Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΪΣΤΡΟΥ
1. Μαΐστρος είναι το γνωστό καινούργιο χωριό που το 1922 έγινε έξω από την Αλεξανδρούπολη σε μια περίοπτη θέση. 0ι κάτοικοί κατέφυγαν και εγκατεστάθηκαν εκεί από την απέναντι όχθη του Έβρου, από την παλιά Μαΐστρο. Ξεσηκώθηκαν κι αυτοί στα χρόνια των σκληρών εκείνων διωγμών, όταν είχαν ανάψει τα φυλετικά μίση από το 1934 και δώθε και βρήκαν ευκαιρία οι Τούρκοι.
Η Μαΐστρος είτανε κοντά στην ιστορική Αίνο, έχουν γι αυτό το ίδιο γλωσσικό ιδίωμα, τα ίδια ήθη και έθιμα, τις ίδιες κοινωνικές εκδηλώσεις και γενικά τους ίδιους σχεδόν τρόπους ζωής με τους Αινίτες που δύσκολα τους βρίσκει σήμερα κανένας. Η ζωή τους είναι πολύ απλή. Η γειτονιά τους με τη γοητευτική πρωτεύουσα του Έβρου, την Αλεξανδρούπολη, που ολοένα βαδίζει προς μια ανώτερη πολιτισμένη ζωή, δεν έχει καθόλου επιδράσει στην αλλαγή των βιοτικών τους συνθηκών. Παρουσιάζουν και αυτοί τα κοινά χαρακτηριστικά που διακρίνει κανείς σε όλους τους Θρακιώτες της Ανατ. Θράκης την εργατικότητα, το οικονομολογικό πνεύμα, τη νοικοκυρωσύνη, τη συντηρητικότητα. Οι Μαϊστριανοί δε ξαίρουν σχεδόν τίποτε από το παρελθόν του τόπου των. Κείνο που γνωρίζουν είναι ο ξεσηκωμός τους, οι διωγμοί, το ξεσπίτωμα, τα βάσανα. Είναι, το κοινό παράπονο, η αγιάτρευτη πληγή του δυστυχισμένου Θρακιώτη. Ενενήντα περίπου οικογένειες εγκατεστάθηκαν στη νέα Μαΐστρο, όπου μετέφεραν τους παλιούς τρόπους της ζωής των, με τις αρχαίες συνήθειές των, τις χαρές, τις λύπες, τις προλήψεις, τα τραγούδια, τα παραμύθια τους.
2. Στη Μαΐστρο οι χωρικοί μετέφεραν τα έθιμά τους. Ένα απ' αυτά είναι η γιορτή του “γιαλού” της Μεταμόρφωσης.
0ι ξωμάχοι αυτοί άνθρωποι της δουλειάς με ταλέτρι, το ζευγάρι και τα ζωντανά παντοτεινή τους φροντίδα, βρίσκουν και τις ημέρες της ξενοιασιάς και του γλεντιού, της ανάπαυσης και της χαράς. Η γιορτή του γιαλού ως λένε της Μεταμορφώσεως — είναι γιορτή θαλασσινή, σωστό προσκύνημα και λατρεία της πικροκυματούσας θάλασσας, που άλλοτε την εχαίρονταν στο μακρινό τους χωριό.
Άντρες, γυναίκες παιδιά, νέοι και γέροι κατέβαιναν τότε, όπως και τώρα κατεβαίνουν στη θάλασσα να πλυθούν, να παίξουν, να τραγουδήσουν, να χορέψουν. Τους ακούς να μιλούν με ιδιαίτερη χαρά και διονυσιασμό, να μιλούν για την εξαιρετική τους αυτή γιορτή. Και λένε για τα περασμένα:
— Του γιαλού παίρναμι τις αραμπάδες, βάναμι σινδόνια καλά κόκκινα, άσπρα, τα δέναμι στα καμάργια ταραμπά, σαν πανεθύρια κι κινούσαμι για το γιαλό και τραγουδούσαμι:
Στ' αμάξι που νιβήκαμι τριχός να μη γυρίση
κι αραμπατζής που το τραβά χίλια χρόνια να ζήση.
