ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩΝΤΑΣ ΠΛΟΥΣΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΝΟΜΟ.

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ-ΒΟΡΕΙΟΣ ΕΒΡΟΣ

Στις μέρες μας η περιοχή που διατρέχει ο ποταμός Έβρος είναι χωρισμένη σε τρία τμήματα που ανήκουν αντίστοιχα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία και την Τουρκία. Η περιοχή γύρω από τον ποταμό Έβρο ήδη από τα προϊστορικά χρόνια αποτελούσε τμήμα του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου της αρχαίας Θράκης. Τον 11ο αι. π.Χ. άρχισε η εγκατάσταση των θρακικών φύλων στην ευρύτερη περιοχή. Οχυρωμένες ακροπόλεις, μεγαλιθικοί τάφοι, υπαίθρια ιερά και βραχογραφίες φανερώνουν το επίπεδο του πολιτισμού τους με κυρίαρχη τη λατρεία του Ήλιου και του μυθικού βασιλιά Ρήσου ( αργότερα τιμώμενου και ως Θράκα Ιππέα). Τα μνημεία αυτά μαζί με εκείνα της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας, καθώς και της βυζαντινής εποχής, καθιστούν την παρέβρια ζώνη, σε συνδυασμό βέβαια με τις μοναδικές φυσικές ομορφιές, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες από τουριστική άποψη περιοχές των τριών όμορων κρατών της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας. Στην Ελλάδα μετά από διερεύνηση και επιτόπια έρευνα βρέθηκε ότι υπάρχουν μνημεία της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου διάσπαρτα σε όλο το Νομό Έβρου. Με έδρα την Αλεξανδρούπολη και με μικρές διακλαδώσεις, ακολουθώντας τον κύριο οδικό άξονα Ελλάδας – Βουλγαρικών Συνόρων ακολουθούμε την παρακάτω πολιτιστική διαδρομή της ιστορικής περιόδου της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου.

ΣΤΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ: ΠΡΩΤΟΚΚΛΗΣΙ – ΡΟΥΣΣΑ – ΓΟΝΙΚΟ – ΥΨΩΜΑ ΧΙΛΙΑ
Πρωτοκκλήσι, 3.500 μέτρα ΒΔ. Της Μάνδρας Η πρώτη εκκλησία στον κόσμο, χτισμένη από τον Ορφέα. (Λίγο πριν μπούμε στο χωριό, δεξιά στο ύψωμα, σε μια συστάδα δένδρων). Όταν η Ευρυδίκη έφυγε από τον Ορφέα απεγνωσμένα αυτός έψαχνε να την βρει. Την βρήκε σε αυτό το ύψωμα, όπου πρέπει να υπήρχε οικισμός και έχτισε το ναό προς τιμήν της και προς τιμή του Πλούτωνα. Οι Τούρκοι το 1361 βρήκαν ανέπαφο το ναό. Οι Βούλγαροι το 1913 αφαίρεσαν ακόμη και τις κολώνες και τις μετέφεραν στη Βουλγαρία. Σήμερα , ανάμεσα στα δέντρα φαίνονται τα θεμέλια του ναού . Η γύρω περιοχή έχει δώσει κατά καιρούς πολλά, αρχαία αντικείμενα. Εδώ γράφτηκε και ο Θρύλος του γεφυριού που συναντάμε λίγο πριν μπούμε στο χωριό. Όταν το έχτιζαν οι μάστορες χρησιμοποίησαν υλικό από το ναό του Ορφέα. Λένε ότι το στέριωσαν μόνο όταν επέστρεψαν τις πέτρες στο ναό.

Ρούσσα και Γονικό και το ύψωμα Χίλια.

