σε θέματα σχετικά με την "πράσινη ανάπτυξη", όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (φωτοβολταικά), οι καλλιέργειες ενεργειακών φυτών, καθώς και σε θέματα επενδύσεων στον αγροτικό τομέα.

ΚΑΒΑΚΛΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ

2010-09-08T01:05:00.000+03:00

*Χάρτης της Ανατολικής Ρωμυλίας

ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΣΙΤΑΛΚΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ

Το Καβακλή υπήρξε δυναμική εστία του Ελληνισμού και για το λόγο αυτό, οι κάτοικοί του υπέστησαν πολλούς διωγμούς και από τους Οθωμανούς δυνάστες και από τους Βουλγάρους όταν άρχισε να αναρριπίζεται ο εθνικισμός τους. Δεν είναι τυχαίο, ότι στις καθημερινές κουβέντες τους οι Καβακλιώτες αποκαλούσαν μεταξύ τους την πατρίδα τους «Μικρή Ελλάδα».

Οι Καβακλιώτες ειδικότερα στις αρχές του 20ου αιώνα, υπέστησαν ανελέητους διωγμούς από τους Νεότουρκους και διασκορπίστηκαν σε όλη την Ελλάδα ως πρόσφυγες. Το Καβακλή υπήγετο στη δικαιοδοσία της Ιεράς Μητροπόλεως Φιλιππουπόλεως. Λόγω του συμπαγούς ελληνικού πληθυσμού του μαζί με τα πέριξ χωριά, εξέλεγε Έλληνα βουλευτή στη Βουλγαρική Βουλή.

Ορισμένα από τα σωζόμενα έγγραφα στη Βιβλιοθήκη της Βουλής, πλην των προαναφερθέντων, περιέχουν στοιχεία για το Καβακλή και τα χωριά της περιοχής του. Μεταξύ άλλων υπάρχει και μια ανυπόγραφη και αχρονολόγητη «Στατιστική του Ελληνικού διαμερίσματος της επαρχίας Καβακλή». Αφορά επτά κοινότητες, το Καβακλή, τις Καρυές, το Σιναπλή, το Μέγα Μοναστήριο, το Μικρό Μοναστήριο, το Δογάνογλου και το Τσικούρκιοϊ.

Ειδικά στη στήλη των «Παρατηρήσεων» υπάρχει η πληροφορία, ότι η Σχολή Αρρένων του Καβακλή πυρπολήθηκε. Γράφει συγκεκριμένα:

«Αμέσως μετά την πυρπόλησιν της εν λόγω Σχολής εγένετο συνεισφορά ήτις εχρησίμευσε προς αγοράν οικοπέδου δια ανέγερσιν σχολείου προϋπολογισμού δαπάνης 1.000 λιρών».

Για την ανέγερση έγιναν προαιρετικές εισφορές των κατοίκων και συγκεντρώθηκε ποσό 300 λιρών, στο οποίο περιλαμβάνονταν ποσό περίπου 100 λιρών από το κληροδότημα του Καβακλιώτη Χατζή Παναγιώτη. Στόχος των κατοίκων ήταν να φοιτούν εκεί 500 μαθητές στο πλαίσιο υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ενώ μέχρι τότε κατά το έγγραφο, μέρος των παιδιών «διδάσκεται υπό αγραμμάτων διδασκάλων, μέρος δε αποστέλλεται υπό των γονέων εις αγροτικάς εργασίας».

Σε μια άλλη στατιστική έκθεση για τις Καρυές, που είχε συντάξει στις 11 Μαρτίου 1877 ο δάσκαλος του χωριού Αυγερινός Παπαϊωάννου στη στήλη των «Παρατηρήσεων» αναφέρει, ότι ο μισθός του δασκάλου «παρά τη συμφωνία, πληρώνεται επί μεγάλη ζημία του διδασκάλου και μετά μεγίστης δυσκολίας, ένεκα των διχονοιών».

Για το άλλο σχολείο που λειτουργούσε στις Καρυές σε ένα δωμάτιο και μάθαινε στους μαθητές μόνο ανάγνωση «και ταύτην ουχί ευκρινή» σημειώνει: «Αύτη έστιν η εν τη εκθέσει αναφερομένη σχολή, ήτις έγινε αιτία της καταφρονήσεως του κεντρικού σχολείου της κωμοπόλεως».

Αναφορά γίνεται και για το χωριό Δογάνογλου και το δάσκαλό του. Μας πληροφορεί: «Κατά την νυν συμφωνίαν θέλει πληρώνεται εκ των μαθητών. Αλλ’ η διαίρεσις των κατοίκων δυσκολεύει την πληρωμήν του διδασκάλου».

Για το χωριό Γενίκιοϊ, που διέθετε ένα μικρό δωμάτιο με 10-13 αγόρια, ως μαθητές, σημειώνει: «Ο διδάσκαλος του χωρίου τούτου είναι ψάλτης Γραικός εξ Ιαμπόλεως γνωρίζων την Βουλγαρικήν και την Ελληνικήν, αλλά άνευ παιδείας».

Πολλά παράπονα για τις διχόνοιες των κατοίκων, που υπονόμευαν το εκπαιδευτικό έργο διατυπώνει σε επιστολές του και ο δάσκαλος Ηρακλής Θεοχαρόπουλος.

Υπάρχουν και άλλα στοιχεία στα έγγραφα της Βιβλιοθήκης της Βουλής σχετικά με την επαρχία του Καβακλή. Αναφέρεται για τις Καρυές, ότι υπήρχε ένα δάσκαλος που έπαιρνε ετήσιο μισθό 4.000 γροσίων «εκ συνδρομών δυσκόλων εισπραττομένων». Για το Σιναπλή αναφέρεται, ότι είχε ένα δάσκαλο με ετήσιο μισθό 5.000 γροσίων «εκ συνεισφορών». Το Μέγα Μοναστήριο την εποχή που συνετάγη το προαναφερθέν έγγραφο, δεν είχε δάσκαλο, ενώ στο Μικρό Μοναστήριο υπήρχε ένας με ετήσιο μισθό 1.500 γροσίων «εκ του ταμείου της Εκκλησίας». Στο Δογάνογλου δεν υπήρχε δάσκαλος αν και προσφέρονταν 3.500- 4.000 γρόσια «εκ συνεισφορών», όπως και στο Τσικούρκιοϊ όπου προσφέρονταν ετήσιος μισθός 1.000 γροσίων «εκ του ταμείου της Εκκλησίας».

Για όλα αυτά τα χωριά, επισημαίνονταν ότι δεν υπήρχε κανένα Παρθεναγωγείο και διατυπώνονταν η ανάγκη «σύστασης τοιούτων».

Μια επιπλέον αξιόλογη παρατήρηση, αφορά το Κιζίλ- Αγάτς, για το οποίο σημειώνεται:

«Εν τη επαρχία του Κιζίλ- Αγάτς υπάρχουν δύο ελληνικαί κώμαι εις οκτάωρον εντεύθεν απόστασιν αμφότεραι δε καλούνται Βογιαλίκια, ών η μεν σύγκειται εκ 250 οικιών η δε εξ 80. Εις ταύτας ουδέν σχολείον υπάρχει, οι δε κάτοικοι εισίν βυθισμένοι εις παχυλοτάτην αμάθειαν.

Εν τη επαρχία Ιαμπόλεως υπάρχει ετέρα κώμη Ρουμ Ακ Μπουνάρ ονομαζομένη, της οποίας ο επικρατέστερος πληθυσμός είναι Ελληνικός, συνιστάμενος εις 80 οικίας. Και ενταύθα η αυτή αμάθεια και στέρησις σχολείου επικρατεί».

Από τα σωζόμενα έγγραφα υπάρχουν διάφορα, που αφορούν το Καβακλή και τα χωριά του, όπως:

Μια επιστολή των προκρίτων του Καβακλή και του δάσκαλου Ηρακλή Θεοχαρόπουλου της 22ας Φεβρουαρίου 1875, προς τον Φιλολογικό Σύλλογο Κωνσταντινούπολης. Οι πρόκριτοι που την υπογράφουν, είναι οι Παπά Χρήστος Έξαρχος, Χατζή Πέτρος, Δημήτριος Τζορμπατζής, Χρίστος Παπάζογλου.

