Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΑΠΟΨΗ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΜΑΡΙΝΑ.

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΗ ΑΗΔΟΝΙΔΗ

Ένα μικρό απόσπασμα από εκπομπή της Σεμίνας Διγενή στην κρατική τηλεόραση για τον Χρόνη Αηδονίδη....Απολαύστε το μαζί μας

ΤΡΙΑ ΚΑΡΑΒΙΑ

Τια καράβια φέυγουνε από μέσα από την Πόλη, κλαίει η καρδία μου κι ανάστεναζει...............τραγουδί παραδοσιακό αναφερόμενο στην Άλωση της Βασιλεύουσας, στην προσπάθεια Διάσωσης των Ιερών, στην προσφυγιά

Τρία καρά- βόηθα Παναγιά
τρία καράβια φεύγουνε
πο μέσα από την Πόλη
κλαίει η καρδιά μου κι αναστενάζει

ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

Ναός Αγίας Αναστασίας Μάκρης Στην αγία Αναστασία της Μάκρης η κτητορική επιγραφή αναγράφει "το έτος 1833", δηλαδή ο ναός στη σημερινή του μορφή είναι ήδη 175 ετών. Ο ναός φαίνεται ότι κτίστηκε επάνω στα ερείπια παλαιοτέρου χριστιανικού ναού, όπως συνάγεται από την κτητορική επιγραφή στην οποία αναγράφεται επίσης το έτος 1100, πριν 900 χρόνια περίπου. Όπως προκύπτει επίσης από πολλαπλά μαρμάρινα σπαράγματα και θραύσματα, πλάκες, κιονόκρανα, εικόνες που βρίσκονται εκτεθειμένα στο ύπαιθρο, σε περιφραγμένο χώρο, στη νότια πλευρά του κτηρίου, εκεί πρέπει να υπήρχε παλαιότερα αρχαίος ελληνικός ναός. Η Μάκρη φαίνεται ότι κατοικείται συνεχώς, χωρίς διακοπή, επί 5.000-7.000 χρόνια, όπως αποδεικνύουν ανασκαφές παλαιολιθικής εποχής κοντά στη Σπηλιά του Κύκλωπα. Επάνω και μπροστά στην Σπηλιά όλος ο χώρος θεωρείται αρχαιολογικός και δεν επιτρέπονται οικοδομικές δραστηριότητες, παρά μόνο γεωργικές σε όσους έχουν χωράφια. Στη Μάκρη, αρχαίοι ναοί ή ιερά, εκτός από την Αγία Παρασκευή και την Αγία Αναστασία φαίνεται ότι υπήρχαν και στην τοποθεσία που είναι κτισμένος ο Άγιος Γεώργιος, κοντά στην παραλία και στον Προφήτη Ηλία, στο λόφο βόρεια της Μάκρης , αλλά και στη λεγόμενη Σπηλιά του Κύκλωπα. Ο ναός της Αγίας Αναστασίας, δεν είναι μεγάλος Είναι ένα ορθογώνιο 30 x 25 μ. περίπου, του τύπου τρίκλιτη βασιλική με ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο με εικόνες μεγάλης αξίας. Οι περισσότερες από τις εικόνες του τέμπλου, κυρίως οι μικρές, μεταφέρθηκαν στο Εκκλησιαστικό Μουσείο της Αλεξανδρούπολης (Λεονταρίδειος Σχολή). Για κάποιο διάστημα οι θέσεις έμεναν κενές, μετά αντικαταστάθηκαν με σύγχρονες εικόνες βυζαντινής τεχνοτροπίας. Η εικόνα της Αγίας Αναστασίας δεν βρίσκεται μόνο αριστερά από την εικόνα της Παναγίας στο τέμπλο, αλλά και δίπλα στο αριστερό ψαλτήρι. Είναι ευμεγέθης, περίπου 1,20 χ 0,80 μ. Η Αγία φέρει κορώνα, τον στέφανο της ζωής, που δικαιούνται οι μάρτυρες και κρατάει την λύκηθο (Αποκ. 2:10). Οι Συναξαριστές δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στα θαύματα για τη διάλυση φαρμακειών (δηλητηριάσεων), γι' αυτό και επονομάστηκε φαρμακολύτρια. Η