Στο μέλισμα της μελωδίας. Ο χώρος της διδασκαλίας του δογματικού, για την εποχή εκείνη, Ορφέα. Δόγματα δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου. Υπάρχει χαραγμένη σε βράχο, μυστική λατρεία συμβολικού τύπου. Στο χώρο αυτό λέγεται ότι έζησε ο επαναστάτης, μύστης Ορφέας. Όλα τα ευρήματα είναι του 11ου έως 9ου αι. π.Χ. Εντυπωσιάζουν τα κρηπιδώματα τα αγγεία, τα πήλινα ειδώλια πτηνών και ζώων (βρίσκονται στο Μουσείο Κομοτηνής). Η έρευνα έγινε το1980.Στη θέση Σκοπιά βρέθηκαν κρηπιδώματα διαλυμένων τύμβων, με έναν ή πολλούς τάφους, που ανήκουν σε 3 χρονολογικές περιόδους , αρχίζοντας από τον 11ο και 9ο αι. π.Χ. παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες με αυτούς της Τροίας. ΒΔ. της Ρούσσας, παίρνοντας το δρόμο προς το ύψωμα «χίλια», στο 110 χλμ. ο επισκέπτης θα δει την βραχογραφία της πρώιμης εποχής του σιδήρου, αντίγραφο της οποίας υπάρχει στο Μουσείο της Κομοτηνής. 

ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 
Ρίζια Από τους πεδινούς οικισμούς γνωστότερος είναι των Ριζιών κοντά στον Άρδα ποταμό. Η κατασκευή ενός ταφικού τύμβου του 2ουαι. μ.Χ. και η σύγχρονη μηχανοκαλλιέργεια έχουν προξενήσει μεγάλη καταστροφή στις επιχώσεις του οικισμού, που δεν ξεπερνούν σήμερα το πάχος του 1,5μ. Μικρή ανασκαφική έρευνα αποκάλυψε τμήματα δαπέδων από πηλό και απορριμματικούς λάκους, που κάποτε ήταν αποθηκευτικοί. Πολλά κομμάτια πηλών, με αποτυπώματα κλαδιών, μαρτυρούν την ύπαρξη πασσαλόπηκτων κατασκευών. Τα μικροαντικείμενα περιορίζονται σε λίγες λίθινες λεπίδες πυριτόλιθου, υφαντικά βάρη και σφοντύλια και δυο πήλινα σχηματοποιημένα ειδώλια. Τα αγγεία είναι χειροποίητα, μονόχρωμα με στιλβωμένη επιφάνεια. Κυριαρχεί η διακόσμηση με ραβδώσεις και εμπίεστα γεωμετρικά σχέδια, που έχουν γίνει με οδοντωτά και άλλα εργαλεία από ξύλο, κόκκαλο και πηλό.

Ο Έβρος στα ερτζιανά του

88.3 Heat Radio
88.9 Ελληνικός 88,9
89.8 ΕΡΤ - ΝΕΤ[Λευκίμη]
90.5 Εβροκύματα
91.5 Εκκλησια της Ελλάδος
91.8 ΕΡΤ - Δεύτερο Πρόγραμμα [Λευκίμη]
92.3 NRG
92.6 Ράδιο Τυχερό [Βόρειος Έβρος]
93.3 Alexandroupoli Radio Deejay [Βόρειος Έβρος]
93.6 Maximum FM
94.2 Play FM
94.8 Alexandroupoli Radio Deejay
95.1 ΕΡΤ - Δεύτερο Πρόγραμμα
95.3 Ράδιο Έβρος
96.0 Ράδιο Μεθόριος [Βόρειος Έβρος]
96.1 Μελωδία FM
96.6 Δίαυλος Έβρου
97.1 Ράδιο Έβρος [Βόρειος Έβρος]
97.3 Κανάλι 5 [Πλάκα Αλεξανδρούπολης]
97.5 Έβρος Top FM [Βόρειος Έβρος]
97.8 Σφαίρα
98.1 Ε.ΡΑ. Θράκης
98.7 Ελλάδα FM
99.3 Σφαιρικός - Ρ/Σ Δήμου Φερών
99.8 Θράκη FM 100
100.2 Ροδόπη
100.7 ΕβροΣκάι FM Stereo [Βόρειος Έβρος]
101.0 Ε.ΡΑ. Δίκτυο [Πετράδες]
100.8 102 FM - ΕΡΤ3 [Θάσος]
101.2 Ραδιοφωνία Θράκης [Βόρειος Έβρος]
101.4 Star FM
101.5 Δημοτικό Ορεστιάδας [Βόρειος Έβρος]
101.9 Ράδιο Σαμοθράκη
102.3 ΔέλταΣπορ FM
102.6 Polis Radio
102.7 Δημοτικό Διδυμοτείχου [Βόρειος Έβρος]
103.3 Ραδιο Αλεξιος Κομνηνος
103.5 Ε.ΡΑ. Δίκτυο [Λευκίμη]
104.0 Ράδιο Άλφα
104.3 Παραδοσιακός
105.2 Ράδιο Φυλακτό [Βόρειος Έβρος]
106.3 Play FM
106.3 Cool FM [Βόρειος Έβρος]
106.5 Ράδιο Πόντος
106.6 Night FM [Βόρειος Έβρος]
107.0 Kiss FM [Βόρειος Έβρος]