Με την επιστολή αυτή, οι πρόκριτοι ευχαριστούσαν το Φιλολογικό Σύλλογο γιατί πολλές φορές κατά το παρελθόν είχε βοηθήσει το Καβακλή και ζητούσαν «να μη μας απαξιώσητε της σης ευνοίας, ήν παρ’ υμών έχαιρεν η ημετέρα σχολή». Επίσης πληροφορούσαν τους παράγοντες του συλλόγου ότι δεν μπορούν να τους στείλουν στοιχεία «περί των πλησιοχώρων ελληνικών χωρίων. Κατά δυστυχίαν δεν υπάρχουν τοιαύτα Παιδαγωγεία, εκτός του αρτισυστάτου εν τω χωρίω Καρυαί κατά τον Σεπτέμβριον του παρελθόντος έτους».

Μια άλλη επιστολή από το κοντινό χωριό Καρυές, έφυγε την επομένη 23 Φεβρουαρίου 1875. Μ’ αυτήν ο δάσκαλος Αυγερινός Παπαϊωάννου και οι πρόκριτοι Χατζή Μανώλης, Χατζή Θεοχάρης, Χρίστος Γεωργίου, Γεώργιος Χατζή Μηνά και Παπά Δημήτριος Λόλα (ή Λόλου;), ευχαριστούσαν γιατί παρέλαβαν τα βιβλία που τους είχαν στείλει, συνολικά 130 τόμους. Πληροφορούν επίσης ότι ο Αυγερινός Παπαϊωάννου ανέλαβε τα ηνία της σχολής από το 1874 και ήδη οι μαθητές «ευρίσκονται οπωσούν προκεχωρημένοι».

Οι πρόκριτοι του Καβακλή Χατζή Πέτρος και ο Χρήστος Παπάζογλου κατονομάζονται και σε άλλη επιστολή του δάσκαλου Ηρακλή Θεοχαρόπουλου σταλμένη στις 7 Μαρτίου 1877 προς τον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο της Αδριανούπολης. Ειδικότερα επισημαίνονται οι προσπάθειές τους για την Παιδεία στο Καβακλή, όπου υπήρχαν τότε προβλήματα και αντιδράσεις και εζητούντο καινούργια βιβλία.

Επίσης ο Θεοχαρόπουλος ζητούσε τη βοήθεια του Συλλόγου και τη σύμπραξη του Μητροπολίτη για να πεισθούν οι κάτοικοι να στηρίξουν την επίσημη εκπαίδευση, καταργώντας τα αυτοσχέδια σχολεία κάποιων ιδιωτών. Ζητούσε επίσης να σταλεί και απεσταλμένος του Συλλόγου για τα μορφώσει άποψη επιτοπίως.

Λίγες μέρες μετά στις 10 Μαρτίου 1877 ο δάσκαλος των Καρυών Αυγερινός Παπαϊωάννου απευθυνόμενος προς τον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο Αδριανούπολης, διεκτραγωδούσε τα βάσανά του εξαιτίας των αντιδράσεων, που οδηγούσαν σε αποδυνάμωση του σχολείου, γράφοντας:

«Το Σχολείον της κωμοπόλεως ταύτης μόλις προ τριών ετών συστηθέν, κατά το πρώτον έτος έδειξε σημεία προόδου και εφαίνετο ότι ήθελε προοδεύσει και παρέξει αγαθούς καρπούς, καθότι και μαθηταί ήσαν ικανοί, οίτινες ηδύναντο και ανώτερα μαθήματα να παραδοθώσιν και το Σχολείον, ως πρωτόσχολοι να επιτηρώσι και οι κάτοικοι ηνωμένοι και σύμφωνοι ήσαν όλοι εις την πρόοδον της πατρίδος των και την συντήρησιν του Σχολείου, αλλά δυστυχώς κατά την λήξιν του πρώτου έτους οι αναπτυχθέντες οπωσούν πρωτόσχολοι ήρχισαν ο είς κατόπιν του άλλου ν’ αναχωρώσι και ούτως εγκατέλιπον το σχολείον άνευ πρωτοσχόλων, ματαιωθέντων τοιουτοτρόπως των κόπων μου.

Το δεύτερον έτος και αυτό έσχε την τύχην του πρώτου, καθώς επίσης και το τρίτον εις το οποίον μετά μεγάλης δυσκολίας ηδυνήθην να μείνω ενταύθα, ένεκα των αναφυεισών διαιρέσεων και διχονοιών των κατοίκων. Γνωστόν λοιπόν έχω υμίν κύριοι, ότι υπάρχουσιν ενταύθα άνθρωποι φθονεροί και κακεντρεχείς».

Στην ίδια επιστολή κατονόμαζε τον Παναγιώτη Γκαβούνα, που έπειθε τους μαθητές, όπως γράφει, να τους κάνει ιδιαίτερο μάθημα σε κάποιο δωμάτιο με δάσκαλο κάποιον Αντώνιο Γεωργάκη, Καρυώτη, στον οποίο πήγαιναν οι μαθητές «ευχαριστούμενοι εν αυτώ, διότι ο ρηθείς Αντώνιος ουδόλως στενοχωρεί αυτούς».

Κατηγορεί επίσης τη μερίδα των κατοίκων που εναντιώνονταν στη λειτουργία του σχολείου, τα έξοδα του οποίου κατέβαλε η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, γράφοντας ότι «επιθυμεί όπως τα χρήματα της Εκκλησίας δίδονται δι’ αυτών και οσάκις τυγχάνει κατάλληλος περίστασις να καταχράται ασυνειδότως ταύτα».

Επίσης κάνει έκκληση στο σύλλογο ώστε με τη σύμπραξη και του Μητροπολίτη, να βοηθήσει έστω και με τη βία να προστατευθεί το σχολείο, διότι τον Ιούνιο (1877) που θα έληγε και ο διορισμός του κινδύνευε αν κλείσει το σχολείο.

Όσον αφορά το χωριό Δογάνογλου αναφέρει ότι εκεί υπάρχει μικρό σχολείο και μορφωμένος δάσκαλος «αλλά και εκεί οι άνθρωποι εν ασυμφωνία ευρίσκονται φθονούντες οι μη έχοντες τέκνα» και προσθέτει:

«Κατ’ αυτάς μάλιστα τας ημέρας μεγίστη πάλη γίνεται μεταξύ των κατοίκων των μεν ζητούντων τον διδάσκαλον, των δε μη, και μέχρι ταύτης της στιγμής καθ’ ήν γράφω, ουδέν αποτέλεσμα έφερεν η ασυμφωνία των αύτη. Ελπίζεται όμως ότι θα μείνει ο διδάσκαλος, αλλά με εκπεσμόν τινά του περυσινού μισθού του».

Ενδιαφέρουσα για την άγρια καθημερινότητα που ζούσαν οι Καβακλιώτες, είναι μια επιστολή τους, που στάλθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1878 προς τον Έλληνα πρόξενο της Αδριανούπολης Ν. Γεννάδη. Πρόκειται για τις διώξεις που άρχισαν να υφίστανται, όταν οι Βούλγαροι ενθαρρυμένοι από τους Ρώσους, σήκωσαν κεφάλι και άρχισαν να καταδυναστεύουν τους Έλληνες. Έγραφαν:

«Κύριε Πρόξενε,

Δια του παρόντος ημών ταπεινού γράμματος παρουσιαζόμεθα ενώπιον υμών και παρακαλώμεν ως Έλληνες όπως λάβωμεν μικράν ακρόασιν.

Προ καιρού, Κύριε Πρόξενε, επέμψαμεν υμίν μίαν επιστολήν εξιστορούντες τα διατρέχοντα εν τοις Ελληνικοίς τούτοις χωρίοις υπό των Βουλγάρων, τα δεινά τα οποία πράττουν οι Βούλγαροι εν τοις χωρίοις ημών.

Προχθές, Κύριε Πρόξενε, μερικοί εκ των κατοίκων ημών μεταβαίνοντες χάριν εμπορίου εν τινι χωρίω, επολιορκήθησαν υπό των Βουλγάρων, ότι δήθεν είναι προδόται. Εν πρώτοις λοιπόν ενδώσαντες εις τα λόγια των Βουλγάρων παρεδόθησαν αυτοίς επί προφάσει ότι δεν θέλουν κακοποιήσει αυτούς. Ύστερον δεν συλλαβόντες ένα εκ των ημετέρων τον πλουσιώτερον και δέσαντες αυτόν εφιλονίκουν δια μαχαιρών τον θάνατον αυτού, αλλά χάρις τω Θεώ εις Βούλγαρος γνώριμος αυτού επεμβάς εν τη διενέξει αφού παρέστησαν αυτοίς το απάνθρωπον της πράξεως, ύστερον κρυφίως παρέλαβεν τον εν λόγω Έλληνα και έκρυψαν αυτόν όστις εν τέλει εσώθη. Και άλλα τοιαύτα πάμπολλα τα οποία θέλουσιν είπει υμίν προφορικώς οι απεσταλμένοι προς υμάς, συμβαίνουν.