Πγαίναμι στου κουρί κουντά στη θάλασσα, όπου είχε δέντρα. Νάβαμι φουτιές κι ικάναμι μαγειριό. Ικάναμι τις κούνιες ικεί κι πουλλά χορεύγαμι κι τραγουδούσαμι:
— Η σημερινή μας η γιορτή δεν είνι πάσα μέρα
είνι του χρόνου μια φορά μνια χρυσινή ημέρα.
χουρίς την ευγενία σου δεν έχει νοστιμάδες.
— Ήρτα στουν τόπου πούθελα, στουν τόπου που γαπούσα,
είδα και την αγάπη μου που την ιλαχταρούσα.
Και βάζοντας παλιά ρούχα κοντά στη θάλασσα άντρες και γυναίκες κολυμπούν και τραγουδούν:
— Τη θάλασσα την αρμυρή να τήνε κάνου μέλι
που την αρμενίζουνι παλλικάρια σαν άγγελοι.
— Θάλασσα πικροθάλασσα κι πικροκυματούσα
όταν σε πρωταγάπησα μι τα πουλιά πιτούσα.
— Της θάλασσας τα κύματα και του γιαλού τα μούλια
ακόμα δεν εχόρτασα τα νόστιμα σου λόγια.
Εκεί χύνουν σαράντα χούφτες νερό στο κεφάλι για τη ζάλη. Όποιος έχει κεφαλόπονο περνά. Του γιαλού τρώμε ψάρια, κεφάλια, σαζάνια.
3. Σ ο υ μ π ά τ ι α ονομάζουν οι Μαϊστριανοί τις αποκριάτικες συγκεντρώσεις. Στα σουμπάτια πηγαίνουν και τ ο υ ρ ν ο ί οι μετεμφιεσμένοι και παίζουν νταούλια και τραγουδούν χορεύοντας.
— Η αποψινή μας η βραδιά να γίνη άλλη τόση
να τραγουδούν τα τέσσερα, ώσπου να ξημερώση.
— Δεν σείπα μαυρομάτα μου, να μην αγαπηθούμι
γιατ' είν' τα σπίτια μας κοντά κι θα φανερωθούμι.
— Στου μαχαλά σ' σκοτεινιάστηκα, δε νιώθω που να πάγου,
για φέξι μι να πορπατώ για πάρι μι απάνου.
Τη Μεγάλη Σαρακοστή συνηθίζουν το παιγνίδι με τόνομα ο σφυρίδονας. Παίζουν πολλοί πολλοί νέοι μαζί πιασμένοι από τα χέρια σε χορό. Κάνουν κινήσεις όλοι μαζί εμπρός και πίσω τραγουδώντας κατά ημιχόρια.
— Σφυρίδονα σφυρίδονα καλό σφυριδονάκι
του ρίζι μαγιμένου κι τάνθη φουρτουμένου
θα στείλω του πουλάκι μου τα κάλλη σου να πάρη.
— Για στείλι του για στείλι του, ραβδιές θα του πατήσου.
Έτσι ορμούν οι μισοί, παίρνουν ένα από το απέναντι ημιχόριο και τραγουδούν :
— Νιπήραμι νιπήραμι νυφούλα στολισμένη
— Κι πουλί πράμα πήρατι σαζάνι φουσκουμένου.
— Κι πουλί πράμα πήραμι αμυγδαλιά αναμένη.
— Την ιπήραμι, ιπήραμι πέρδικα στουλισμένη.
Και ορμούν πάλι οι μισοί παίρνουν ένα από τους άλλους και συνεχίζουν τα τραγούδια:
— Τι θέλεις Γιάννη μ' τώρα τρεις νύχτες;
— Πόρτα γυρεύου για να πιράσου
— Τι τάζεις Γιάννη μ' για να περάσης;
— Μνιά λύτρα λάδι σε κούφιου καρύδι.