Πολιτιστικό Σαββατοκύριακο με θέατρο, μουσική και βιβλίο στην Αλεξανδρούπολη

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πολιτιστικό Σαββατοκύριακο έχει διοργανώσει για τις 16 και 17 Ιανουαρίου ο Σύλλογος Μουσικών Εκπαιδευτικών Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. 

Το Σάββατο, στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης θα εμφανιστεί το συγκρότημα U’n’U, γνωστό σε όλη την Ευρώπη, σε ένα μοναδικό καλλιτεχνικό δρώμενο που συνδυάζει θέατρο και μουσική.
Την Κυριακή, ο Σύλλογος Μουσικών Εκπαιδευτικών και ο Σύλλογος Κυρίων & Δίδων Αλεξανδρούπολης, διοργανώνουν παρουσίαση των βιβλίων του Δρ. Όμηρου Μαυρίδη.

Μοναδικές στιγμές με U’n’U
O Σύλλογος Μουσικών Εκπαιδευτικών Αν. Μακεδονίας – Θράκης διοργανώνει ένα πολύτεχνο καλλιτεχνικό δρώμενο (multiarts event) με το συγκρότημα U’n’U, το Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010 και ώρα 9:00 μ.μ. στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξ/πολης. Η παράσταση, που φέρει τίτλο Inner Voyage (Εσωτερικό Ταξίδι) βασίζεται στην καλλιτεχνική συνύπαρξη της μουσικής (Rhythm’n’Tronic), του θεάτρου και της ποίησης, καθώς και στην υποστηρικτική παρουσία προβολών και άλλων οπτικών εφέ. Η μουσική βασίζεται πάνω στην μελωδία και τον ρυθμό με τέτοιο τρόπο που ξεφεύγει εσκεμμένα από τους περιορισμούς της συμβατικής αρμονίας. Το ηχόχρωμα κυριαρχεί και είναι αυτό που δημιουργεί μια άλλη ατμοσφαιρική διάσταση. Η μουσική μεταμορφώνεται σε ηχητικές εικόνες, που δεν είναι περιορισμένες με τυπικά στοιχεία της εμπορικής μουσικής, αφήνοντας τον ακροατή να κάνει με τη φαντασία του εσωτερικό ταξίδι και όχι μόνο. Μία μεγάλη γκάμα κρουστών και ηλεκτρονικών οργάνων δίνουν ιδιαίτερη δυναμική στο πολύτεχνο δρώμενο. Το multimedia πλαίσιο (προβολές και φωτισμοί) με μεταφορικό τρόπο συμπληρώνει τη μουσική και τα ποιήματα αγγίζουν τον εσωτερικό κόσμο των ακροατών. Το συγκρότημα U’n’U αποτελείται από τους κορυφαίους ευρωπαίους μουσικούς Symose Paga (synthesizers, percussion, saxoflute, metalophone, slit drum, gongs) και Krzysztof Baka (drums, electronic drums, percussion). Κυρίαρχο ρόλο έχουν επίσης οι ηθοποιοί Νίκος Σπυρέλης και Έλενα Χωματά.
Παρουσίαση βιβλίων του Όμηρου Μαυρίδη