Όθεν παρακαλούμεν υμάς όπως φροντίσητε περί της υποθέσεως ταύτης καθότι ιστάμενοι προς υμάς ως Έλληνες ούτως άπαντες προς ουδένα άλλον δυνάμεθα να απευθυνθώμεν ει μη προς υμάς όν θεωρούμε προστάτην και ελευθερωτήν ημών

Ταπεινοί υμών δούλοι»

Την επιστολή αυτή υπογράφουν οι Καβακλιώτες Πέτρος Τζορμπατζής, Χρίστος Τζορμπατζής, Χατζή Πέτρος, Σιδερής Παναγιώτου, Νίκος του Γιοβάνη, Χρίστος Τερζής, Σιδερής του Μάνου, Γιοβάνης Μιχαήλου, Χρίστος Ραφτόπουλος, Δήμος του Μανώλη, Πασχάλης μουχτάρης, Νικόλαος του Ναϊτέν, Γεώργιος Παππά του μαρίνου, Χρήστος Γεωργίου, Δημήτριος Γεωργίου, Γιάννης Γκάκου.

Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης

*Γραμματόσημο της Ανατολικής Ρωμυλίας

ΕΛΑΦΟΧΩΡΙ ΕΒΡΟΥ

2010-09-08T01:02:00.000+03:00

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ!

ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΟΥ ΕΛΑΦΟΧΩΡΙΟΥ ΕΒΡΟΥ.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΑΣ ΛΕΥΚΗΣ ΛΑΡΙΣΣΑΣ

2010-09-08T00:54:00.000+03:00

ΝΕΟ SITE για τον πολιτιστικο σύλλογο Νέας Λεύκης. Αφιερωμένο στην Ανατολική Ρωμυλία.

http://www.nealeuki.gr/

Να` σαι Θρακιώτης, πρόσφυγας από την Ανατολική Ρωμυλία.
Χρέος βαρύ.
Να κουβαλάς στις πλάτες σου την μεγάλη Ρωμαίικη Ιστορία και να τη λες από στόμα σε στόμα επείδη κάποιοι αρνήθηκαν να την γράψουν. Η γλώσσα σου, βόρεια ντοπιολαλιά, να σιγοτραγουδάει την μουσική του Ορφέα, τα πόδια σου να ζωντανεύουν τους χωρούς του Διόνυσου, η καρδιά σου να `χει την παληκαριά του Σπάρτακου.
Να σκέφτεσαι το πάππο σου και να τον βλέπεις να σπέρνει τη γης και να αφουγράζεται τους σπόρους που φυτρώνουν, να πεθυμάει να ζήσει ήσυχα με της πλούσιας γης τα βλαστήματα, μα σαν η στιγμή το θελήσει, να `ναι πολεμιστής φοβερός, των συνόρων φύλακας, Ακρίτας. Στο Βυζάντιο πιστός, να `ναι τα στήθια του τέιχος που σπάζει των βαρβάρων τα κύμματα, όταν μανιασμένα κινούν κατά τη Βασιλεύουσα.
Να τιμά την αντριοσύνη, να πολεμάει χρόνια και να βαστάζει στα χέρια του τη Ρωμιοσύνη ολάκερη. Και ύστερα, στης Ιστορίας τα γυρίσματα να τον βλέπεις αποκαμωμένο και ξεκομμένο από τους άλλους Έλληνες,
γονατισμένο απ` του Βούργαρου το βάρος, να ξεσπιτώνεται και να τραβάει τον δρόμο της προσφυγιάς, νότια κατά τους Ρωμιούς που τόσα χρόνια προστάτευε και να `ναι τώρα αυτός που ζηταέι προστασία κι ένα κομμάτι γης να θρέψει τη φαμίλια του.
Να `σαι μεγαλωμένος με τη δίψα της πατρικής γης. Να `σαι μεγαλωμένος με των Ακριτών τα τραγούδια.
Χρέος μεγάλο, σε `μας, που απ` αυτούς κρατάμε.
Να φυλάξουμε ότι μας απομένει, τη γλώσσα, τα τραγούδια, τη μουσική που σε ξεσηκώνει. Το χορό που αλαφροπατώντας δένει τις ψυχές μας.
Να νοιώσουμε βαθιά μέσα μας τις τελετές των προγόνων μας. Για καλή χρονιά, για καλό μπερικέτι και όλες αυτές τις συνήθειες που ντύνονται, των αρχαίων τη θρησκεία από τη μια και την Χριστιανική την πίστη από την άλλη.
Να τις διαιωνήσουμε, για να συνεχίσουν να δίνουν δύναμη στη γης να καρπίζει, στα ζωντανά να πληθαίνουν, στη ζωή ευγονία. Να ξαναγυρίσει ο άνθρωπος στη Φύση, να ζει με γνώση και να υποτάσσεται στη μεγαλοσύνη της.

ΣΚΟΠΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-2011

2010-09-08T00:41:00.002+03:00

Προπονήσεις:
Κυριακή 5 Σεπ. 10:00,
Κυριακή 19 Σεπ. 10:00,
Τετάρτη 22 Σεπ. 16:00

Αγώνας Level I την Κυριακή 26 Σεπ. 09:00

ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΝΗΣ(2010)

2010-09-08T00:39:00.001+03:00

Μεταγραφές

2010-09-04 15:36 Αρκετά δραστήριος εμφανίστηκε ο νέος Πρόεδρος του Εθνικού στη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού που μόλις τελείωσε. Η ομάδα ενισχύθηκε με αρκετούς έμπειρους ποδοσφαιριστες αλλά και πολλούς νεαρότερους και φιλόδοξους. Παρέμειναν στην ομάδα ο Οδυσσέας Κονακλής και ο Διονύσης Μαυρομάτης που με την εμπειρία και την τεχνική τους κατάρτιση συνέβαλαν τα μέγιστα στην άνοδο της ομάδας από τη Β' στην Α' κατηγορία. Γενικά δεν υπήρξαν πολλές αποχωρήσεις εκτός από τον τερματοφύλακα Παναγιώτη Παπαδόπουλο και τον αμυντικό Χρήστο Τοπαλούδη που αποχώρησαν από το δυναμικό της Μάνης για την ομάδα της Κυανής. Παράλληλα, η ομάδα ενισχύθηκε κυρίως αμυντικά με την προσθήκη του έμπειρου Δούλη Κισσούδη από την Α.Ε.Δ. αλλά και του πολλά υποσχόμενου νεαρού Χρήστου Τσινούδη από το Σοφικό.
Ο έμπειρος και με πολλή καλή τεχνική κατάρτιση, Τάσος Κελεσίδης που ξεχώρησε με τις πολύ καλές εμφανίσεις του πέρισυ στην Α.Ε.Δ., επέστρεψε στην ομάδα από όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα πριν από 11 χρόνια. Ο Παναγιώτης Πουρναρας από το Σιτοχώρι και ο Θανάσης Πουρζιτίδης από τους Μεταξάδες είναι άλλοι δύο νεαροί ποδοσφαιριστές που ο Πρόεδρος σε συνεννόηση με τον τεχνικό Πασχάλη Σταματάκη εμπιστεύτηκαν για την ενίσχυση της ομάδας σε αυτή τη νέα πρόκληση για την ομάδα του Εθνικού. Επίσης, ο αριστεροπόδαρος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από τις Σέρρες, Γιάννης Καζής, θα κληθεί να ενισχύσει το κέντρο της ομάδας. Επανέρχεται, τέλος, ο Κώστας Πουρζιτίδης ο οποίος έμεινε ένα χρόνο εκτος δράσης ύστερα από τη ρήξη χιαστών που υπέστη και η οποία αντιμετωπίστηκε με χειρουργική επέμβαση. Συνολικά, ο Εθνικός προέβη σε 7-8 μεταγραφές ουσίας με την ελπίδα να βοηθηθεί στο στόχο της παραμονής του στην κατηγορία. Αυτές οι μεταγραφές καθώς και ο βασικός κορμός της περσινής ομάδας, που ανέβασε κατηγορία τον Εθνικό, θα είναι τα εργαλεία στα "χέρια" του Πασχάλη Σταματάκη για την φετινή δύσκολη -από κάθε άποψη- σεζόν.