— Κάνι τουν τρόπου σου κέλα κι πέρνα
— Αητό κι πλι, δεν είδα κι πόρτα να περάσω.
4. Τα τραγούδια της Μαΐστρου είναι από τα καλύτερα της Θράκης προ παντός τα τραγούδια του τραπεζιού ή της παρέας. Δυστυχώς δεν έχει καταγραφεί η μουσική τους, που έχει κάτι το μελαγχολικό αλλά σύγκαιρα και το ζωηρό και το χορευτικό για να μείνουν αθάνατα ανάμεσα στάλλα μας Θρακικά τραγούδια.
Η Μαΐστρος είτανε κοντά στην ιστορική Αίνο, έχουν γι αυτό το ίδιο γλωσσικό ιδίωμα, τα ίδια ήθη και έθιμα, τις ίδιες κοινωνικές εκδηλώσεις και γενικά τους ίδιους σχεδόν τρόπους ζωής με τους Αινίτες που δύσκολα τους βρίσκει σήμερα κανένας. Η ζωή τους είναι πολύ απλή. Η γειτονιά τους με τη γοητευτική πρωτεύουσα του Έβρου, την Αλεξανδρούπολη, που ολοένα βαδίζει προς μια ανώτερη πολιτισμένη ζωή, δεν έχει καθόλου επιδράσει στην αλλαγή των βιοτικών τους συνθηκών. Παρουσιάζουν και αυτοί τα κοινά χαρακτηριστικά που διακρίνει κανείς σε όλους τους Θρακιώτες της Ανατ. Θράκης την εργατικότητα, το οικονομολογικό πνεύμα, τη νοικοκυρωσύνη, τη συντηρητικότητα. Οι Μαϊστριανοί δε ξαίρουν σχεδόν τίποτε από το παρελθόν του τόπου των. Κείνο που γνωρίζουν είναι ο ξεσηκωμός τους, οι διωγμοί, το ξεσπίτωμα, τα βάσανα. Είναι, το κοινό παράπονο, η αγιάτρευτη πληγή του δυστυχισμένου Θρακιώτη. Ενενήντα περίπου οικογένειες εγκατεστάθηκαν στη νέα Μαΐστρο, όπου μετέφεραν τους παλιούς τρόπους της ζωής των, με τις αρχαίες συνήθειές των, τις χαρές, τις λύπες, τις προλήψεις, τα τραγούδια, τα παραμύθια τους.
2. Στη Μαΐστρο οι χωρικοί μετέφεραν τα έθιμά τους. Ένα απ' αυτά είναι η γιορτή του “γιαλού” της Μεταμόρφωσης.
0ι ξωμάχοι αυτοί άνθρωποι της δουλειάς με ταλέτρι, το ζευγάρι και τα ζωντανά παντοτεινή τους φροντίδα, βρίσκουν και τις ημέρες της ξενοιασιάς και του γλεντιού, της ανάπαυσης και της χαράς. Η γιορτή του γιαλού ως λένε της Μεταμορφώσεως — είναι γιορτή θαλασσινή, σωστό προσκύνημα και λατρεία της πικροκυματούσας θάλασσας, που άλλοτε την εχαίρονταν στο μακρινό τους χωριό.
Άντρες, γυναίκες παιδιά, νέοι και γέροι κατέβαιναν τότε, όπως και τώρα κατεβαίνουν στη θάλασσα να πλυθούν, να παίξουν, να τραγουδήσουν, να χορέψουν. Τους ακούς να μιλούν με ιδιαίτερη χαρά και διονυσιασμό, να μιλούν για την εξαιρετική τους αυτή γιορτή. Και λένε για τα περασμένα:
— Του γιαλού παίρναμι τις αραμπάδες, βάναμι σινδόνια καλά κόκκινα, άσπρα, τα δέναμι στα καμάργια ταραμπά, σαν πανεθύρια κι κινούσαμι για το γιαλό και τραγουδούσαμι:
Στ' αμάξι που νιβήκαμι τριχός να μη γυρίση
κι αραμπατζής που το τραβά χίλια χρόνια να ζήση.