O Σύλλογος Μουσικών Εκπαιδευτικών Αν. Μακεδονίας – Θράκης και ο Σύλλογος Κυρίων & Δίδων Αλεξ/πολης, διοργανώνουν παρουσίαση των βιβλίων του Δρ. Όμηρου Μαυρίδη ΑΣΝΗΦ – Ξεριζωμένη από την Αρμενία στην Ελλάδα, Η Ανεψιά μου η Τουρκάλα και Καλλιστώ και Ιμπραχήμ, την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010 και ώρα 6:00 μ.μ. στο Εντευκτήριο του Συλλόγου Κυρίων & Δίδων Αλεξ/πολης (14ης Μαΐου 78). Η παρουσίαση των βιβλίων του καθηγητού θα γίνει από την φιλόλογο κα Άννα Δεληγιάννη.
Ο συγγραφέας Όμηρος Μαυρίδης, Πανεπιστημιακός καθηγητής, Δρ. Φιλοσοφίας, γεννήθηκε το 1939 στα Κασσιτερά Σαπών (Θράκη) από Πόντιο πατέρα και Θρακιώτισσα μητέρα.
Απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αλεξ/πολης, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Τυβίγγης (Γερμανία) Ψυχολογία, Φιλοσοφία και Παιδαγωγικά, και έκλεισε τις σπουδές του με το διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Μίνστερ. Δίδαξε μετά Κοινωνική και Παιδαγωγική Ψυχολογία στα Πανεπιστήμια Χάγκεν και Ντόρτμουντ. Διεύθυνε αμέτρητα σεμινάρια στη «Δυναμική της Ομάδας». Στις διακοπές του αποθανάτιζε σε διαφάνειες την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη και τον υπόλοιπο χρόνο την πρόβαλε σε Έλληνες και Γερμανούς σ’ όλη την Γερμανία. Παράλληλα ήταν ιδρυτικό μέλος σε πολλούς Συλλόγους (επιστημονικούς, γερμανο-ελληνικούς, φιλανθρωπικούς, πολιτιστικούς κ.τ.λ.). Επίσης δίδαξε παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς σε Έλληνες και Γερμανούς. Συγχρόνως με όλες αυτές τις δραστηριότητες ξεκίνησε και το συγγραφικό του έργο, με το πρώτο του μυθιστόρημα στην Γερμανική: „Die Steinschlacht bei Sappe“ (8000 αντίτυπα). Ακολούθησαν «Τα σταυρωμένα νιάτα», «Ο πετροπόλεμος στις Σάπες», «Η Ελλάδα μας αργοπεθαίνει», «Της ξενιτιάς η μόρφωση» (επανεκδόσεις: Ερωδιός).
Σήμερα μετά από 40 γεμάτα χρόνια προσφοράς στην Γερμανία, ζει στην Αλεξ/πολη και ασχολείται αποκλειστικά με το συγγραφικό του έργο. Μερικά από τα βιβλία που έχει εκδώσει είναι τα εξής: «Το αμπέλι μας στον Πόντο», «Καλλιστώ και Ιμπραχήμ», «Παιχνίδια της παρέας», «Η ανεψιά μου η Τουρκάλα»,. Έτοιμα για έκδοση είναι τα: «Ιωνάς Β΄» και «Αφορισμοί- Σκέψεις ακαλλιέργητες».
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ

Η ιστορία του Διδυμοτείχου ξεκινά από τη Νεολιθική περίοδο, όταν ο λόφος της Αγίας Πέτρας στο νοτιοανατολικό άκρο της σημερινής πόλης και πιθανότατα και ο οχυρός λόφος του Καλέ στο δυτικό της άκρο κατοικούνταν, όπως αποδεικνύουν τα ενδιαφέροντα ευρήματα, τυχαία και ανασκαφικά, όπως η κεραμική και τα λίθινα, τυπικά της περιόδου εργαλεία.

ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΜΟΥ ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΙΚΑ

Παραδοσιακό τραγούδι της Θράκης, που πραγματεύεται το θέμα του γάμου και τον καημό μιας κοπέλας που δεν παντρευτηκε Έλληνα(...τι με βλεπετε και μαρένεστε...), αλλα για χάρι της μανας(...μενα η μάνα μου μ' αραβωνιασε...) επιλέγει ένα Τάταρο. Σε άλλε εκδοχές ο ξένος ανδρας είναι Φράγκος ή Άραβας(....πέρα στην Φραγκία και στην Αραπιά).
Ο στόχος του παραδοσιακού αυτού τραγουδιού είναι να καταδείξει ότι εκείνες τις εποχές οι μητέρες πίεζαν τις κόρες ώστε να παντρευτούν εύπορο ανδρα και να απαλαγούν από την οθμανική κυριαρχία και σκλαβιά


ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΜΟΥ(2)

ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΙΚΑ(2) ΚΑΙ ΒΑΡΝΙΩΤΙΚΑ(2)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΒΡΙΤΩΝ Ν. ΞΑΝΘΗΣ

ΣΤΙΣ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΦΕΤΟΣ Ο ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΒΡΙΤΩΝ ΞΑΝΘΗΣ!!!ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ "ΔΙΟΓΕΝΗΣ" ΣΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ ΜΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΕΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΛΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ!
ΤΙΜΗ ΕΙΣΟΔΟΥ: 20 ΕΥΡΩ (ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟ ΠΟΤΟ)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΒΡΙΤΩΝ Ν. ΡΟΔΟΠΗΣ

ΣΤΙΣ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2010, 8:30 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟΝ ΡΟΔΙΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΤΑΙ Ο ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.
ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 2531070927

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Ο ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΚΑΡΑΝΤΖΗ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Το Αρχείο Μουσικολαογραφικής Παράδοσης "Χρόνης Αηδονίδης" (ΑΜΠΧΑ) διοργανώνει μεγάλη μουσικοχορευτική εκδήλωση στην Κωνσταντινούπολη,

στο Φερίκιοϊ (Ferykoy), με τον Χρόνη Αηδονίδη και τη Νεκταρία Καραντζή, στο θέατρο του Εραστιτεχνικού Ομίλου Θεάτρου Κωνσταντινούπολης.

Οι καλλιτέχνες θα ταξιδέψουν το κοινό κύρίως στις παραδοσιακές μουσικές της Θράκης, χωρίς όμως να λείπουν από το πρόγραμμα και τουρικά παραδοσιακά κομμάτια ή κομμάτια κοινά και στις δύο χώρες.

Συμμετέχουν επίσης ο Χρήστος Κισσούδης εμ την παραδοσιακή χορωδία του Συλλόγου Μεταξάδων & το παραδοσιακό χορευτικό συγκρότημα του Αρχείου Μουσικολαογραφικής Παράδοσης "Χρόνης Αηδονίδης"

Σάββατο 23-1-2010 ώρα 17.00

Ερασιτεχνικός Όμιλος Θεάτρου – Κωνσταντινούπολη

(Feriköy - Φερίκιοΐ, κοντά στα Ταταύλα, σημερινό Kurtulus)