ΚΥΠΡΙΝΟΣ- ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΝΗΣ 1-3

2010-09-08T00:38:00.000+03:00

Στον πρώτο επίσημο αγώνα του, αυτόν με τον Κυπρίνο εκτός έδρας, ο Εθνικός ικανοποίησε και πήρε τελικά την πρόκριση στον επόμενο γύρο του κυπέλου επικρατώντας με το τελικό 1-3. Ο Διονύσης Μαυρομάτης με απευθείας εκτέλεση φάουλ έξω από την περιοχή έκανε το 0-1 μετά και την ασταθή απόκρουση του αντίπαλου τερματοφύλακα. Στο 2ο ημίχρονο ο Τάσος Κελεσίδης διεύρυνε το σκορ σε 0-2 για να μειώσει λίγο αργότερα ο Κυπρίνος σε 1-2. Το τελικό 1-3 έγινε με το 2ο γκολ του Τάσου Κελεσίδη λίγα λεπτά πριν τη λήξη. Ο Εθνικός είχε επίσης ένα δοκάρι στο 1ο ημίχρονο και άλλα τρία δοκάρια στο 2ο χάνοντας την ευκαιρία για μία ευρύτερη νίκη. ΜΑΝΗ: Συριτούδης, Τοπαλίδης, ΠουρζιτίδηςΑθ., Φουτσιτζής (Γκρόζος), Μαυρομμάτης, Κονακλής, Κελεσίδης, Τσιαφάκης, Πουρζιτίδης Κων. (Ζαχαρνούδης), Πουρναράς, Τουρνάκης (Γκιντίδης Στρ.)

ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΣΤΙΒΟ-ΜΓΣ ΕΘΝΙΚΟΣ (2010)

2010-09-08T00:36:00.000+03:00

ΜΓΣ. ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ-ΣΤΙΒΟΣ

ΤΩΡΑ ΕΛΑ ΚΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ

ΓΙΝΕ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΔΟΞΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ

ΑΠΟ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ Φ.ΚΟΣΜΑΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 4 ΜΜ

ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 10 ΠΜ

ΠΛΗΡΟΦ. 2551028761(ΓΡΑΦΕΙΑ),

6932401096, 6972439210, 6944610293, 6977850135 (ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ)

ΣΤΟ ΣΤΙΒΟ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΣΟΥ

ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΑ-ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ-ΨΗΛΟΤΕΡΑ

ΕΚΘΕΣΗ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΕΒΡΙΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ-ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΒΡΙΤΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

2010-09-08T00:30:00.002+03:00

Από 3-9-2010 μέχρι 3-10-2010 στην ΚΑΠΝΑΠΟΘΗΚΗ Π του Δήμου Ξάνθης (στην οδό Καπνεργατών)Έκθεση σύγχρονων Εβριτών εικαστικών δημιουργών : Τοπομνήμια-ένας τόπος τρείς ιστορίες....

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Αγγελίδης Πασχάλης Ζωγράφος
Μπεζιργιαννίδου Χρύσα Χαράκτρια
Φόρτσας Δημήτρης Γλύπτης

ΟΡΓΑΝΩΣΗ : ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΒΡΙΤΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

http://www.facebook.com/?ref=home#!/event.php?eid=143712375665278&v=wall&story_fbid=143836392319543&ref=notif&notif_t=like

ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΩΔΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ(2010)

2010-09-08T00:29:00.000+03:00

ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Το Δημοτικό Ωδείο Αλεξανδρούπολης έχει καθιερωθεί με το υψηλό επίπεδο παροχών του και κατέχει σημαντική θέση ανάμεσα στα γνωστότερα Ωδεία της χώρας. Έχει μακρόχρονη και διακεκριμένη παρουσία στην πόλη , παράλληλη με την πολιτιστική ιστορία της. Από την ίδρυση του το 1958 λειτούργησε ως παράρτημα του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και αναγνωρίσθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1984. Με την ίδρυση της Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Δήμου Αλεξανδρούπολης το 1987 και την έκτοτε υποστήριξη της διευρύνθηκε και αναπτύχθηκε σε ένα εύρωστο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Εδώ η κλασσική μουσική συναντά την τζαζ, τη ροκ, συμπορεύεται με την παραδοσιακή μουσική και τα σύγχρονα ρεύματα.
Στο Δημοτικό Ωδείο Αλεξανδρούπολης καλύπτεται όλο το φάσμα της μουσικής εκπαίδευσης με αρχή τη σχολική και προσχολική ηλικία όταν οι νότες μαθαίνονται σαν λέξεις και κίνηση. Μια πορεία που καταλήγει στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων μουσικών, ικανών να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του επαγγελματικού χώρου.

Το Δ.Ω.Α. ιδρυτικό μέλος του δικτύου Δημοτικών Ωδείων Βορείου Ελλάδας ενθαρρύνει τους σπουδαστές του να δημιουργήσουν επαγγελματικούς στόχους ως μέλη μουσικών συνόλων, συνθέτες, ενορχηστρωτές, δάσκαλοι. Το Δημοτικό Ωδείο πετυχαίνει να δημιουργεί θεσμούς πολιτισμού και επικοινωνίας μέσω της τέχνης στην πόλη και είναι βασικός παράγοντας εξέλιξης της τοπικής κοινωνίας την οποία υπηρετεί.

Στο Δημοτικό Ωδείο Αλεξανδρούπολης σπουδάζουν 400 έως 500 μαθητές με επιτυχίες και πρωτιές κάθε χρόνο σε πανελλήνιους διαγωνισμούς, εισαγωγή στα μουσικά πανεπιστήμια, στρατιωτική φιλαρμονική κ.λ.π. καθώς και παρουσίες σε σεμινάρια και συναυλίες.

Λειτουργούν οι Τομείς:

Κλασσικής Μουσικής με τις σχολές :Μουσικής Προπαιδείας, Πιάνου , Εγχόρδων ( Βιολί, Βιόλα , Βιολοντσέλο), Κιθάρας, Ξύλινων-Χάλκινων πνευστών, Μονωδίας-Φωνητικής, Ακκορντεόν, Βυζαντινής Μουσικής, Ανώτερων Θεωρητικών(Αρμονία, Αντίστιξη, Ενοργάνωση, Φούγκα) Υποχρεωτικά Θεωρητικά και Ειδικά μαθήματα ( Μουσική Δωματίου , Χορωδίες κ.λ.π.)

Επίσης λειτουργούν οι Τομείς :

Μοντέρνας Μουσικής (Ηλεκτρική Κιθάρα, Ηλεκτρικό Μπάσο, έντεχνο ροκ τραγούδι, Ντράμς – Κρουστά,Τραγούδι και Μουσικά Σύνολα) Τζάζ (Πιάνο,Σαξόφωνο,και Τζαζ Μπάντα), Μουσική Τεχνολογία.

Αρμονίου

Ταχύρυθμων Συστημάτων Ενηλίκων –ελεύθερη παιδεία

Δημοτικό Ωδείο Αλεξανδρούπολης

· Υπεύθυνη και αναγνωρισμένη μουσική εκπαίδευση (40 ειδικευμένοι καθηγητές για όλες τις σχολές).

· Επαγγελματικός προσανατολισμός, προετοιμασία για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα τμήματα Μουσικών Σπουδών των Πανεπιστημίων.

· Υποτροφίες , χαμηλά δίδακτρα, εκπτώσεις.

· Χώροι εξοπλισμένοι με άρτιας ποιότητας όργανα (πιάνα με ουρά, όρθια πιάνα, Klavinova, βιολιά και βιολοντσέλα όλων των μεγεθών, πνευστά όργανα, ακορντεόν και κιθάρες).

· Μουσική βιβλιοθήκη και δισκοθήκη με πλήρη στερεοφωνικά συγκροτήματα.

· Αίθουσα για μικρές συναυλίες, σεμινάρια και κοντσέρτα σε δύο πιάνα με ουρά.

· Διοργάνωση συναυλιών(10 κατ' έτος) των μαθητών όλων των ηλικιών σε σύνολα μουσικής δωματίου, σόλο εμφανίσεις, συναυλίες των χορωδιών (μικρών και μεγάλων), χορωδία Βυζαντινής Μουσικής, συναυλίες φωνητικής μουσικής , σύνολα μοντέρνας μουσικής, μαθητική ορχήστρα τζαζ,.