Πγαίναμι στου κουρί κουντά στη θάλασσα, όπου είχε δέντρα. Νάβαμι φουτιές κι ικάναμι μαγειριό. Ικάναμι τις κούνιες ικεί κι πουλλά χορεύγαμι κι τραγουδούσαμι:
— Η σημερινή μας η γιορτή δεν είνι πάσα μέρα
είνι του χρόνου μια φορά μνια χρυσινή ημέρα.
χουρίς την ευγενία σου δεν έχει νοστιμάδες.
— Ήρτα στουν τόπου πούθελα, στουν τόπου που γαπούσα,
είδα και την αγάπη μου που την ιλαχταρούσα.
Και βάζοντας παλιά ρούχα κοντά στη θάλασσα άντρες και γυναίκες κολυμπούν και τραγουδούν:
— Τη θάλασσα την αρμυρή να τήνε κάνου μέλι
που την αρμενίζουνι παλλικάρια σαν άγγελοι.
— Θάλασσα πικροθάλασσα κι πικροκυματούσα
όταν σε πρωταγάπησα μι τα πουλιά πιτούσα.
— Της θάλασσας τα κύματα και του γιαλού τα μούλια
ακόμα δεν εχόρτασα τα νόστιμα σου λόγια.
Εκεί χύνουν σαράντα χούφτες νερό στο κεφάλι για τη ζάλη. Όποιος έχει κεφαλόπονο περνά. Του γιαλού τρώμε ψάρια, κεφάλια, σαζάνια.
3. Σ ο υ μ π ά τ ι α ονομάζουν οι Μαϊστριανοί τις αποκριάτικες συγκεντρώσεις. Στα σουμπάτια πηγαίνουν και τ ο υ ρ ν ο ί οι μετεμφιεσμένοι και παίζουν νταούλια και τραγουδούν χορεύοντας.
— Η αποψινή μας η βραδιά να γίνη άλλη τόση
να τραγουδούν τα τέσσερα, ώσπου να ξημερώση.
— Δεν σείπα μαυρομάτα μου, να μην αγαπηθούμι
γιατ' είν' τα σπίτια μας κοντά κι θα φανερωθούμι.
— Στου μαχαλά σ' σκοτεινιάστηκα, δε νιώθω που να πάγου,
για φέξι μι να πορπατώ για πάρι μι απάνου.
Τη Μεγάλη Σαρακοστή συνηθίζουν το παιγνίδι με τόνομα ο σφυρίδονας. Παίζουν πολλοί πολλοί νέοι μαζί πιασμένοι από τα χέρια σε χορό. Κάνουν κινήσεις όλοι μαζί εμπρός και πίσω τραγουδώντας κατά ημιχόρια.
— Σφυρίδονα σφυρίδονα καλό σφυριδονάκι
του ρίζι μαγιμένου κι τάνθη φουρτουμένου
θα στείλω του πουλάκι μου τα κάλλη σου να πάρη.
— Για στείλι του για στείλι του, ραβδιές θα του πατήσου.
Έτσι ορμούν οι μισοί, παίρνουν ένα από το απέναντι ημιχόριο και τραγουδούν :
— Νιπήραμι νιπήραμι νυφούλα στολισμένη
— Κι πουλί πράμα πήρατι σαζάνι φουσκουμένου.
— Κι πουλί πράμα πήραμι αμυγδαλιά αναμένη.
— Την ιπήραμι, ιπήραμι πέρδικα στουλισμένη.
Και ορμούν πάλι οι μισοί παίρνουν ένα από τους άλλους και συνεχίζουν τα τραγούδια:
— Τι θέλεις Γιάννη μ' τώρα τρεις νύχτες;
— Πόρτα γυρεύου για να πιράσου
— Τι τάζεις Γιάννη μ' για να περάσης;
— Μνιά λύτρα λάδι σε κούφιου καρύδι.