ΠΗΓΗ: tralala.gr

ΒΡΑΧΩΔΗΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ

O Βραχώδης ναός των Αγίων Θεοδώρων Το σπήλαιο των αγίων Θεοδώρων είναι διαμορφωμένο σε ναΐδριο με την προσθήκη χτιστού τέμπλου και με την τοιχογράφηση των επιφανειών του βράχου, θυμίζοντας τις σπηλαιώδεις εκκλησίες της Καππαδοκίας. Oι τοίχοι και το εικονοστάσιο είναι πλούσια διακοσμημένοι με βυζαντινές τοιχογραφίες δύο φάσεων: Η πρώτη χρονολογείται στα τέλη του 11ου αι. και ανήκει στη λεγόμενη “μοναστική” τεχνοτροπία, η δεύτερη στη στροφή του 12ου με τον 13ο αι. και διακρίνεται από τα χαρακτηριστικά της λεγόμενης “μεταβατικής εποχής”. Η τέχνη τους αντανακλά τη μεγάλη παράδοση αγιογραφιών της Κωνσταντινούπολης. Oι τοιχογραφίες Oι τοιχογραφίες του χρονολογούνται σε δύο φάσεις. Η πρώτη ανάγεται στον 11ο αι. και η δεύτερη στο τέλος του 12ου και αρχές του 13ου αι. Ζωγραφική διακόσμηση καλύπτει τα πλάγια τοιχώματα του διαδρόμου εισόδου και του ναΐσκου, όλη την επιφάνεια του κτιστού τέμπλου και τα τοιχώματα του ιερού βήματος. Είναι πολύ πιθανό ότι αρχικά στο σπήλαιο υπήρξαν μεμονωμένες ζωγραφικές παραστάσεις με χρονική ίσως απόσταση μεταξύ τους και στη συνέχεια έγινε ένα ενιαίο τοιχογραφικό σύνολο που κάλυψε και τις παλαιότερες τοιχογραφίες, όπου υπήρχαν. Η θεματική κυριαρχία των απεικονίσεων της Θεοτόκου και στο αρχικό και στο νεώτερο στρώμα, ενισχύει την άποψη ότι το παρεκκλήσιο ήταν αφιερωμένο αρχικά στην Παναγιά. Oι τοιχογραφίες διακρίνονται για την εξαιρετική τεχνοτροπία τους, σπάνια δείγματα μνημειακής ζωγραφικής της περιόδου αυτής. • O Αρχάγγελος. Στο νότιο τοίχωμα του διαδρόμου εισόδου διακρίνεται ολόσωμη αναπαράσταση του Αρχάγγελου με πολυτελή ενδυμασία, να κρατάει μία σφαίρα στο αριστερό χέρι. Η κατάσταση της ζωγραφικής δεν επιτρέπει ακριβή χρονολόγηση της παρά μόνο μία προσέγγιση σε πρώιμες τοιχογραφίες του 10ου αιώνα. • Η Κοίμηση της Θεοτόκου. Στη νότια πλευρά της σπηλιάς. Τα βασικά στοιχεία της τεχνοτροπίας στη ζωγραφική παρουσιάζονται στην αυστηρή μοναστική παράδοση που ολοκληρώνεται στο τέλος του 11ου αιώνα. • O Ασπασμός. Δύο γυναικείες μορφές, της Παναγίας και της Ελισάβετ σαν δύο περίκλειστες φιγούρες τυλιγμένες μέσα σε σκουρόχρωμα μαφόρια σπεύδουν με μία σφοδρή κίνηση η μία προς την άλλη. • Μήτηρ του Θεού – η Επίσκεψις. Η επωνυμία αυτή της Θεοτόκου είναι γνωστή από την ψηφιδωτή εικόνα του ναού του Αγίου Βασιλείου στην Τριγλια της Μικράς Ασίας κοντά στην Προύσα. Η Θεοτόκος είναι ένθρονη, κρατά με τα δύο χέρια μπροστά στο στήθος της τον Χριστό και πλαισιώνεται από τους δύο αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ. • Oι κορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος • Η Παναγιά Δεομένη • O Αγιος Ιωάννης ο Θεολογος • O Άγιος Προκόπιος • O ευαγγελισμός στην ωραία πύλη • Η μεγάλη Δέηση. Το Tρίμορφο της Δέησης και οι δύο Αρχάγγελοι που το πλαισιώνουν γεμίζουν με την παρουσία τους τον χώρο της σπηλιάς και προκαλούν δέος στον προσκυνητή καθώς αντικρίζει στο βάθος την επιβλητική μορφή του Χριστού Φωτοδότη, με την περίφημη ρήση. «Εγώ ειμί το φως του κόσμου» (Ιωαν. 8,12). Στις νοτιοανατολικές υπώρειες της Ροδόπης, που αναφέρονται στα νεώτερα χρόνια με το όνομα «Θεού Βουνά», βόρεια της Αλεξανδρούπολης, στο δρόμο προς την κοινότητα του Άβαντα, σχηματίζεται ένα πέρασμα που διασχίζει σήμερα η σιδηροδρομική γραμμή Κομοτηνής Αλεξανδρούπολης. Στην είσοδό του προβάλει επιβλητικό ένα βυζαντινό φρούριο Σώζει τετράγωνους πύργους και σε ορισμένα σημεία διπλό τείχος. Η οχύρωση ελέγχει ένα στενό πέρασμα, μια χαράδρα του ορεινού όγκου της Ροδόπης, που χρησιμοποιεί η σύγχρονη σιδηροδρομική γραμμή. Πρόκειται όπως λένε για την βυζαντινή Περιστεριά, απ’ όπου πέρασαν το 1225 ο Θεόδωρος Κομνηνός, ακολουθώντας το δρόμο από τη Γρατσιανού (σημερινή Γρατίνη του Ν.Ροδόπης) για τον Έβρο και οι στρατοί του Ιωάννη Καντακουζηνού το 1345. Συνεχίζοντας στο χωματόδρομο που περνάει μπροστά από τα κάστρα του Πόταμου και μετά από πορεία πέντε χλμ. περίπου δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή, βρίσκεται το περίφημο σπήλαιο των Αγίων Θεοδώρων. πηγη: Ιερα Μητροπολη Αλεξανδρουπολεως