· Ανταλλαγές συναυλιών-ταξίδια μέσω του δικτύου πόλεων των Δημοτικών Ωδείων

· Σεμινάρια και συναυλίες σημαντικών καλεσμένων καλλιτεχνών .

· Επιτροπές για τις κατατακτήριες, πτυχιακές, διπλωματικές εξετάσεις καταξιωμένων καλλιτεχνών στον εκπαιδευτικό χώρο.

· Εκπαιδευτικά ταξίδια για ακρόαση επιλεγμένων συναυλιών στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.

· Οι εγγραφές αρχίζουν 1 Σεπτεμβρίου 2010. Επίσης τον Σεπτέμβριο λειτουργούν τα τμήματα ενισχυτικής διδασκαλίας για την προετοιμασία των κατατακτηρίων και εισαγωγικών εξετάσεων

Εγγραφές και πληροφορίες στη Γραμματεία του Δημοτικού Ωδείου Καραϊσκάκη 5 (απέναντι από την Αστυνομία) πρωί και απόγευμα καθημερινά .

Τηλέφωνο επικοινωνίας : 2551026627.

Από τα Σεπτεμβριανά του 1955 στον Νεο-Οθωμανισμό του 2010

2010-09-07T16:31:00.000+03:00

Τά τραγικά γεγονότα τῆς 6ης καί 7ης Σεπτεμβρίου 1955, ἀπό τά ὁποῖα ξεκίνησε ὁ ξεριζωμός καί ἡ συρρίκνωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, δέν ἦσαν ἕνα τυχαῖο καί μεμονωμένο γεγονός. Ἦταν αποτέλεσμα μακροχρονίου σχεδιασμοῦ, τόν ὁποῖο τηρεῖ ἀπαρέγκλιτα τό τουρκικό κράτος στά ἐθνικά του θέματα, παρά τή συνεχῆ ἐναλλαγή κυβερνήσεων. Ἀπό τό 1914, ὅταν ἄρχισε ἡ γενοκτονία τῶν Μικρασιατῶν, καί μέ ἀποκορύφωμα τό 1919, ὅταν ἄρχισε ἡ γενοκτονία 350.000 Ἑλλήνων Ποντίων, μέχρι καί σήμερα ἡ πολιτική τοῦ τουρκικοῦ ἐθνικισμοῦ ἔχει δύο σταθερούς ἄξονες: α) Τή δημιουργία ὁμοιογενοῦς ἐθνικοῦ κράτους μέ τήν ἐξόντωση ἤ ἐκδίωξη τῶν Χριστιανικῶν μειονοτήτων (Ἑλλήνων, Ἀρμενίων, Ἀσσυρίων κἄ.). β) Τήν ἐπέκταση τῆς στρατιωτικῆς, οίκονομικῆς καί πολιτικῆς ἐπιρροῆς τῆς Τουρκίας πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις καί κυρίως πρός τόν ἐδαφικό χῶρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ἡ εἰσβολή τοῦ Ἀττίλα στήν Κϋπρο τό 1974.

Στήν ἐπίτευξη τῶν τουρκικῶν στόχων δυστυχῶς ἔχει βοηθήσει κατά καιρούς ἡ ἀφέλεια, ἡ ἱστορική ἀμνησία καί ἡ ἐσφαλμένη κρίση τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς. Κάθε ὑποχώρησή μας δέν ἐκλαμβάνεται ἀπό τήν Ἄγκυρα ὡς φιλική σχέση μεταξύ γειτόνων, ἀλλά ὡς ἔνδειξη ἀδυναμίας. Ἡ Τουρκία εἴτε ὡς Ὀθωμανική εἴτε ὡς Νεοτουρκική εἴτε ὡς Κεμαλική εἴτε ὡς Νεο-οθωμανική τῆς σημερινῆς περιόδου ἀποθρασύνεται κάθε φορά πού οἱ ἁρμόδιοι γιά τίς τύχες τοῦ Ἑλληνισμοῦ δείχνουν ἀδυναμία καί ὑποχωρητικότητα. Αὐτό μᾶς δείχνει καί ἡ προϊστορία τῶν Σεπτεμβριανῶν τοῦ 1955. Θυμίζω τά ἱστορικά γεγονότα:

Κατά τήν περίοδο 1928-1932 ὁ Ἐλ. Βενιζέλος καλλιέργησε τήν ἑλληνοτουρκική φιλία μέ τόν Κεμάλ Ἀτατούρκ. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦταν τό «βαρλίκ βεργκισί». Δηλαδή κατά τή διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οἱ πολυάριθμοι Ἕλληνες τῆς Πόλης φορολογήθηκαν ὑπέρογκα καί ἄδικα.Ὅποιος δέν μποροῦσε νά πληρώσει ἀπεστέλλετο σέ κάτεργα γιά καταναγκαστικά ἔργα καί πολλοί πέθαναν ἀπό τίς κακουχίες. Τό 1952 ἡ Ἑλλάς σέ ἔνδειξη φιλίας πρός τούς γείτονες ἐπέτρεψε τή λειτουργία τουρκόφωνου Γυμνασίου στή Θράκη μέ τό ὄνομα τοῦ Τούρκου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ καί –κακῶς ὡς ἀπεδείχθη- ἀνάγκασε ὅλους τούς Μουσουλμάνους τῆς Δυτικῆς Θράκης νά μαθαίνουν τήν τουρκική γλῶσσα. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦταν τά Σεπτεμβριανά τοῦ 1955. Ἡ ἱστορία ἔχει καί συνέχεια. Τό 1999, μετά τόν φονικό σεισμό στήν Κωνσταντινούπολη, ὁ λαός μας ἐπέδειξε τή χριστιανική ἀλληλεγγύη του καί κάποιοι ὑπεριασιόδοξοι καλλιέργησαν τήν λεγόμενη «διπλωματία τῶν σεισμῶν» μέ τήν ἐλπίδα νά ἐπιτύχουν βελτίωση τῶν σχέσεων. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦλθε στά ἀμέσως ἑπόμενα χρόνια μέ τίς συνεχεῖς ἀμφισβητήσεις τῶν ἐδαφικῶν, θαλασσίων καί ἐναερίων δικαίων μας, μέ προκλήσεις στή Δ. Θράκη, μέ τήν προβολή τῆς θεωρίας τῶν δύο κρατῶν στήν Κύπρο καί μέ τόν Νέο Ὀθωμανισμό τῶν κ.κ.Ἐρντογάν καί Νταβούτογλου.

Κάτι πού πρέπει πάντα νά προσέχουμε εἶναι ἡ συνήθης τουρκική τακτική τῆς «προβοκάτσιας», δηλαδή τῶν σκηνοθετημένων ἐπεισοδίων. Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1955 ὅλα ἄρχισαν ὅταν ἐξερράγη μία βόμβα στόν αὐλόγυρο τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου στή Θεσσαλονίκη, τό ὁποῖο θεωρεῖται ὡς ἡ οἰκία πού γεννήθηκε ὁ Κεμάλ Ἀτατούρκ. Σέ ἐλάχιστες ὧρες οἱ ἐφημερίδες στήν Κωνσταντινούπολη κυκλοφόρησαν μέ πηχυαίους τίτλους, ἄρα κάποιος τούς εἶχε προειδοποιήσει. Ὁ ὄχλος ἐφοδιάσθηκε μέ ὁμοιόμορφους ξύλινους λοστούς, ἄρα κάποιο συντονιστικό κέντρο ὐπῆρχε πίσω ἀπό τό σπάσιμο τῶν ἑλληνικῶν καταστημάτων, τους βιασμούς και τή θανάτωση τοῦ μοναχοῦ Χρυσάνθου. Ὅπως ἀπεδείχθη τή βόμβα τήν εἶχε βάλει σκοπίμως ἕνας ὑπάλληλος τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου, ὁ ὁποῖος μετά ἀπό λίγες δεκαετίες ἀνταμείφθηκε μέ τή θέση τοῦ Νομάρχη στήν Τουρκία! Ἡ μέθοδος τῆς σκηνοθεσίας ἐπανελήφθη καί τόν Ἰανουάριο τοῦ 1996, ὅταν ἡ δῆθεν τυχαία προσάραξη ἑνός τουρκικοῦ φορτηγοῦ πλοίου ὁδήγησε στήν κρίση τῶν Ἰμίων.