— Κάνι τουν τρόπου σου κέλα κι πέρνα
— Αητό κι πλι, δεν είδα κι πόρτα να περάσω.
4. Τα τραγούδια της Μαΐστρου είναι από τα καλύτερα της Θράκης προ παντός τα τραγούδια του τραπεζιού ή της παρέας. Δυστυχώς δεν έχει καταγραφεί η μουσική τους, που έχει κάτι το μελαγχολικό αλλά σύγκαιρα και το ζωηρό και το χορευτικό για να μείνουν αθάνατα ανάμεσα στάλλα μας Θρακικά τραγούδια.
ATLANTIS Live Music
ΤΑ ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ LIVE IN ATLANTIS ...ΣΑΒΒΑΤΟ 31/10/2009.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2009 - 2010
Δευτέρα : Λαικη - Ρεμπέτικη Βραδιά
Τσικάριας - Ορτίκας - Έφη
Τρίτη : Έντεχνη Βραδιά
Τόλης - Φίλλιπος - Λαφτσής - Δημητρης
Τετάρτη : Λαικη - Ρεμπέτικη Βραδιά
Τσικάριας - Ορτίκας - Έφη
Πέμπτη :Ελληνικα εντεχνα - ξενα rock
Δημος - Στελιος Βραχιωλογλου - Μπαμπης
Παρασκευή :Έντεχνη Βραδιά
Τόλης - Φίλλιπος - Λαφτσής
Σάββατο : ROCK Βραδιά
Κυριακή : Ελληνικα εντεχνα - ξενα rock
Δημος - Στελιος Βραχιωλογλου - Μπαμπης
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2009 - 2010
Δευτέρα : Λαικη - Ρεμπέτικη Βραδιά
Τσικάριας - Ορτίκας - Έφη
Τρίτη : Έντεχνη Βραδιά
Τόλης - Φίλλιπος - Λαφτσής - Δημητρης
Τετάρτη : Λαικη - Ρεμπέτικη Βραδιά
Τσικάριας - Ορτίκας - Έφη
Πέμπτη :Ελληνικα εντεχνα - ξενα rock
Δημος - Στελιος Βραχιωλογλου - Μπαμπης
Παρασκευή :Έντεχνη Βραδιά
Τόλης - Φίλλιπος - Λαφτσής
Σάββατο : ROCK Βραδιά
Κυριακή : Ελληνικα εντεχνα - ξενα rock
Δημος - Στελιος Βραχιωλογλου - Μπαμπης
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΜΟΛΔΑΒΙΑ
Ο ΛΠΣ Ανω Οινοής "Το Κρασοχώρι" σας ενημερώνει για την επίσκεψη αντιπροσωπίας στη Μολδαβία.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ
ΠΤΕΛΕΑ
- ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΧΩΡΙ ΣΤΗ ΦΤΕΛΙΑ-
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΩΝ Ν.ΕΒΡΟΥ «ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ»
Η έξοδος των Ελλήνων της Καππαδοκίας πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1924, σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης περί ανταλλαγής πληθυσμών. Τα λιμάνια της Ελλάδος υποδέχτηκαν τους πρόσφυγες. Η Θεσσαλονίκη , ο Πειραιάς , ο Βόλος και η Ηγουμενίτσα ήταν οι πόλεις υποδοχής για τους πρόσφυγες Καππαδόκες. Στην αρχή έμειναν σε αντίσκηνα ώσπου να βρουν το χώρο της οριστικής εγκατάστασή τους.
Κάτοικοι από τα χωριά της Καππαδοκίας , Δίλα , Μιστί και Καρβάλη εγκαταστάθηκαν στον νομό Έβρου και στα χωριά Ιάνα, Αισύμη και Αβαντα. Ευχαριστημένοι οι Καππαδόκες από τα νέα τους χωριά , άρχισαν να προσαρμόζονται και να επιβιώνουν.