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕΤΑΞΑΔΩΝ

ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ

Κοντά στους σημερινούς Μεταξάδες, δύο χιλιόμετρα περίπου δυτικά από το χωριό, βρίσκεται το παλιό χωριό ονομαζόμενο «Δογάντζια» ή «Ντουγάντζια». Η παράδοση αναφέρει ότι εδώ ήταν ο χώρος της πρώτης εγκατάστασης των κατοίκων των Μεταξάδων, έως το 1285 όπου μια επιδημία χολέρας ανάγκασε τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τον οικισμό, και αργότερα να ψάξουν για νέο τόπο εγκατάστασης2. Τον τόπο αυτό τον βρήκαν κοντά σε ένα νεαρό δέντρο, ένα καραγάτσι (που σωζόταν έως πριν λίγα χρόνια στην πλατεία του χωριού). Εκτός από τους πρώτους εκείνους κατοίκους του χωριού, στους Μεταξάδες ήρθαν να κατοικήσουν και οικογένειες από το διπλανό χωριό Παλιούρι, αλλά και από την Ήπειρο και την Κύπρο.
Aπό τον πρώτο που έχτισε το σπίτι του εκεί τον Δημήτριο Τουκμακτσή ή Τουκμακιώτη, το χωριό πήρε το προηγούμενο όνομά του «Τουκμάκι». Έτσι έλεγαν το σφυρί των λιθοξόων, των μαστόρων της πέτρας από την οποία είναι χτισμένα τα τόσο χαρακτηριστικά σπίτια του οικισμού, χάρη στα οποία ο οικισμός ανακηρύχθηκε ως παραδοσιακός (με το από 19-10-1978 ΠΔ). Το νεώτερο όνομά του το πήρε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών από την ευρέως τότε διαδεδομένη στην περιοχή σηροτροφία.
To χωριό από τα 1361 έως το 1915 βρισκόταν υπό τουρκική κατοχή με εξαίρεση την περίοδο 1878 έως 1881 που καταλήφθηκε από τους Ρώσους. Στην περίοδο αυτή στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Μεταξάδων εγκαταστάθηκαν Τούρκοι και γενικά μουσουλμάνοι έποικοι («ματζήρηδες») από την Ανατολία και το Πακιστάν, ενώ στους νεότερους χρόνους (γύρω στα 1914) εγκαταστάθηκαν και Τουρκαρβανίτες πρόσφυγες από τη Σερβία. Έως το τουρκικό Σύνταγμα του 1908, η διοίκηση του χωριού γινόταν με το κλασσικό σύστημα των μουχτάρηδων και των Ελλήνων προυχόντων (που εδώ ονομαζόταν «δωδεκάρα» γιατί επιλεγόταν από τα δώδεκα πιο πλούσια άτομα του χωριού). Με την εφαρμογή του Συντάγματος άρχισε και η αναγκαστική στράτευση και των Ελλήνων κατοίκων στον τουρκικό στρατό και ιδιαίτερα κατά τον Α΄ βαλκανικό πόλεμο (όπου πολλοί κάτοικοι της περιοχής σκοτώθηκαν στη μάχη του Τσανάκ Καλέ) και στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο (όπου πολλοί σκοτώθηκαν στην περιοχή της Καλλιπόλεως).
Η περιοχή των Μεταξάδων είναι από αυτές που διεκδίκησαν έντονα οι Βούλγαροι κομιτατζήδες (εξ άλλου και πέρα από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχαν πολλά χωριά σχεδόν αμιγώς ελληνικά). Από το 1915 και έως την ενσωμάτωση της περιοχής στην Ελλάδα, οι Μεταξάδες τέλεσαν υπό βουλγαρική κατοχή, οπότε και επιδιώχθηκε ο εκβουλγαρισμός της περιοχής με την ίδρυση βουλγαρικών σχολείων και εκκλησιών αλλά και με αναγκαστικές επιστρατεύσεις του πληθυσμού στο βουλγαρικό στρατό.