Ἡ τουρκική ἐξωτερική πολιτική χρησιμοποιεῖ ὁρισμένες σταθερές μεθόδους, γι’αὐτό καλό εἶναι νά μελετοῦμε τήν ἄλλη πλευρά καί νά προλαμβάνουμε ὅσα μποροῦμε. Ὡς Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι καί δημοκρατικοί πολίτες δέν ἔχουμε μίσος ἤ ἐχθρότητα πρός τόν απλό Τοῦρκο πολίτη. Ἔχουμε ὅμως σοβαρές ἐνστάσεις καί ἀνησυχίες ὅταν διαβάζουμε τίς σαφεῖς καί δημοσιευμένες δηλώσεις τῶν ὀπαδῶν τοῦ Νέου Ὀθωμανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τήν ἐπίσημη πολιτική τῆς Ἄγκυρας σήμερα. Ὅπως παρατηρεῖ εὔστοχα ὁ Τουρκολόγος Καθηγητής Νεοκλῆς Σαρρῆς οἱ Τοῦρκοι προαναγγέλλουν δημοσίως τά σχέδια καί τίς ἀπειλές τους. Διαβάζουμε, λοιπόν, τά σχέδια τοῦ Ὀθωμανισμοῦ στό βιβλίο τοῦ Τούρκου Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Ἀχμέτ Ντααβούτογλου, τό ὁποῖο μεταφράσθηκε καί στά ἑλληνικά. Λέγεται «Τό Στραηγικό Βάθος-Ἡ Διεθνής θέση τῆς Τουρκίας» καί ἐξεδόθη στήν Ἀθήνα τό 2010 ἀπό τίς ἐκδόσεις ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Ἡ ἀρχική ἔκδοση ἔγινε στά τουρκικά τό 2001. ὁ Νταβούτογλου, Πανεπιστημιακός καί Διεθνολόγος πέραν τῆς σημερινῆς του ἰδιότητας, πιστεύει ὅτι ἡ Τουρκία πρέπει νά ἔχει ἔντονη καί πολύμορφη παρουσία στά Βαλκάνια, στόν Καύκασο καί στή Μέση Ἀνατολή, νά ἐνταχθεῖ στήν Εὐρώπη παραμένοντας μία ἡγετική δύναμη στόν Ἰσλαμικό κόσμο, νά διατηρήσει τόν στρατό της στήν Κύπρο ἔστω κι ἄν δέν μείνει οὔτε ἕνας τουρκοκύπριος, νά διδάξει πόσο καλή ἦταν ἡ Ὀθωμανική περίοδος γιά τούς ὑποδούλους λαούς καί νά ἀξιοποιήσει τίς μουσουμανικές κοινότητες καί μειονότητες τῆς περιοχῆς ὥστε νά παρεμβαίνει δυναμικά. Εἶναι χαρακτηριστικό τό ἀπόσπασμα τοῦ Νταβούτογλου, μέ τό ὁποῖο ὁμολογεῖ ὅτι αὐτά πού ἔκαναν στήν Κύπρο θέλουν νά τά ἐπαναλάβουν καί στήν ἑλληνική Θράκη. Γράφει στή σελίδα 200 τά ἑξῆς:

«Οἱ δύο σημαντικοί βραχυπρόθεσμοι καί μεσοπρόθεσμοι στόχοι τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Τουρκίας στά Βαλκάνια εἶναι ἡ ἰσχυροποίηση τῆς Βοσνίας καί τῆς Ἀλβανίας μέσα σ’ἕνα πλαίσιο σταθερότητας καί ἡ δημιουργία ἑνός διεθνοῦς νομικοῦ πλαισίου πού θά θέσει ὑπό τήν προστασία του τίς ἐθνικές μειονότητες τῆς περιοχῆς. Στό νομικό αὐτό πλαίσιο ἡ Τουρκία πρέπει νά ἐπιδιώκει συνεχῶς τήν ἐξασφάλιση ἐγγυήσεων πού θά τῆς παρέχουν τό δικαίωμα παρέμβασης στά ζητήματα πού ἀφοροῦν τίς μουσουλμανικές μειονότητες τῶν Βαλκανίων. Ἡ νομιμότητα τῆς ἐπέμβασης τῆς Κύπρου (σ.σ. ἐννοεῖ τόν Ἀττίλα τοῦ 1974), πού ἀποτελεῖ ἕνα ἐντυπωσιακό παράδειγμα στή σύγχρονη ἐποχή, κατέστη δυνατή ἐντός ἑνός τέτοιου εἴδους νομικοῦ πλαισίου»!

Αὐτή εἶναι ἡ σκληρή πραγματικότητα καί ἄν θέλουμε νά μήν ἐπαναληφθοῦν τά Σεπτεμβριανά τοῦ 1955 καί ὁ Ἀττίλας τοῦ 1974 ὀφείλουμε νά σταματήσουμε τίς μονομερεῖς ὑποχωρήσεις μας (π.χ. ἀφελληνισμένα σχολικά βιβλία) καί τίς γλυκανάλατες «ἑλληνοτουρκικές προσεγγίσεις» πού ἐνθαρρύνουν τόν Νέο Ὀθωμανισμό.

Παρουσίαση λευκώματος για την πόλη των Φερών του Νίκου Γκότση

2010-09-07T15:31:00.000+03:00

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010 ΚΑΙ ΩΡΑ 20:00

ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΛΕΥΚΩΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΦΕΡΩΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΚΟΤΣΗ

ΒΗΡΑ - ΦΕΡΕΤΖΙΚ - ΦΕΡΕ

έρως πόλεως αυτής

Στο Θέατρο Γκοτζιά, Φέρες
Σε περίπτωση κακοκαιρίας η εκδήλωση θα μεταφερθεί στο αμφιθέατρο του Δήμου.

Η ΑΦΗ ΤΗΣ ΦΛΟΓΑΣ ΤΩΝ SPECIAL OLYMPICS 2011 ΣΤΙΣ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΦΕΡΩΝ.

2010-09-06T14:56:00.001+03:00

Σύμφωνα με την παράδοση των Special Olympics, από το 1981, η Φλόγα της Ελπίδας μεταφέρεται από μία ομάδα λαμπαδηδρόμων που αποτελείται από «Εκπροσώπους του Νόμου» (Φρουροί της Φλόγας).

Στην περίπτωση των Παγκοσμίων ή των Ευρωπαϊκών Αγώνων, η ομάδα αυτή είναι πάντοτε διεθνής και η Λαμπαδηδρομία, σύμφωνα με σχετική συμφωνία με την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, ξεκινά από την Ελλάδα.

Αυτή τη φορά, η Αφή της Φλόγας της Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδας θα γίνει στις 6 Σεπτεμβρίου στην πόλη Φέρες του Νομού Έβρου, από την κρύπτη του Καθολικού της Μονής Παναγίας Κοσμοσώτειρας.

Αμέσως μετά την Τελετή Αφής της Φλόγας της Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδας, η διεθνής ομάδα λαμπαδηδρόμων αποτελούμενη από 10 αστυνομικούς και έναν Πολωνό αθλητή, υποστηριζόμενη από ομάδα Ελλήνων αστυνομικών και Αθλητών Special Olympics, θα μεταφέρει τη Φλόγα σε διάφορα σημεία του Έβρου και κατόπιν θα συνεχίσει την πορεία της μέσα από ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως τη Λουμπλιάνα, τη Λισσαβώνα, το Παρίσι, το Λουξεμβούργο, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες, για να καταλήξει στην Πολωνία. Η Λαμπαδηδρομία θα καλύπτει μία απόσταση 3-5χλμ. μέσα στο κέντρο κάθε πόλης, όπου θα την υποδέχονται οι τοπικές αρχές και οι πολίτες (στις Βρυξέλες, τη Φλόγα θα υποδεχτούν μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου).

Στις 14 Σεπτεμβρίου, η Φλόγα θα φτάσει στο αεροδρόμιο Frederic Chopin της Βαρσοβίας, όπου θα την υποδεχτούν 115 Φρουροί της Φλόγας και Αθλητές Special Olympics (50 Πολωνοί και 4 αλλοδαποί) συνοδεία ενός μεγάλου αριθμού φιλάθλων. Την επόμενη μέρα, οι Λαμπαδηδρόμοι θα χωριστούν σε 5 μικρότερες ομάδες και κάθε μία από αυτές θα ακολουθήσει τη δική της πορεία για να φέρει τη Φλόγα της Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδας, μέσα σε τρεις ημέρες, στις 56 πόλεις της Πολωνίας που θα φιλοξενήσουν αποστολές πριν τους Αγώνες. Εκεί, θα την υποδεχτούν οι τοπικές αρχές κάθε πόλης, αθλητές, εξέχουσες προσωπικότητες και τα μέσα ενημέρωσης.