Με το πέρασμα των 10ετιών αφομοιώθηκαν με τον ντόπιο πληθυσμό , δημιουργήθηκαν και αισθάνθηκαν την ανάγκη να αναδείξουν τον πολιτισμό τους.
Το 1978 ιδρύεται ο σύλλογος ΚΑΠΠΑΔΟΚΩΝ Ν.Εβρου με έδρα την Αλεξ/πολη και με σκοπό τη συνένωση των Καππαδοκών οι οποίοι βρίσκονται στην πόλη όπου εδρεύει ο σύλλογος , στην Ελλάδα αλλά και σ΄ όλο τον κόσμο.
Οι αρχικοί του σκοποί είναι :α) η συλλογή, διαφύλαξη και προβολή του Ιστορικού και Λαογραφικού υλικού των Καππαδοκών, β) η προβολή και μετάδοση των πλουσιοτάτων σε θρησκευτικότητα και πατριωτισμό ηθών και εθίμων των κατοίκων όλων των περιοχών της Καππαδοκίας καθώς και η αναβίωσή τους ,γ) η καλλιέργεια του πνεύματος συνεργασίας και αλληλεγγύης καθώς και η δημιουργία φιλικών δεσμών μεταξύ των απανταχού Καππαδοκών ,δ)η συνεργασία c συλλόγους για την επιτυχία των κοινών σκοπών, ε) η προβολή και διάδοση των παραδόσεων των αξιών του Ελληνικού πολιτισμού, του Ορθοδόξου Χριστιανισμού και γενικά των Ελληνοχριστιανικών πεπραγμένων της Καππαδοκίας, στ) η διοργάνωση εκδρομών γενικά και ειδικότερα στις αλησμόνητες πατρίδες της Καππαδοκίας, διαλέξεων και άλλων εκδηλώσεων για ψυχαγωγία και πνευματική ανύψωση των μελών, ζ) η παροχή υποτροφιών για σπουδές σ΄ όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης καθώς και η βράβευση μαθητών ή σπουδαστών Καππαδοκών για την επίδοσή τους ή την προσφορά τους στην επιτυχία των βασικών σκοπών του συλλόγου και η) η οικονομική ενίσχυση αναξιοπαθούντων συνανθρώπων.
Για την επίτευξη του πρώτου σκοπού του ξεκίνησε η ανέγερση της «ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ» η οποία θα αποτελεί την έδρα του συλλόγου και ταυτόχρονα θα λειτουργεί ως πνευματικό κέντρο με την δημιουργία ειδικών χώρων και συγκεκριμένα αίθουσας διαλέξεων, βιβλιοθήκης � αναγνωστήριου, αίθουσας χορού, γραφείων κλπ.
Πέρα όμως της αποπεράτωσης της « ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ» στόχος και σκοπός όλων των Καππαδοκών της Αλεξ/πολης είναι να μπορέσουν κάποια στιγμή να χτίσουν ένα χωριό πανομοιότυπο με αυτό στην Καππαδοκία το οποίο θα γίνει κέντρο συνάντησης όλων των Μιστιωτών �Τσαρικλιωτών- Τσετελκιωτών-Διλιανών- Καππαδοκών Ελλάδος.
Ημέρα εορτασμού ο σύλλογος έχει την 30η Ιανουαρίου ημέρα γιορτής των Τριών Ιεραρχών. Την ημέρα αυτή τελείται αρτοκλασία και γίνετε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του συλλόγου. Ανήκει στην Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (Ο.Π.Σ.Ε.), δίνει το παρόν του στις εκδηλώσεις εθνικής μνήμης των αλησμόνητων πατρίδων, και στο καθιερωμένο αντάμωμα Μιστιωτών �Τσαρικλιωτών- Τσετελκιωτών-Διλιανών- Καππαδοκών Ελλάδος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ SITE ΤΩΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΩΝ ΕΔΩ
Κάτοικοι από τα χωριά της Καππαδοκίας , Δίλα , Μιστί και Καρβάλη εγκαταστάθηκαν στον νομό Έβρου και στα χωριά Ιάνα, Αισύμη και Αβαντα. Ευχαριστημένοι οι Καππαδόκες από τα νέα τους χωριά , άρχισαν να προσαρμόζονται και να επιβιώνουν.