Εδώ εκτυλίσσεται και η ιστορία ενός από τα γνωστότερα στο πανελλήνιο θρακιώτικα τραγούδια, αυτό της «Βασιλκούδας» («Στο Τουκμάκ’, στ’ς Μεταξάδες, Γιάννης Δήμαρχος»), μια πρόσφατη σχετικά δημιουργία δημοτικού τραγουδιού, που πυρήνα του έχει ένα πραγματικό γεγονός με πρωταγωνιστή τον τότε δήμαρχο Ιωάννη Μαντά που σκανδάλισε την τοπική κοινωνία όταν αναγνώρισε τα τρία παιδιά του του με την Βασιλική Μπακαλούδη-Καλαϊτζή, χωρίς όμως να επιτρέπεται να την παντρευτεί αφού ήδη είχε παντρευτεί τρεις φορές.

Η Βασιλ'κούδα, ο Γιάννης Δήμαρχος και ο εγγονός τους Ιωάννης Μαντούδης του Χρήστου

Στην περιοχή των Μεταξάδων και στη θέση Ύψωμα στις 15 με 18 Μαΐου 1949, αλλά και γενικότερα γύρω και μέσα στο χωριό δόθηκε η τελευταία και μια από της μεγαλύτερης σημασίας3μάχες του ελληνικού εμφυλίου, τα σημάδια του οποίου ακόμη είναι ορατά σε κτίριο της πλατείας.

---

¹ Τα περισσότερα από τα πιο πάνω στοιχεία λήφθηκαν από την εργασία της ομάδας περιβαλλοντικής εκπαίδευσης του Γυμνασίου Μεταξάδων σχ.έτους 1996-97
² Αυτή η παράδοση ελέγχεται από πλευράς ιστορικής αλήθειας· κατά πάσα πιθανότητα η εγκατάσταση των κατοίκων έγινε κατά το 16^ο - 17^ο αιώνα από πρόσφυγες από την Ήπειρο ή τη Θεσσαλία
³ Κατά τον Δημήτρη Καρακούση: «Θράκη: Τουριστικός, ιστορικός, αρχαιολογικός οδηγός»

ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΣ ΜΕΤΑΞΑΔΩΝ