Στις 18 Σεπτεμβρίου, αφού ολοκληρωθεί η πορεία της στην Πολωνία, η Φλόγα θα επιστρέψει στη Βαρσοβία. Εκεί, όλες οι ομάδες των λαμπαδηδρόμων θα ενωθούν και μαζί με τους κατοίκους της Βαρσοβίας θα κατευθυνθούν στο Στάδιο Legia, για την Τελετή Έναρξης των θερινών Ευρωπαϊκών Αγώνων Special Olympics 2010. Η Αφή του Βωμού στο Στάδιο θα αποτελέσει το αποκορύφωμα της Τελετής και θα σηματοδοτήσει το πέρας της Ευρωπαϊκής Λαμπαδηδρομίας της Φλόγας της Ελπίδας. Η Τελική Πορεία της Φλόγας της Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδας στην Πολωνία τελεί υπό την Προστασία του Αρχηγού της Πολωνικής Αστυνομίας κ. Andrzej Matejuk.

Ανοιξε ξανά η Σχολή της Χάλκης

2010-08-31T15:27:00.000+03:00

ΜΕ ΕΚΘΕΣΗ 101 ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ

Υστερα από 166 χρόνια λειτουργίας και 40 σιωπής ανθρώπινες φωνές ήχησαν ξανά χθες το βράδυ στο εµβληµατικό µνηµείο της Πόλης, χάρη σε µια εικαστική έκθεση
Οι πόρτες άνοιξαν. Η ιστορική Θεολογική Σχολή της Χάλκης που εδώ και 40 χρόνια είναι βυθισµένη στη σιωπή ξύπνησε χθες από τον λήθαργο. Και για πρώτη φορά από το 1971 (όταν έκλεισε βάσει τουρκικού νόµου που ήρε τη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστηµίων) άνοιξε και πάλι.

Μόνο που τους διαδρόµους και τις αίθουσες του κτιρίου µε την ιστορία 166 ετών δεν πληµµύριζαν µαθητές αλλά έργα σύγχρονων ελλήνων καλλιτεχνών, οι οποίοι συµµετέχουν στην εικαστική έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» που διοργανώνει η Εταιρεία Οπτικοακουστικών Εργων «White Fox». Τα εγκαίνια έκανε ο Οικουµενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολοµαίος, παρουσία του έλληνα υπουργού Πολιτισµού και Τουρισµού Παύλου Γερουλάνου.

Ελληνες που ταξίδεψαν γι αυτόν τον σκοπό από την Αθήνα, Ελληνες της Πόλης, ο έλληνας υπουργός Πολιτισµού και Τουρισµού, όχι όµως και ο τούρκος οµόλογός του (αν και αρχικά είχε απαντήσει θετικά στην πρόσκληση, τελικά δεν παραβρέθηκε επειδή όπως ενηµέρωσε τον Παύλο Γερουλάνο «είχε δεχθεί επίσκεψη βελγικής αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη»), τούρκοι αξιωµατούχοι και φιλότεχνοι ήταν παρόντες στο άνοιγµα της Σχολής της Χάλκης, έστω και ως εκθεσιακού χώρου. Κίνηση που από πολλούς θεωρείται ως το πρώτο βήµα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής.

«Το θετικό είναι ότι αλλάζει η νοοτροπία και από τις δύο πλευρές. Εµείς αναστηλώνουµε δικά τους µνηµεία κι εκείνοι επέτρεψαν τη λειτουργία στη Μονή Σουµελά. Σήµερα ανοίγει η Χάλκη. Τέτοιες δράσεις πρέπει να γίνουν µέρος της καθηµερινότητάς µας. Χρειάζονται µικρά και σταθερά βήµατα που διευκολύνουν τα πράγµατα, όχι άλµατα» σχολίαζε στα «ΝΕΑ» ο υπουργός Πολιτισµού και Τουρισµού Παύλος Γερουλάνος πριν από τα χθεσινοβραδινά εγκαίνια στη Σχολή της Χάλκης.

«Είναι µια έκθεση που εκφράζει την αδελφοσύνη των δύο λαών και η απαρχή για να γίνουν κι άλλες τέτοιες πολιτιστικές δραστηριότητες», τόνισε από την πλευρά του ο γενικός γραµµατέας του τουρκικού υπουργείου Πολιτισµού Τζουχµούρ Γκουβέν Τάµπασι, ο οποίος έδωσε το «παρών» το Σάββατο το βράδυ στα εγκαίνια του πρώτου µέρους της έκθεσης που φιλοξενείται στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης, στο Σισµανόγλειο Μέγαρο του ελληνικού προξενείου, στην πολύβουη λεωφόρο του Πέραν, νυν Ιστικλάλ. Χώρο όπου προβλήθηκε και το ντοκιµαντέρ «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» σε παραγωγή Αναστασίας Μάνου η οποία είχε και την ιδέα για τις εκδηλώσεις.

Ολα αυτά δε δίχως ίχνος έντασης, παρά το γεγονός ότι σήµερα είναι η εθνική εορτή των Τούρκων (ηµέρα Ανεξαρτησίας και νίκη κατά των Ελλήνων) ενόψει της οποίας η Πόλη έχει πληµµυρίσει από τούρκικες σηµαίες και πορτρέτα του Κεµάλ Ατατούρκ.

Στην έκθεση που αναπτύσσεται στη Σχολή της Χάλκης συµµετέχουν 101 έλληνες εικαστικοί δηµιουργοί, ο καθένας εκ των οποίων παρουσιάζει τη δική του οπτική για την Πόλη, χτίζοντας «ένα παλίµψηστο και δηµιουργώντας ένα µικρό πανόραµα της σύγχρονης εικαστικής δηµιουργίας στην Ελλάδα»

info:Η έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στο Σισµανόγλειο Μέγαρο της Πόλης θα διαρκέσει έως τις 23 Σεπτεµβρίου. Στη συνέχεια θα µεταφερθεί στην Αθήνα, στον εκθεσιακό χώρο «Τεχνόπολις», στο Γκάζι.

2010-08-20T16:13:00.001+03:00

Σύντομα το οδοιπορικό των μελών του evrospower στην Κωνσταντινούπολη.