Με το πέρασμα των 10ετιών αφομοιώθηκαν με τον ντόπιο πληθυσμό , δημιουργήθηκαν και αισθάνθηκαν την ανάγκη να αναδείξουν τον πολιτισμό τους.
Το 1978 ιδρύεται ο σύλλογος ΚΑΠΠΑΔΟΚΩΝ Ν.Εβρου με έδρα την Αλεξ/πολη και με σκοπό τη συνένωση των Καππαδοκών οι οποίοι βρίσκονται στην πόλη όπου εδρεύει ο σύλλογος , στην Ελλάδα αλλά και σ΄ όλο τον κόσμο.
Οι αρχικοί του σκοποί είναι :α) η συλλογή, διαφύλαξη και προβολή του Ιστορικού και Λαογραφικού υλικού των Καππαδοκών, β) η προβολή και μετάδοση των πλουσιοτάτων σε θρησκευτικότητα και πατριωτισμό ηθών και εθίμων των κατοίκων όλων των περιοχών της Καππαδοκίας καθώς και η αναβίωσή τους ,γ) η καλλιέργεια του πνεύματος συνεργασίας και αλληλεγγύης καθώς και η δημιουργία φιλικών δεσμών μεταξύ των απανταχού Καππαδοκών ,δ)η συνεργασία c συλλόγους για την επιτυχία των κοινών σκοπών, ε) η προβολή και διάδοση των παραδόσεων των αξιών του Ελληνικού πολιτισμού, του Ορθοδόξου Χριστιανισμού και γενικά των Ελληνοχριστιανικών πεπραγμένων της Καππαδοκίας, στ) η διοργάνωση εκδρομών γενικά και ειδικότερα στις αλησμόνητες πατρίδες της Καππαδοκίας, διαλέξεων και άλλων εκδηλώσεων για ψυχαγωγία και πνευματική ανύψωση των μελών, ζ) η παροχή υποτροφιών για σπουδές σ΄ όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης καθώς και η βράβευση μαθητών ή σπουδαστών Καππαδοκών για την επίδοσή τους ή την προσφορά τους στην επιτυχία των βασικών σκοπών του συλλόγου και η) η οικονομική ενίσχυση αναξιοπαθούντων συνανθρώπων.
Για την επίτευξη του πρώτου σκοπού του ξεκίνησε η ανέγερση της «ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ» η οποία θα αποτελεί την έδρα του συλλόγου και ταυτόχρονα θα λειτουργεί ως πνευματικό κέντρο με την δημιουργία ειδικών χώρων και συγκεκριμένα αίθουσας διαλέξεων, βιβλιοθήκης � αναγνωστήριου, αίθουσας χορού, γραφείων κλπ.
Πέρα όμως της αποπεράτωσης της « ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ» στόχος και σκοπός όλων των Καππαδοκών της Αλεξ/πολης είναι να μπορέσουν κάποια στιγμή να χτίσουν ένα χωριό πανομοιότυπο με αυτό στην Καππαδοκία το οποίο θα γίνει κέντρο συνάντησης όλων των Μιστιωτών �Τσαρικλιωτών- Τσετελκιωτών-Διλιανών- Καππαδοκών Ελλάδος.