μνήμη της εορτάζεται στις 22 Δεκεμβρίου. Η λέξη όμως Αναστασία είχε ιδιαίτερη σημασία για το υπόδουλο έθνος μας, το 1833, όταν κτίστηκε ή μάλλον ανακαινίσθηκε ο ναός, γιατί συμβόλιζε την «Ανάσταση» του γένους. Δίπλα στην Αγία Αναστασία, στο βόρειο μέρος, σώζονται τα θεμέλια και μέρος του τοίχου από πελεκητές ωραίες πέτρες ενός άλλου ναού, του Αγίου Δημητρίου, που αργότερα λειτούργησε ως τζαμί και μετά κατέρρευσε ίσως από σεισμούς. Ο χώρος θεωρείται αρχαιολογικός, είναι περιφραγμένος και ανήκει στο Δημόσιο. Ίσως στην αρχαιότητα ο χώρος αυτός, σε συνδυασμό με αυτὀν που καταλαμβάνει τώρα ο ναός της αγίας Αναστασίας, να ήταν ενιαίος και στο σημείο εκείνο να υπήρχε κάποιος αρχαίος ναός όπως μαρτυρούν οι αρχαιότητες που εκτίθενται στο νότιο μέρος του ναού της Αγίας Αναστασίας. Στον τόπο αυτό οι χριστιανοί έκτισαν δύο ναούς: τον Άγιο Δημήτριο και την Αγία Αναστασία, με προσανατολισμό του ιερού προς την ανατολή, όπως κτίζονται οι ορθόδοξοι ναοί. Μπορεί πρώτα να κτίστηκε ο Άγιος Δημήτριος και μετά την τουρκοκρατία, όταν έγινε τζαμί ο Άγιος Δημήτριος, να ανεγέρθηκε η Αγία Αναστασία. Σήμερα ο Ναός της Αγίας Αναστασίας αποτελεί τον Ενοριακό Ναό της Μάκρης. Στον Ναό φυλάσσονται τεμάχια των λειψάνων των Αγίων Πέντε Νεομαρτύρων των εκ Σαμοθράκης που μαρτύρησαν στην Μάκρη καθώς και ένα από τα τσιγκέλια από τα οποία τους κρεμάσαν. Οι εκκλησίες της Μάκρης, της Αγίας Αναστασίας, του Αγίου Γεωργίου Ελαιώνος, του Προφήτη Ηλία στην κορυφή του λόφου, του Αγίου Δημητρίου (όσα ερείπια σώζονται), όπως και της Αγίας Παρασκευής, της Αγίας Κυριακής και των Πέντε Νεομαρτύρων, μας δείχνουν τους ιερούς τόπους των προγόνων μας. Σημαδεύουν και προστατεύουν κατά κάποιον τρόπο αυτούς τους χώρους, που αλλιώς θα γίνονταν χωράφια, οικόπεδα και οικισμοί. ΠΗΓΗ: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΤΑΞΙΜΟ-ΚΟΥΡΜΠΑΝΙ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΗ ΜΑΪΣΤΡΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2010:
ΛΑΪΚΌ ΓΛΕΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΪΣΤΡΟΥ ΜΕ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΟ ΚΡΑΣΙ

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ:19.30

ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2010:
ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΜΑΪΣΤΡΟΥ
ΣΤΙΣ 10.15 ΛΑΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΜΕ ΑΦΘΟΝΟ ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΕΔΩ Ή ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ WWW.SILOGOSMAISTROU.GR

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ(ανανεωμένη)

ΛΟΦΟΣ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΕΒΡΟΥ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ-ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ, ΚΑΠΟΙΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΣΟΥΦΛΙ......

ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΟ ΣΗΜΑΙΕΣ ΜΑΣ...ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ

Σύμφωνα με μιά φίλη της σελίδας μας:

Πρόκειται για ένα εκκλησάκι στο χωριό Λυκώφη.Αυτός που το έχτισε το έκανε επίτηδες πάνω σ' αυτό το λόφο και λένε πως είναι ορατό(κυρίως για την Ελληνική σημαία που κυματίζει δίπλα του) σε πάνω από 50 χωριά της Τουρκίας.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ

Η πρώτη μαρτυρία για την Επισκοπή Πλωτινουπόλεως χρονολογείται στα 434-435, όταν ο επίσκοπος Ιερόφιλος μετατίθεται από την Τραπεζούπολη της Φρυγίας στην Πλωτινούπολη. Στο Συνέκδημο του Ιεροκλέους η Πλωτινούπολη αναφέρεται ως μία από τις επισκοπές της επαρχίας Αιμιμόντου. Στην έκθεση Επιφανίου αναφέρεται τρίτη ανάμεσα στις επισκοπές της Μητρόπολης Αδριανούπολης. Αρκετά αργότερα στα 787 βρίσκουμε την Πλωτινούπολη και το όνομα του επισκόπου της Γεωργίου στα Πρακτικά της Β' εν Νικαία Συνόδου [μέχρι τον 8ο αιώνα διατηρήθηκε η «επισκοπή Πλωτινόπολης», αν και η έδρα της πρέπει να είχε μεταφερθεί από καιρό στο Διδυμότειχο (λόφος Καλέ). (Ντίνου Χριστιανόπουλου «Σύντομη Ιστορία του Διδυμοτείχου», Θεσσαλονίκη 1993, σελ. 13)].

ΔΕΝΤΡΟΝ ΕΙΧΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΟΥ

δέντρο είχα στην αυλή μου τζάνεμ.....κυπαρίσσι στον μπαξέ μου......αρχίζει το μελοδικό αυτό άσμα της Θράκης. Πρόκειται για το χορό της Θράκης Δεντρίτσι. Οι στίχοι, παρμένοι από τη παράδοση του τόπου μας, απλοί, καθημερινοί αλλά μαγικοί αντάμα.
Η γκαϊντα που συνοδεύει το τραγούδι απλά υπέροχη, μεθυστική μελωδία.

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό

Δέντρο είχα στην αυλή μου
κυπαρίσσι στον μπαξέ μου
το ποτίζω μαύρο δάκρυ

ΓΙΚΝΑ

Γαμήλιος χορός που χορεύεται στη Θράκη, κύρια στην περιοχή της Ορεστιάδας, από άνδρες και γυναίκες. Την ονομασία του οφείλει στην μπογιά «κνα» με την οποία βάφουν οι γυναίκες τα νύχια τους. Η λαβή των χεριών είναι από τις παλάμες, τεντωμένα κάτω και εκτελούν κινήσεις μπρος – πίσω. Τα βήματα του χορού είναι 8, αλλά χορεύεται και με 12. Ο χορός χορεύεται και με διάφορους τρόπους εκτός από αυτόν που παρουσιάζεται εδώ.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

Το όνομα της πόλης και η Ιστορία της

Ο Ορέστης, γιος του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, κατά την παράδοση εκδικούμενος το θάνατο του πατέρα του, σκότωσε τη μητέρα του Κλυταιμνήστρα. Κυνηγημένος από τις Ερινύες, πήγε στους Μάντεις και αυτοί του υπέδειξαν να λουστεί στη συμβολή τριών ποταμών. Ξεκίνησε βοηθούμενος από τους φίλους του πατέρα του. Έφτασε στην Αίνο και από εκεί με πλοίο, ανέβηκε τον Έβρο ποταμό. Στη συμβολή τω τριών ποταμών ʼρδα, Έβρου και Τούντζα, λούστηκε και γλίτωσε από το αμάρτημά του μητροκτόνου και από τις Ερινύες.