Location:Μεσολογγίου,Αλεξανδρούπολη,Ελλάς

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ

2010-08-14T12:18:00.000+03:00

Οι πλατείες των χωριών "φοράνε τα καλά τους", οι κοινότητες και οι πολιτιστικοί σύλλογοι στήνουν γλέντια για να τιμήσουν τη Μεγαλόχαρη και οι πιστοί προσεύχονται και ευχαριστούν για το "θαύμα" της Παναγίας. Η μεγαλύτερη, κάθε καλοκαίρι, θρησκευτική γιορτή των Ελλήνων, στην "καρδιά" των διακοπών, δίνει την ευκαιρία σε όλους να βγουν στην ύπαιθρο, στα...
ξωκλήσια και στις εκκλησιές. Ημερήσια, διήμερα, ακόμη και τριήμερα πανηγύρια και εκδηλώσεις οργανώνονται σε όλη τη χώρα. Η παράδοση των πανηγυριών συνδέεται κυρίως με τον αγροτικό χώρο, με επίκεντρο τόσο τις εκκλησίες των οικισμών όσο και τα υπαίθρια ξωκλήσια. Παλαιότερα, την οργάνωση των πανηγυριών αναλάμβαναν οι κοινότητες, οι επαγγελματικές συντεχνίες, καθώς και οι γεωργικοί και κτηνοτροφικοί σύλλογοι. Σήμερα, τη διοργάνωσή τους αναλαμβάνουν στις περισσότερες περιπτώσεις πολιτιστικοί σύλλογοι που προσπαθούν να αναβιώσουν και να διατηρήσουν τα ιδιαίτερα έθιμα κάθε τόπου. Εντονα θρησκευτικός ο χαρακτήρας των πανηγυριών σε παλαιότερες εποχές, σήμερα έχει περισσότερο ψυχαγωγικό χαρακτήρα, η συμμετοχή όμως παραμένει η ίδια, ίσως και μεγαλύτερη. Χιλιάδες Ελληνες τα καλοκαίρια παρακολουθούν και συμμετέχουν σε πανηγύρια της Ηπείρου, της Μακεδονίας, της Πελοποννήσου και φυσικά των νησιών του Αιγαίου, όπου η Παναγία η θαλασσινή έχει την τιμητική της. Εκτός από την Παναγία της Τήνου, την Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο και την Παναγία την Εκατονταπυλιανή στην Πάρο, που τον Δεκαπενταύγουστο προσελκύουν πλήθος προσκυνητών, στην υπόλοιπη Ελλάδα διοργανώνονται μικρά και μεγάλα πανηγύρια που αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Για την ιδιαίτερη φήμη του, την ειδυλλιακή τοποθεσία, το χαμηλότερο μέσο όρο ηλικίας συμμετεχόντων, αξίζει προσοχής το πανηγύρι στην εκκλησία της Κοιμήσεως, στη Φολέγανδρο, όπου στήνεται ένα και μοναδικό τραπέζι για όλους, ντόπιους κι επισκέπτες. Το πανηγύρι της Παναγίας της Καστριανής, στην Τζιά, διοργανώνεται κάθε χρόνο στον απότομο βράχο στα βορειοανατολικά της Ιουλίδας, που ατενίζει από ψηλά τα κύματα του Αιγαίου. Στην Παναγία την Πανοχωριανή, στην Αμοργό, το πανηγύρι ξεχωρίζει για τις τοπικές σπεσιαλιτέ πατατάτο και ξιδάτο, και βέβαια για τα θρυλικά αμοργιανά ρακόμελα, όπως και στην Παναγία τη Θαλασσινή της Άνδρου, για τη φρουτάλια και την ντόπια σουμάδα. Στην Πέτρα της Λέσβου, το πανηγύρι ξεχωρίζει, εκτός των άλλων, για τη σπιτική σπεσιαλιτέ, που σερβίρεται σε όλους τους παρευρισκόμενους, το κισκέσι, ταύρο βρασμένο με σιτάρι, ενώ στην Παναγία την Πορταΐτισσα της Αστυπάλαιας σερβίρεται γεμιστό αρνί που οι ντόπιοι ονομάζουν λαμπριανό. Στα μεγαλύτερα σε διάρκεια πανηγύρια ξεχωρίζουν αυτά της Παναγίας της Σπηλιανής στη Νίσυρο, όπου οι εορτασμοί για το Δεκαπενταύγουστο διαρκούν εννέα μέρες. Το πανηγύρι στο Τσεπέλοβο, στην Τύμφη Ιωαννίνων, διαρκεί τρεις ημέρες. Παραπάνω από μία ημέρες κρατάει και το πανηγύρι στην Αγιάσο της Λέσβου, οι προετοιμασίες για το οποίο ξεκινούν ήδη από τις αρχές Αυγούστου. Το πανηγύρι της Παναγιάς στη Σέριφο, κρατά τρεις ολόκληρες ημέρες, με το παλιό έθιμο να θέλει το ζευγάρι που "ανοίγει" το χορό γύρω από την ελιά της εκκλησίας να παντρεύεται μέσα στο χρόνο. Επειδή, όμως, το ποιο ζευγάρι θα είναι το τυχερό, δεν είναι μόνο θέμα ταχύτητας, οι καβγάδες που στήνονταν εδώ γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο έδωσαν στο πανηγύρι το εύγλωττο όνομα «της Ξυλοπαναγιάς». Στην Αλόννησο, οι παρευρισκόμενοι έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την αναβίωση του παραδοσιακού γάμου, δοκιμάζοντας τοπικά γλυκά και συνοδεύοντας τη σπεσιαλιτέ της ημέρας, γίδα με μακαρόνια, με άφθονο ντόπιο κρασί. Κανένα πανηγύρι δεν είναι το ίδιο χωρίς την παραδοσιακά μουσική: στην Παναγία της Κάσου, ακούγονται παραδοσιακές λύρες και λαούτα, ενώ σε τέσσερα χωριά της Καρπάθου -τις Μενετές, τις Πυλές, το Απέρι και τον Όλυμπο- το ρυθμό δίνουν λαούτα, λύρες και τσαμπούνες. Στο Μαρκόπουλο και την Πάστρα της Κεφαλονιάς παρατηρούνται το Δεκαπενταύγουστο δύο μοναδικά φαινόμενα: στο πρώτο εμφανίζονται μέσα στην εκκλησία της Παναγίας της Λαγκουβάρδας μικρά ακίνδυνα φίδια με σταυροειδές σημάδι στο κεφάλι, τα οποία θεωρείται ότι φέρνουν καλή τύχη, ενώ στο δεύτερο οι κρίνοι που τοποθετούνται στην εικόνα της Παναγίας της Γραβαλιώτισσας ανθίζουν για δεύτερη φορά μέσα στο χρόνο. Και στα δύο χωριά τα πανηγύρια συγκεντρώνουν πλήθος κόσμου και θεωρούνται, μαζί με το πανηγύρι των πυροτεχνημάτων της Περλιγκού, από τα καλύτερα του νησιού. Παμπελοποννησιακοί διαγωνισμοί λαϊκών χορών και τραγουδιών, αγώνες στίβου "Αλέαια" (αναβίωση των αρχαίων αγώνων), χορευτικές εκδηλώσεις, Παντεγεατικό Συνέδριο με ομιλίες-εισηγήσεις σε διάφορα θέματα που αφορούν την Τεγέα και την Αρκαδία, δεξίωση στον κήπο της Οικοκυρικής Σχολής, βράβευση μαθητών, ομιλίες και θεάματα, είναι μερικές μόνο από τις εκδηλώσεις που πλαισιώνουν, μαζί με την τεράστια εμπορική έκθεση, το πανηγύρι στο ναό της Επισκοπής της Τεγέας, στην Αρκαδία, οι οποίες διαρκούν μία ολόκληρη εβδομάδα, από τις 13 έως τις 20 Αυγούστου. Στη Μακεδονία, σαράντα οκτώ χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πόλη των Γρεβενών και σε υψόμετρο 1.650 μέτρων βρίσκεται το μεγαλύτερο και πιο φημισμένο βλαχοχώρι της Ελλάδας, η Σαμαρίνα. Κάτω από το δάσος της Κιούριστας ο παραδοσιακός οικισμός του χωριού είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στις ανατολικές πλαγιές της υψηλότερης κορυφής της Πίνδου, του Σμόλικα, με υψόμετρο 2.637 μέτρων, του δεύτερου υψηλότερου βουνού μετά τον Ολυμπο. Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται ένα ονομαστό πανηγύρι. Οι χοροί και τα τραγούδαι ξεκινούν στις 14 Αυγούστου και διαρκούν μέχρι τις 16 του μήνα. Εντυπωσιακό είναι επίσης και το πανηγύρι που γίνεται στις 15 Αυγούστου στη Βλάστη, ένα γραφικό ορεινό χωριό του νομού Κοζάνης. Υπήρξε ένα από τα σημαντικά προπύργια του Ελληνισμού και ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια της Δυτικής Μακεδονίας. Το πανηγύρι κρατάει τρεις ημέρες. Ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο μετά τη Θεία Λειτουργία γίνεται περιφορά της εικόνας στην κοινότητα. Και τις τρεις ημέρες του πανηγυριού οι πανηγυριστές χορεύουν κυρίως τον παραδοσιακό χορό που ονομάζουν «τρανό». Στη Σιάτιστα οι πανηγυριστές του Δεκαπενταύγουστου δίνουν εξαιρετική σημασία στο έθιμο των καβαλάρηδων. Την ημέρα αυτή μεγάλες παρέες με στολισμένα τα άλογα πηγαίνουν στο μοναστήρι του Μικροκάστρου για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας και το μεσημέρι επιστρέφουν στη Σιάτιστα, όπου ακολουθεί γλέντι και χορός στις πλατείες και στα σπίτια ως τις πρωινές ώρες. Στην Πλατριθειά Ιθάκης γίνεται κάθε χρόνο το φημολογούμενο καλύτερο πανηγύρι του Ιονίου, που διατηρεί αλώβητο το παραδοσιακό του χρώμα. Το πανηγύρι στα Κουφονήσια έχει, επίσης, άρωμα νησιώτικης παράδοσης, με τα τηγανιτά ψάρια να έχουν τον πρώτο λόγο στα τραπέζια, ενώ το πανηγύρι στο παλιό σχολείο στο χωριό της Χάλκης μοιάζει με ταξίδι στο χρόνο.

ΠΗΓΗ: FIMOTRO.BLOGSPOT.COM