Ημέρα εορτασμού ο σύλλογος έχει την 30η Ιανουαρίου ημέρα γιορτής των Τριών Ιεραρχών. Την ημέρα αυτή τελείται αρτοκλασία και γίνετε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του συλλόγου. Ανήκει στην Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (Ο.Π.Σ.Ε.), δίνει το παρόν του στις εκδηλώσεις εθνικής μνήμης των αλησμόνητων πατρίδων, και στο καθιερωμένο αντάμωμα Μιστιωτών �Τσαρικλιωτών- Τσετελκιωτών-Διλιανών- Καππαδοκών Ελλάδος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ SITE ΤΩΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΩΝ ΕΔΩ
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009

| Στις 1 Nοεμβρίου το 6ο Ράλλυ Sprint στην Αλεξανδρούπολη. |
Ο Όμιλος Φίλων Αυτοκινήτου Αλεξανδρούπολης (Ο.Φ.Α.Α) στα πλαίσια του αγωνιστικού προγράμματος 2009 της Εθνικής Επιτροπής Αγώνων, διοργανώνει στις 31 Οκτωβρίου και 1 Νοεμβρίου 2009 το 6ο ΡΑΛΛY. Το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009 και ώρα 15:00 – 17:00 θα διεξαχθεί ο Τεχνικός Έλεγχος των αυτοκινήτων. Θα ακολουθήσει εορταστική Εκκίνηση του αγώνα ώρα 20:00 στο πλακόστρωτο του Φάρου Αλεξανδρούπολης. Ο αγώνας περιλαμβάνει μία (1) Ειδική Διαδρομή σε άσφαλτο επαναλαμβανόμενη δύο φορές Η εκκίνηση του αγώνα θα δοθεί το πρωί της Κυριακής 1 Νοεμβρίου 2009 και ώρα 11:01 (ωράριο πρώτου αυτοκινήτου) Η οργανωτική επιτροπή του 2ου Ράλλυ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ προσφέρει στα πληρώματα που θα δηλώσουν συμμετοχή ΠΡΙΜ εκκίνησης 40 € για τα έξοδα της φιλοξενίας τους. Για την ομαλή και ασφαλή προετοιμασία του αγώνα, η ακριβής περιγραφή της διαδρομής θα ανακοινωθεί αργότερα. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στην γραμματεία του Ο.Φ.Α.Α. τηλέφωνο 25510 38321 – 6932 290 119 – 6946 90 30 80. |
Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009
ΑΣ ΠΕΠΛΟΣ 1969
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΡΑΚΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

Ενημερώνουμε τους φίλους της παράδοσης πως άρχισε η λειτουργία των χορευτικών τμημάτων του συλλόγου για την περίοδο 2009 - 2010.
Συγκεκριμένα τα τμήματα που λειτουργούν είναι τα εξής:
Δευτέρα
Α τμήμα αρχαρίων 19:00 - 20:00
Β τμήμα αρχαρίων 20:00 - 21:00
Oι πρόβες πραγματοποιούνται στη λέσχη ποντίων (τέρμα Βενιζέλου).
Τετάρτη
Τμήμα Γυναικών 18:00 - 19:00
Α μικτό τμήμα παραστάσεων 19:00 - 20:00
B μικτό τμήμα παραστάσεων 20:00 - 21:00
Γ μικτό τμήμα παραστάσεων 21:00 - 22:00
Oι πρόβες πραγματοποιούνται στη λέσχη ποντίων (τέρμα Βενιζέλου).
Σάββατο
Παιδικά τμήματα
Α) 5:30 - 6:30
B) 6:30 - 7:30
Γ) 7:30 - 8:30
Oι πρόβες πραγματοποιούνται στα γραφεία του συλλόγου
Λυσίου 1 ( είσοδος από την οδό Φιλήμωνος στην εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα μετά το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής) .
Όσοι ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με την παράδοση και να ενταχθούν σε κάποια απο τα παραπάνω τμήματα του συλλόγου μπορούν απευθυνθούν στα γραφεία του συλλόγου στην Λυσίου 1 ( είσοδος από την οδό Φιλήμωνος στην εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα μετά το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής) κάθε Σάββατο & ώρα 17:00 - 21:00, καθώς και στα τηλέφωνα 25310 84304 και 6944715582.
Απο την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009 και ώρα 19:30 - 20:30 θα ξεκινήσουν μαθήματα ζωγραφικής και χειροτεχνίας στα γραφεία του συλλόγου. Ισχύει για τα παιδικά τμήματα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)